والیبالیست هرمزگانی به اردو  دعوت شد

ورزشکار هرمزگانی به پانزدهمین اردوی آماده‌سازی تیم ملی والیبال نشسته بانوان برای حضور در بازی‌های ناگویا ژاپن دعوت شد و به عنوان تنها نماینده هرمزگان در جمع ورزشکاران پاراآسیایی حضور خواهد داشت.

به گزارش صبح ساحل، پانزدهمین اردوی آماده‌سازی تیم ملی والیبال نشسته بانوان از سوم تا نهم مهرماه در کمپ تیم‌های ملی تهران برگزار می‌شود و «فرزانه حیدری» نیز در این مرحله از اردو حضور خواهد داشت.حیدری تنها ورزشکار هرمزگانی است که در جمع ملی‌پوشان اعزامی به رویدادهای پاراآسیایی قرار گرفته و در حال حاضر هرمزگان در سایر رشته‌های پاراآسیایی نماینده‌ای ندارد. این ورزشکار هرمزگانی با حضور در اردوهای تیم ملی، خود را برای حضور در رقابت‌های پیش‌رو آماده می‌کند و امیدوار است با ادامه روند آماده‌سازی، بتواند در مهرماه در مسابقات پیش‌رو به میدان برود. حضور فرزانه حیدری در اردوی تیم ملی والیبال نشسته، بار دیگر ظرفیت ورزشکاران هرمزگانی در رشته‌های جانبازان و توان‌یابان را در سطح ملی نشان می‌دهد.

رقابت‌های شمشیربازی قهرمانی کشور با حضور چهار بانوی شمشیرباز هرمزگان در میدان قهرمانی

تیم بانوان شمشیربازی هرمزگان با ترکیب چهار ورزشکار، راهی مسابقات قهرمانی کشور در رشته اپه شد. به گزارش صبح ساحل، رقابت‌های شمشیربازی قهرمانی کشور در رشته اپه به میزبانی تهران برگزار می‌شود و هرمزگان نیز با چهار بانوی شمشیرباز در این مسابقات حضور خواهد داشت.

«ریحانه حساوی»، «نورزهرا ارزانی»، «وانیا دهقانی» و «نازنین مهدی‌پور»، چهار نماینده هرمزگان در این رقابت‌ها هستند که به سرپرستی «خدیجه خواجه»، برای حضور در آوردگاه ملی راهی تهران شده‌اند. این حضور، فرصت مناسبی برای بانوان جوان شمشیرباز هرمزگانی است تا در رقابت با برترین‌های کشور، توانمندی‌های خود را محک زده و تجربه ارزشمندی در سطح ملی کسب کنند.

نخستین حضور آسیایی تیرانداز ملی‌پوش هرمزگانی؛ «سامیه یاسی» در ناگویا خوش درخشید

تیرانداز ملی‌پوش هرمزگانی، در نخستین تجربه حضور خود در بازی‌های آسیایی ناگویا با درخشش در تپانچه ۱۰ متر بانوان به فینال راه یافت و در پایان، رتبه هشتم آسیا را به نام خود ثبت کرد.

«سامیه یاسی»، تیرانداز شایسته هرمزگان، در رقابت‌های تیراندازی ۱۰ متر تپانچه بانوان بازی‌های آسیایی ناگویا عملکرد قابل توجهی از خود به نمایش گذاشت و با قرار گرفتن در جمع فینالیست‌ها، نام هرمزگان را در سطح نخست رقابت‌های قاره‌ای مطرح کرد. یاسی در مرحله مقدماتی با کسب ۵۷۶ امتیاز در جایگاه ششم قرار گرفت و جواز حضور در فینال را به دست آورد.او در حالی راهی مرحله نهایی شد که در نخستین حضور خود در بازی‌های آسیایی، تنها نماینده ایران در فینال این ماده بود.ملی‌پوش هرمزگانی در مرحله فینال در رقابتی سنگین و نزدیک با تیراندازانی از کشورهای کره جنوبی، چین، چین تایپه، ویتنام، هند و قزاقستان به میدان رفت و در نهایت با کسب رتبه هشتم به کار خود پایان داد. این نتیجه، در نخستین تجربه یاسی در بازی‌های آسیایی، یک حضور قابل توجه برای تیرانداز هرمزگانی در معتبرترین رویداد چندرشته‌ای قاره آسیا محسوب می‌شود و بار دیگر ظرفیت‌های ورزش هرمزگان را در عرصه ملی و بین‌المللی به نمایش گذاشت.

در مرحله مقدماتی این رقابت‌ها نیز «هانیه رستمیان» با ۵۷۱ امتیاز در جایگاه هجدهم و «زینب طوماری» با ۵۶۸ امتیاز در رتبه بیست‌وهفتم قرار گرفتند. تیم ملی تیراندازی ایران نیز با مجموع ۱۷۱۵ امتیاز در جایگاه ششم آسیا ایستاد. «سامیه یاسی» پیش از این نیز به عنوان یکی از چهره‌های شاخص تیراندازی هرمزگان در ترکیب تیم ملی حضور داشته و حالا با ثبت هشتمین جایگاه آسیا در نخستین تجربه بازی‌های آسیایی، برگ دیگری به کارنامه ورزشی خود و افتخارات ورزش هرمزگان اضافه کرده است.

دختران ساحلی هرمزگان بار دیگر تاریخ‌سازی کردند

ستاره نهم بر سینه شهرداری بندرعباس

دختران شهرداری بندرعباس با اقتدار بر بام فوتبال ساحلی بانوان ایران ایستادند و با ثبت نهمین قهرمانی، نام خود را بیش از گذشته به عنوان پرافتخارترین تیم تاریخ لیگ برتر فوتبال ساحلی بانوان کشور ماندگار کردند.

پرونده رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ساحلی بانوان کشور با قهرمانی مقتدرانه شهرداری بندرعباس بسته شد؛ تیمی که بار دیگر با نمایش درخشان و کم‌نقص خود، جام زرین قهرمانی را به ساحل خلیج‌فارس آورد و پرچم هرمزگان را بر فراز فوتبال ساحلی بانوان ایران به اهتزاز درآورد. این دوره از مسابقات به میزبانی باشگاه مقاومت گلساپوش یزد برگزار شد و دختران شهرداری بندرعباس از همان ابتدا با انگیزه‌ای بالا و عملکردی قدرتمند، در مسیر فتح جام قرار گرفتند. نارنجی‌پوشان بندرعباسی با عبور شایسته از سد حریفان، در نهایت جام قهرمانی را بالای سر بردند تا یک افتخار دیگر به ویترین پرافتخار این تیم اضافه شود. شهرداری بندرعباس با این قهرمانی، شمار جام‌های خود در لیگ برتر فوتبال ساحلی بانوان کشور را به ۹ قهرمانی رساند؛ افتخاری در کنار ۲ عنوان نایب‌قهرمانی که جایگاه این تیم را به عنوان یکی از پرافتخارترین و اثرگذارترین تیم‌های فوتبال ساحلی بانوان ایران تثبیت کرده است. اما ارزش این قهرمانی تنها به یک جام دیگر محدود نشد. کادر فنی و بازیکنان شهرداری بندرعباس پس از کسب این افتخار، در اقدامی ارزشمند و معنوی، نهمین جام قهرمانی خود را به کودکان شهدای مدرسه شجره طیبه میناب تقدیم کردند؛ ادای احترامی ماندگار به خانواده‌هایی که فرزندانشان را در راه دفاع از میهن از دست داده‌اند. بدین ترتیب، ستاره نهم نیز بر سینه دختران شهرداری بندرعباس نشست؛ ستاره‌ای که این بار نه فقط برای یک تیم، بلکه برای مردم هرمزگان و کودکان شهدای شجره طیبه میناب می‌درخشد.

سکوی سوم فوتبال ساحلی ایران به دختران قشم رسید

تیم فوتبال ساحلی بانوان جزیره قشم در آخرین دیدار خود در مرحله نهایی لیگ برتر، مقابل ستاره‌ساز جم بوشهر قرار گرفت و با نتیجه ۵ بر ۴ مغلوب حریف شد.

مرحله نهایی این رقابت‌ها به میزبانی یزد برگزار شد و شهرداری بندرعباس، دیگر نماینده هرمزگان، عنوان قهرمانی را به دست آورد.

با پایان این رقابت‌ها، تیم فوتبال ساحلی بانوان جزیره قشم که برای نخستین بار در لیگ برتر حضور داشت، با کسب مقام سوم ایران به کار خود پایان داد.

بریکس می‌تواند شتاب‌دهنده ورود ظرفیت‌های اقتصادی زنان ایران به بازارهای بین‌المللی باشد

معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده گفت: دفتر اتحادیه زنان کارآفرین کشورهای عضو بریکس می‌تواند به‌عنوان یکی از پل‌های اتصال ظرفیت‌های زنان در حوزه اقتصاد و اشتغال به بازارهای بین‌المللی، نقش یک شتاب‌دهنده را برای توسعه این مسیر ایفا کند.

زهرا بهروزآذر در نشست بررسی عملکرد و ظرفیت‌های دفتر بریکس در اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران، افزود: زنان ایرانی امروز در عرصه‌های مختلف اقتصادی حضور دارند و این ظرفیت، زنان سرپرست خانوار، روستایی و عشایری و زنان دارای معلولیت تا زنان فعال در بخش خصوصی، فناوری و حوزه‌های تخصصی را دربرمی‌گیرد.

وی با بیان اینکه یکی از راهبردهایی که در برنامه ملی اشتغال زنان دنبال می‌شود، خروج از نگاه کلی به جامعه زنان و بررسی گروه‌های مختلف بر اساس ویژگی‌های جمعیتی، منطقه محل زندگی، سطح تحصیلات و وضعیت معیشتی و درآمدی است، اظهار داشت: سازوکار اجرایی این برنامه در کمیسیون برنامه و بودجه دولت در حال تنظیم و پیگیری است و یکی از راهبردهای مهم آن، کمک به ورود ظرفیت‌های موجود در کشور به بازارهای بین‌المللی است.

معاون رئیس‌جمهور، دفتر اتحادیه زنان کارآفرین کشورهای عضو بریکس را یکی از ظرفیت‌های این مسیر دانست و تصریح کرد: این دفتر می‌تواند ظرفیت‌های پراکنده زنان در حوزه‌های مختلف را به یکدیگر متصل کند و زمینه شناسایی و معرفی این ظرفیت‌ها برای کل کشور را فراهم آورد.

بهروزآذر همچنین بر ضرورت شکل‌گیری جایگاه و سازوکار حقوقی روشن‌تر برای این مجموعه تأکید و خاطرنشان کرد: با توجه به اینکه این مجموعه در مرز میان ظرفیت‌های دولتی و بخش خصوصی فعالیت می‌کند، باید سازوکار حقوقی مناسبی برای آن طراحی شود و در این زمینه، جلساتی با دستگاه‌های مختلف برگزار شده و بررسی‌ها ادامه دارد.

وی ادامه داد: یکی از گزینه‌های مورد بررسی، استفاده از ظرفیت اتاق بازرگانی است و در همین چارچوب، ظرفیت شورای گفت‌وگو میان دولت و بخش خصوصی نیز می‌تواند برای پیگیری و رفع موانع پیش‌روی فعالان اقتصادی مورد استفاده قرار گیرد.

معاون رئیس‌جمهور با اشاره به انجام مطالعات تطبیقی درباره تجربه سایر کشورها در زمینه سازوکارهای مشابه، گفت: این بررسی‌ها انجام شده تا مشخص شود کشورهای مختلف از چه ظرفیت‌هایی استفاده می‌کنند و چگونه می‌توان ساختار فعالیت این مجموعه را متناسب با شرایط ایران تقویت کرد.

بهروزآذر همچنین با تأکید بر ضرورت تقویت ترکیب کارگروه‌های دفتر بریکس، اظهار کرد: این کارگروه‌ها نباید صرفاً متشکل از فعالان بخش خصوصی باشند، بلکه لازم است دستگاه‌های مرتبط نیز متناسب با موضوع در آنها حضور داشته باشند؛ برای مثال در کارگروه اقتصاد فراگیر، وزارت جهاد کشاورزی و کمیته امداد و در کارگروه فناوری‌های نوین، دستگاه‌های مرتبط از جمله وزارت اقتصاد حضور داشته باشند و در حوزه اقتصاد خلاق نیز ظرفیت معاونت علمی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مورد استفاده قرار گیرد.

وی، ایجاد گفت‌و گوی مؤثر میان دستگاه‌ها و اعضای این شبکه را از دیگر الزامات ادامه مسیر دانست و یادآور شد: در برخی موارد، دستگاه‌ها و فعالان ظرفیت‌هایی دارند و اقداماتی را نیز انجام می‌دهند، اما از فعالیت‌های یکدیگر اطلاع ندارند؛ این مسئله باید با گفت‌وگوی مؤثر و مستمر برطرف شود.

به گفته معاون رئیس‌جمهور، اگر این مجموعه بخواهد در مسیر توسعه حرکت کند، باید به یک «سازمان یادگیرنده» تبدیل شود؛ سازمانی که در آن گفت‌وگو، نقد، انتقال تجربه و شناسایی ایرادها به اصلاح فرآیندها و اقدام عملی منجر شود.

بهروزآذر با اشاره به برنامه‌ریزی برای آغاز دور جدید فعالیت این مجموعه از ابتدای دی‌ماه گفت: در فاصله باقی‌مانده تا آغاز دور جدید، لازم است عملکرد دو سال گذشته آسیب‌شناسی شود، ایرادها و موانع شناسایی و برای رفع آنها برنامه‌ریزی شود تا فعالیت‌های دور بعد با سازوکار دقیق‌تر و کارآمدتری ادامه پیدا کند.

وی با تأکید بر اینکه بریکس تنها مسیر توسعه دیپلماسی اقتصادی زنان نیست، خاطر نشان کرد: معاونت امور زنان و خانواده در مسیرهای مختلفی از جمله دیدارهای دوجانبه، شانگهای، آیورا، اوراسیا و نشست‌های آفریقا نیز توسعه دیپلماسی اقتصادی زنان را دنبال می‌کند، اما ظرفیت دفتر بریکس می‌تواند با توجه به جایگاه و امکانات خود، به‌عنوان یک شتاب‌دهنده برای ورود سریع‌تر و قوی‌تر ظرفیت‌های اقتصادی زنان ایران به بازارهای بین‌المللی عمل کند.

معاون رئیس جمهور: دانش‌آموزان علاوه بر درس‌، مهارت‌های زندگی را فراگیرند

 معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده گفت: دانش‌آموزان در مدارس باید مهارت‌های بنیادین زندگی از جمله توانایی شنیدن، برقراری ارتباط و کنترل خشم را در دوران تحصیل فرا گیرند.

زهرا بهروزآذر در آئین ملی بازگشایی مدارس که در دبیرستان شهید ستاری روستای ولی‌آباد قرچک برگزار شد اظهار کرد: سال تحصیلی جدید را با یاد تمامی شهدا به ویژه قائد شهید امت، دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب، شهدای لامرد، دلیرمردان ناو دنا، فرماندهان و دانشمندان میهن‌دوست که در راه ایران عزیز جان خود را تقدیم کردند آغاز می‌کنیم و امیدواریم نگهبانان شایسته مسیری باشیم که شهدا آن را ترسیم کردند.

وی افزود: بازگشایی مدارس و حضور دوباره دانش‌آموزان در مدرسه، فرصت مناسبی برای آغاز فصل جدیدی از یادگیری، کسب تجربه و رشد همه‌جانبه آینده‌سازان ایران اسلامی است و امیدواریم که سال تحصیلی جدید همراه با موفقیت، نشاط و اتفاقات خوب برای دانش‌آموزان باشد.

وی گفت: امروز دانش‌آموزان با برخورداری از منابع مختلف آموزشی، فقط از طریق کتب درسی با مفاهیم علمی آشنا نمی‌شوند با ابزارهایی نظیر فیلم‌های آموزشی، شبکه یادگیری شاد و دیگر وسایل، آموزش‌های مختلفی فرا می‌گیرند از این رو از مدارس انتظار می‌رود تا مأموریتی فراتر از انتقال مفاهیم آموزشی را بر عهده گیرند.

مدرسه محل یادگیری چگونه زندگی کردن است

بهروزآذر تصریح کرد: سوال مهم این است که اگر دانش‌آموزان می‌توانند بخش مهم و قابل توجهی از علم و دانش را به صورت فردی و با استفاده از ابزارهای نوین آموزشی به دست آورند، چرا همچنان به مدارس نیاز است، این بدان علت است که مدرسه فقط محلی برای انتقال علم و دانش نیست، بلکه محیطی برای یادگیری چگونه زندگی کردن و تمرین مهارت‌های زندگی است که به تنهایی با استفاده از کتاب قابل فراگیری نیست.

وی تأکید کرد: دانش‌آموزان باید در مدارس مهارت‌های بنیادین زندگی همچون توانایی خوب شنیدن، گفتگو با دیگران، برقرار ارتباط موثر در جامعه، کنترل خشم را در طول سال تحصیلی تمرین کرده و فرا گیرند تا در آینده در مواجهه با مسائل مختلف اجتماع، تصمیمات مسئولانه اتخاذ کنند.

وی با اشاره به لزوم توجه به ظرفیت و توانمندی‌های فردی گفت: یکی از مهارت‌های مورد نیاز دانش‌آموزان، شناخت توانمندی و مهارت‌های فردی است چرا که گاه این توانمندی‌ها برای خود فرد عادی شده و ارزش خود را از دست می‌دهد.

معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده ادامه داد: دانش‌آموزان هنگام حضور در مدرسه، به کار گروهی توجه کرده و یاد بگیرند که مسائل را شناسایی و برای حل مشکلات، راه حل‌های مختلف بیابند و با مشارکت با دیگران بهترین راه را عملی کنند.

وی افزود: باید دقت داشت که آثار آموزش و تربیت دانش‌آموزان فقط به خود آنان نیست؛ بلکه از طریق خانواده و روابط اجتماعی به طور مستقیم به جامعه و نسل آینده منتقل می‌شود از این رو باید برای تحکیم خانواده و آینده جامعه بر افزایش مهارت دانش‌آموزان سرمایه گذاری کرد.

معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده از دانش‌آموزان به عنوان سرمایه انسانی کشور یاد کرد و افزود: جوانان در آینده و در عرصه‌های مختلف علمی، فناوری و … نقش‌آفرین بوده مسئولیت خانواده و اجتماع را بر عهده می‌گیرند، از این رو باید از همین دوران تحصیل توانایی لازم برای حل مسائل و مشکلات، کار گروهی و تصمیم گیری مناسب را در خود تقویت کنند.

مادری که خودش را فراموش کرده؛ آیا این یک استاندارد است؟

مادری از آن نقش‌هایی است که پایان ساعت کاری ندارد؛ از لحظه‌ای که کودک چشم باز می‌کند تا زمانی که خانه آرام می‌شود، همیشه کاری برای انجام دادن هست. با این حال، در میان این مراقبت بی‌وقفه، یک نفر گاهی از فهرست نیازهای خانواده جا می‌ماند: خود مادر.

بسیاری از مادران وقتی فرصتی برای استراحت، دیدار با دوستان، مطالعه یا حتی چند دقیقه تنهایی پیدا می‌کنند، به جای آرامش با احساس گناه روبه‌رو می‌شوند؛ گویی زمانی که برای خود صرف می‌کنند، بخشی از وظیفه مادری را کنار گذاشته‌اند. اما آیا مراقبت از خود واقعاً با مادری خوب بودن در تضاد است؟

دکتر نسیم نوری، متخصص روان‌شناسی، معتقد است پاسخ را باید در «تعادل» جست‌وجو کرد؛ تعادلی که هم به نیازهای کودک توجه دارد و هم هویت، شادابی و انرژی مادر را حفظ می‌کند.

مادری؛ مهم‌ترین نقش، نه به قیمت حذف خود

نوری در ابتدا با اشاره به اهمیت نقش مادری می‌گوید: «مادری مهم‌ترین و تأثیرگذارترین نقش از نقش‌های اجتماعی است که نیازمند درایت، صبر، آگاهی و مسئولیت‌پذیری است.»

او تأکید می‌کند رعایت اعتدال و خارج نشدن از مرزهای سالم در رسیدگی و مراقبت از فرزند اهمیت دارد و می‌افزاید: «مدیریت ارتباط دلبسته ایمن با فرزند و رفع نیازهای لازم، نه مفرط، فرآیند رشد و تحول سالم‌تری را نتیجه خواهد داد.»

به گفته این متخصص روان‌شناسی، در نقش مادری باید ضمن توجه به نگهداری و رسیدگی به فرزند، هویت خود مادر، شادابی و انرژی لازم برای انجام مسئولیت‌های مادری نیز حفظ شود.

چرا استراحت مادر گاهی با احساس گناه همراه می‌شود؟

نوری درباره احساس گناه مادرانی که در کنار نقش مادری برای خود وقت می‌گذارند، توضیح می‌دهد: «احساس گناه هیجانی است که زمانی پدید می‌آید که فرد معتقد است یک استاندارد اخلاقی درونی یا بیرونی را زیر پا گذاشته است.در فرآیند مادری، این استانداردها اغلب تحت تأثیر هنجارهای فرهنگی، اجتماعی و شخصی درباره بایدهایی قرار دارند که یک مادر برای چگونگی رفتار خود شکل می‌دهد.»

به گفته او، مادر ممکن است احساس کند از نظر ذهنی نتوانسته بهترین شکل نقش مادری را برای فرزندش انجام دهد یا جامعه این حس را در او ایجاد کند. در چنین شرایطی، «هویت مادری خود را زیر سؤال می‌برد و خود را یک مادر بی‌کفایت تلقی می‌کند.»

نوری احساس گناه را مخرب و اثرگذار بر خودپنداره مادر می‌داند و تفاوت آن را با مسئولیت‌پذیری یادآور می‌شود: «احساس گناه، برخلاف مسئولیت‌پذیری، سرزنش خود را در پی دارد. در مقابل، مسئولیت‌پذیری یک فرآیند مثبت است که مادر را به سمت مراقبت بهتر و پاسخ‌گویی به نیازهای واقعی و نه مفرط خود و فرزند جهت می‌دهد.»

مادر ایده‌آل؛ زنی که قرار است هیچ‌وقت خسته نشود!

وی یکی از مهم‌ترین ریشه‌های شکل‌گیری احساس گناه در مادر را «کمال‌گرایی افراطی ذهنی» می‌داند؛ کمال‌گرایی‌ای که با ساختن تصویری از مادر ایده‌آل همراه است.

او توضیح می‌دهد: «بسیاری از زنان تحت تأثیر تربیت تحولی خودشان، دچار کمال‌گرایی هستند. این زنان در نقش مادری تصویری خیالی از یک مادر بی‌نقص در ذهن دارند که اولویتش خانه و فرزندان است و هرگز خسته نمی‌شود، به تفریح نیازی ندارد و همیشه علی‌رغم نادیده انگاشتن خود، با انجام مسئولیت‌های مادری شاداب است.»

به گفته نوری، ریشه دیگر می‌تواند در «نقص احترام به خود» باشد. افرادی که ارزش کافی برای خود قائل نیستند، نه فقط در نقش مادری، بلکه در دیگر نقش‌های زندگی نیز ممکن است خود را لایق شادی، آرامش، لذت و تفریح ندانند.

او می‌گوید این افراد معمولاً با ایجاد لایه‌ای دفاعی به صورت توجیه‌های عقلانی بیرونی، تلاش می‌کنند حس بی‌ارزشی خود را با بیش‌ارزش دادن به فعالیت‌های مادر فداکار بپوشانند؛ مادری که خود را در برابر فرزندش نادیده می‌گیرد و قربانی می‌کند.

نوری قضاوت‌های اجتماعی و فشار اطرافیان را نیز در شکل‌گیری احساس گناه مؤثر می‌داند. او می‌گوید:« خانواده، مادربزرگ‌ها و جامعه اغلب دیدگاه‌های متفاوتی درباره نقش مادری، اهمیت توجه مطلق به فرزند، مفهوم ایثار مادری و روش‌های فرزندپروری ارائه می‌دهند.»

به گفته نوری، ترس از اینکه تصمیم مادر برای اختصاص وقت به خودش مورد نقد دیگران قرار گیرد، می‌تواند احساس سرزنش درونی ایجاد کند. در بسیاری از خانواده‌ها و فرهنگ‌ها مادر فداکار به معنای نادیده گرفتن کامل خود تعریف می‌شود و بنابراین هرگونه توجه به نیازهای شخصی خود برای مادر گناهی نابخشودنی قلمداد می‌شود.

نوری معتقد است سال‌ها «فداکاری بی‌وقفه» به عنوان ملاک مادر خوب بودن تعریف شده و در این ساختار، مادر خوب کسی است که همیشه در دسترس و صبور باشد، دیگران را مقدم بداند و از نیازها و تفریحات خودش بگذرد.

مادر شاغل؛ گرفتار میان دو احساس گناه

این متخصص روان‌شناسی، تعارض میان نقش‌های مختلف را نیز از عوامل تشدیدکننده این وضعیت می‌داند. به گفته او، تلاش برای حفظ تعادل میان نقش مادری، نقش‌های تحصیلی، شغلی و اجتماعی و فرصت رسیدگی به خود و پاسخ‌گویی به انتظارات همه این نقش‌ها، می‌تواند تعارض شدیدی در مادر ایجاد کند.

او می‌گوید: «بسیاری از مادران شاغل وقتی سر کار هستند، احساس گناه می‌کنند که کنار فرزندشان نیستند و وقتی به خانه بازمی‌گردند، دیگر به خود اجازه نمی‌دهند از زمانی که باید با فرزندشان بگذرانند، برای استراحت و تفریح شخصی استفاده کنند.این فرآیند می‌تواند خستگی و فرسودگی را در مادران شاغل افزایش دهد.»

مادری که خودش را فراموش می‌کند، فقط خودش آسیب نمی‌بیند

نوری درباره پیامدهای توجه مفرط به نیازهای فرزند و نادیده گرفتن نیازهای مادر می‌گوید :«به لحاظ زیستی و طبیعی، سیستم جسمی و روانی مادر برای رسیدگی و تأمین نیازهای فرزند در یک حالت آماده‌باش همیشگی قرار دارد.»

او توضیح می‌دهد که بازی هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی از زمان بارداری و پس از زایمان، سیستم مادر را برای این امر آماده می‌سازد، اما در بسیاری از مادران، تحت تأثیر فرآیندهای روانی، اجتماعی و فرهنگی، این فرآیند از حالت طبیعی فراتر رفته و به صورت مفرط و گاهی آسیب‌رسان درمی‌آید.

به گفته وی، رسیدگی مفرط به فرزند و بی‌توجهی به نیازهای خود می‌تواند به تدریج انرژی روانی و جسمی مادر را تحلیل ببرد و او را به سمت فرسودگی سوق دهد؛ فرسودگی‌ای که فراتر از خستگی ساده است و می‌تواند بر کل سیستم خانواده اثرگذار باشد.

این متخصص روان‌شناسی کاهش کیفیت تعامل با فرزند را یکی از نتایج فشار شدید بر مادر می‌داند و می‌گوید:« مادری که تحت فشار است، ممکن است مدام دچار اضطراب و بی‌قراری باشد و این اضطراب نیز به فرزند منتقل شود و بر سلامت روان او اثر منفی بگذارد.»

او همچنین به رفتارهای جبرانی افراطی در مادری که احساس گناه می‌کند اشاره می‌کند؛ رفتارهایی که ممکن است با نبود مرزبندی صحیح، باج دادن‌های بی‌مورد، پذیرش بی‌قیدوشرط تمام خواسته‌های کودک و سبک‌های تربیتی ناکارآمد همراه شود و به تربیت فرزند آسیب بزند.

وقتی فرسودگی مادر به زندگی مشترک می‌رسد

نوری تأثیر فرسودگی مادر بر رابطه زناشویی را نیز قابل توجه می‌داند و می‌گوید:« وقتی تمام انرژی روانی زن صرف کلنجار رفتن با احساس مادری می‌شود، دیگر توانی برای حفظ رابطه عاطفی با همسر باقی نمی‌ماند. این وضعیت می‌تواند به سردی روابط زوجین، افزایش تعارضات میان آنها و کاهش صمیمیت زناشویی منجر شود.»

او در مقابل، داشتن حمایت اجتماعی و کمک اطرافیان، به‌ویژه همسر، در نگهداری از نوزاد و بعدها در فرآیند تربیت کودک را در ارتقای سلامت روانی مادر مؤثر می‌داند؛ حمایتی که می‌تواند توانایی مادر را برای اختصاص وقت بیشتر به خود، افزایش سلامت روانی و بدنی، حفظ صمیمیت با همسر و برقراری ارتباط مؤثرتر با خانواده افزایش دهد. نوری تأکید می‌کند: «پدر خانواده باید به عنوان شریک فعال در مسیر فرزندپروری حضور داشته باشد.»

برای مادر کودک خردسال، چند دقیقه هم غنیمت است

نوری درباره ضرورت داشتن زمان شخصی برای مادران دارای فرزند خردسال می‌گوید:« مادران نوزادان و کودکان خردسال، به دلیل صرف وقت بیشتر برای نگهداری و مراقبت از نیازهای اولیه و آنی فرزند، ممکن است خستگی و فرسودگی بیشتری نسبت به مادران کودکان بزرگ‌تر داشته باشند.در این دوره، نقش پدر در همراهی مادر در مسیر مراقبت از فرزند بسیار مؤثر است»

به گفته نوری، برای مقابله با احساس گناه، استفاده از فرصت‌های کوتاه برای خود، در زمان خواب نوزاد یا زمانی که اطرافیان با نوزاد ارتباط دارند، می‌تواند مؤثر باشد.

او از مطالعه فردی، تماشای فیلم و سریال مورد علاقه، ارتباط هرچند کوتاه تلفنی و مجازی با دوستان، انجام ورزش‌هایی مانند یوگا در منزل، تکنیک‌های تمرکز و آرام‌بخشی و رسیدگی به فرآیندهای زیبایی و مراقبتی از خود به عنوان نمونه‌هایی از این زمان‌های کوتاه نام می‌برد.

نوری تأکید می‌کند: «این رفتارهای کوچک اما مداوم می‌تواند تا حدودی احساس احترام و توجه به خود را برای مادران ایجاد کند و به افزایش شادابی آنان کمک کند.»

مادر خوب، مادری که خودش را فراموش نکرده است / چرا مادرها از استراحت کردن هم احساس گناه می‌کنند؟

باید صدای «بایدها» را در ذهن خاموش کرد

نوری نخستین گام را شناسایی «افکار خودآیندی» می‌داند که احساس گناه را تولید می‌کنند. او می‌گوید مادر باید «بایدها و نبایدهایی» را که برای نقش مادری خود تعیین کرده است، پیدا کند و سپس این افکار را با واقعیت نیازهای خودش بسنجد و از خود بپرسد: «آیا واقعاً امکان‌پذیر است که بی‌نقص باشم؟»

او برای غلبه بر کمال‌گرایی و احساس گناه، مهربان‌تر بودن با خود و داشتن درک و دلسوزی بیشتر نسبت به خود را ضروری می‌داند. به گفته نوری، وقتی مادر احساس خستگی می‌کند و نیاز به اختصاص زمان برای خودش دارد، به جای سرزنش خود باید به خودش بگوید: «مادری مسئولیت بزرگ و فرآیند سختی است و طبیعی است که گاهی خسته شوم و نیاز به توجه بیشتر به خود داشته باشم.»

او همچنین بر گفت‌وگو با اطرافیان بر مبنای نیازهای مادر و درخواست کمک بیشتر تأکید می‌کند و می‌گوید:« مادر باید بپذیرد که درخواست کمک ناشی از ضعف نیست؛ بلکه شادابی مادر می‌تواند به بهتر شدن فرآیند فرزندپروری کمک کند.»

مراقبت از خود؛ تجمل نیست، ضرورت است

این مخصص روانشناسی در پایان تأکید می‌کند که مادر باید به این آگاهی برسد که مراقبت از خود «یک کار خودخواهانه یا تفریحی نیست، بلکه یک ضرورت زیستی و روانی است.»

او اختصاص زمان‌های کوتاه در روز برای مطالعه، پیاده‌روی، ورزش یا صحبت با یک دوست و حضور در اجتماع را راه‌هایی برای تأمین انرژی لازم برای بازگشت به نقش مادری می‌داند.

به اعتقاد این متخصص روان‌شناسی، در فرزندپروری تنها میزان زمانی که مادر کنار کودک می‌گذراند تعیین‌کننده نیست؛ بلکه کیفیت این رابطه نیز اهمیت دارد: «کیفیت رابطه در زمان‌های حضور یک مادر شاداب با کودک مهم‌تر از کمیت زمان گذرانده‌شده مادر خسته و افسرده با کودک است.»

سهمیه شیرخشک نوزادان فروشی نیست/ کنترل جدی بر عرضه خارج از شبکه

مدیرکل امور فرآورده‌های طبیعی، سنتی، مکمل و شیرخشک سازمان غذا و دارو با تاکید بر اینکه سهمیه شیرخشک نوزادان فروشی نیست، گفت: وضعیت تأمین شیرخشک در ماه‌های گذشته مطلوب بوده و کمبود خاصی در انواع شیرخشک‌های غیررژیمی و رژیمی وجود نداشته است.
شهرام شعیبی با اشاره به وضعیت تأمین شیرخشک در کشور اظهار کرد: حتی در شرایط جنگی و با وجود افزایش مسافرت‌ها و جابه‌جایی جمعیت، با هماهنگی شرکت‌های پخش، دانشگاه‌های علوم پزشکی و معاونت‌های غذا و دارو و با انجام نظارت‌های لازم، کمبود قابل‌توجهی در تأمین شیرخشک مورد نیاز مردم ایجاد نشد.

وی افزود: هنگام دریافت شیرخشک، یک کد برای فرد پیامک می‌شود و از این طریق بررسی می‌شود که دریافت‌کننده، والد نوزاد باشد. این سازوکار با هدف رساندن شیرخشک به مصرف‌کننده واقعی و جلوگیری از ورود آن به چرخه سودجویی اجرا می‌شود.
شعیبی ادامه داد: سهمیه شیرخشک برای هر نوزاد به‌صورت جداگانه تعیین می‌شود و قابل واگذاری نیست؛ بنابراین سهمیه نوزادی که به هر دلیل از شیرخشک استفاده نمی‌کند، به نوزاد دیگری منتقل نخواهد شد.
مدیرکل امور فرآورده‌های طبیعی، سنتی، مکمل و شیرخشک سازمان غذا و دارو گفت: برای نوزادان زیر ۶ ماه سهمیه مشخص در نظر گرفته می‌شود و میزان مصرف معمول نیز در تعیین سهمیه مورد توجه قرار می‌گیرد. به‌عنوان نمونه، میزان مصرف معمول حدود هشت بطری در ماه است.
وی تاکید کرد: اجرای این سازوکار با هدف جلوگیری از خروج شیرخشک از زنجیره رسمی، کنترل عرضه خارج از شبکه و کاهش امکان سوءاستفاده از سهمیه اختصاص‌یافته به نوزادان انجام می‌شود.

مزه‌ای از هر گوشه‌ی دنیا؛ غذاهای محبوب جهان

غذا تنها وسیله‌ای برای رفع گرسنگی نیست، بلکه بخشی مهم از فرهنگ، اقتصاد، سلامت و سبک زندگی مردم جهان به شمار می‌آید. در هر کشور، غذاها بر اساس اقلیم، منابع طبیعی، باورهای فرهنگی و عادت‌های اجتماعی شکل گرفته‌اند. برخی خوراکی‌ها به دلیل طعم مطلوب، ارزش غذایی بالا، سادگی در تهیه و قابلیت استفاده در غذاهای مختلف، در سراسر جهان محبوب و پرکاربرد شده‌اند.

در دنیای امروز، بسیاری از غذاها از مرزهای جغرافیایی عبور کرده‌اند و در سفره مردم کشورهای مختلف جای گرفته‌اند. برنج، نان، سیب‌زمینی، مرغ، تخم‌مرغ، پاستا، حبوبات و سبزیجات از جمله مواد غذایی‌ای هستند که تقریباً در اکثر نقاط جهان استفاده می‌شوند. این غذاها نه‌تنها خوشمزه‌اند، بلکه به دلیل انعطاف‌پذیری بالا، پایه‌ی بسیاری از غذاهای خانگی و رستورانی را تشکیل می‌دهند.

شناخت غذاهای پرکاربرد جهان به ما کمک می‌کند تا هم با فرهنگ غذایی ملت‌ها آشنا شویم و هم انتخاب‌های بهتر و سالم‌تری در تغذیه روزانه داشته باشیم. در این گزارش، به معرفی خوراکی‌ها و غذاهایی می‌پردازیم که در سطح جهانی بسیار رایج، محبوب و کاربردی هستند و در وعده‌های غذایی گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرند.

غذاهای پرکاربرد جهانی

۱. پیتزا (ایتالیا):

مشهورترین غذای جهان که از یک خمیر نازک، سس گوجه، پنیر موتزارلا و مواد دلخواه تشکیل شده است. پیتزا به دلیل قابلیت شخصی‌سازی بالا، در هر گوشه دنیا با سلیقه محلی سازگار شده است.

۲. سوشی (ژاپن):

ترکیبی از برنج سرکه‌دار با انواع ماهی خام، جلبک دریایی و سبزیجات. این غذا به نماد سلامت و آشپزی هنرمندانه ژاپنی در دنیا تبدیل شده و به دلیل طعم تازه و سبک بودن، بسیار محبوب است.

۳. کباب (ایران، ترکیه و خاورمیانه):

تکه‌های گوشت مزه‌دار شده (کوبیده، چنجه، شیشلیک) که روی آتش ذغال کباب می‌شوند. کباب‌های ایرانی و ترکی به دلیل عطر و طعم دودی و بافت ترد، در سطح جهان به عنوان یکی از لذیذترین پروتئین‌های کبابی شناخته می‌شوند.

۴. برگر (آمریکا):

شامل یک لایه گوشت چرخ‌کرده گریل شده، کاهو، گوجه و پنیر در میان نان گرد. برگر به عنوان نماد فست‌فود مدرن، در تمام فرهنگ‌ها پذیرفته شده است.

۵. پائیا (اسپانیا):

یک غذای برنجی رنگارنگ و خوش‌طعم که با زعفران، سبزیجات، گوشت یا غذاهای دریایی (میگو و صدف) در تابه بزرگی طبخ می‌شود. این غذا نماد دورهمی‌های دوستانه در اسپانیاست.

۶. کاری (هند و تایلند):

خوراک‌های غلیظ و ادویه‌دار که با ترکیبی از گوشت، سبزیجات و ادویه‌های معطر (زردچوبه، گشنیز، زیره) درست می‌شوند. طعم قوی و تند آن باعث شده در سراسر جهان به یک غذای محبوب تبدیل شود.

۷. تاکو (مکزیک):

نان‌های گرد کوچک (تورتیلا) که داخل آن با گوشت، مرغ، لوبیا، پنیر و سس‌های تند پر شده است. تاکو به خاطر طعم‌های تند و تازه و راحتی در خوردن، بسیار پرطرفدار است.

۸. پاستا (ایتالیا):

انواع رشته‌های خمیری (مثل اسپاگتی) که با سس‌های مختلفی چون «بولونز» (گوشت و گوجه) یا «آلفردو» (خامه و پنیر) سرو می‌شود. سادگی و طعم لذیذ آن، آن را به غذای ثابت بسیاری از خانواده‌ها تبدیل کرده است.

۹. دیم سام (چین):

لقمه‌های کوچک بخارپز یا سرخ‌کرده که داخل آن‌ها با سبزیجات، میگو یا گوشت پر شده است. این غذا نماد سنت‌های غذایی چین و دورهمی‌های چای‌خوری است.

۱۰. استیک (فرانسه و آرژانتین):

تکه‌ای بزرگ از گوشت گاو باکیفیت که به روش‌های مختلف (مدیوم، رر یا ول‌دان) گریل می‌شود. استیک غذای کلاسیک رستوران‌های لوکس دنیاست.

۱۱. رامن (ژاپن):

نودل‌های رشته‌ای در آب‌گوشت غلیظ و معطر که با ورقه‌های گوشت، تخم‌مرغ و سبزیجات سرو می‌شود. این غذا به عنوان یک «غذای راحت» (Comfort Food) در جهان شناخته می‌شود.

۱۲. فلافل (خاورمیانه و شمال آفریقا):

توپک‌های سرخ‌کرده از نخود و ادویه‌جات که در نان پیتا با مخلفات سرو می‌شود. فلافل یکی از محبوب‌ترین و ارزان‌ترین غذاهای گیاهی دنیاست.

۱۳. بیف استروگانف (روسیه):

تکه‌های گوشت گاو که در سس خامه و قارچ تفت داده شده و معمولاً با پوره سیب‌زمینی یا برنج سرو می‌شود. این غذا به خاطر بافت لطیف و طعم خامه، بسیار پرطرفدار است.

۱۴. فیش اند چیپس (انگلیس):

ماهی سوخاری شده با خمیر مخصوص به همراه سیب‌زمینی سرخ‌کرده. این غذا یکی از نمادهای آشپزی بریتانیایی است که در بسیاری از کشورها یافت می‌شود.

۱۵. پیراشکی (اروپای شرقی):

خمیرهایی که با مواد متنوع (گوشت، سیب‌زمینی، پنیر یا میوه) پر شده و سرخ یا پخته می‌شوند. این غذا بسیار سیرکننده است.

۱۶. گیو-زا (ژاپن/چین):

نوعی دامپلینگ یا خمیر پرشده که یک طرف آن در تابه سرخ شده و طرف دیگر بخارپز می‌شود. ترد بودن و طعم داخلی گوشتی آن بسیار خاص است.

غذاهای خوشمزه و پرکاربرد که در دنیا رایج‌اند

۱۷. بیریانی (هند و پاکستان):

غذایی مخلوط از برنج باسماتی، ادویه‌های تند، زعفران و تکه‌های گوشت یا مرغ که به‌آرامی پخته می‌شود تا طعم‌ها به خورد هم بروند.

۱۸. کراسان (فرانسه):

اگرچه یک شیرینی محسوب می‌شود، اما در بسیاری از کشورها وعده اصلی صبحانه است. لایه‌های ترد و کره‌ای آن، آن را به پرکاربردترین صبحانه مدرن جهان تبدیل کرده است.

۱۹. کتلت/شنیتسل (اتریش و آلمان):

تکه گوشت پهن شده که در پودر سوخاری غلتانده و سرخ می‌شود. این غذا به دلیل تردی خاص خود، در بسیاری از کشورها با نام‌های مختلف تولید می‌شود.

۲۰. سوپ پیاز (فرانسه):

سوپی کلاسیک که با پیاز کاراملی شده و آب‌گوشت تهیه شده و روی آن یک تکه نان تست و پنیر آب‌شده قرار می‌گیرد. این سوپ به دلیل طعم عمیق و لذیذش مشهور است.

آش برویشین کردی، یک غذای خانگی و دلچسب

 آش برویشین کردی از غذاهای سنتی و خوش‌طعم مناطق کردنشین که با بافتی غلیظ و طعمی دلنشین، گزینه‌ای مناسب برای روزهای پاییزی به شمار می‌رود و می‌تواند با مواد اولیه ساده، گرما و عطر غذاهای سنتی را به سفره خانواده بیاورد.

برویشین که در برخی منابع با نام برویشین کردی نیز شناخته می‌شود، از آش‌های محلی مناطق کردنشین ایران است. پایه اصلی این غذا بلغور گندم است و در دستورهای خانگی، موادی مانند عدس، نخود، پیاز، زردچوبه، فلفل و ادویه‌های معطر نیز به آن اضافه می‌شود. ترکیب حبوبات و غلات، بافتی غلیظ و طعمی دلچسب به آش می‌دهد و آن را به غذایی مناسب برای یک وعده خانگی تبدیل می‌کند.

یکی از ویژگی‌ های این آش امکان تغییر مواد اولیه با توجه به ذائقه خانواده است. برخی افراد آش را با غلظت بیشتر می‌پسندند و برخی ترجیح می‌دهند آب بیشتری داشته باشد. همچنین می‌توان میزان ادویه، روغن و حبوبات را متناسب با سلیقه و نیاز غذایی اعضای خانواده تنظیم کرد. در تهیه این غذا، پخت آرام و زمان کافی برای نرم شدن بلغور و حبوبات اهمیت دارد.

برای تهیه آش برویشین در خانه، می‌توان از مواد زیر استفاده کرد. این اندازه‌ها برای حدود چهار نفر مناسب است و با توجه به تعداد افراد قابل تغییر خواهد بود.

مواد لازم

بلغور گندم: ۱ پیمانه

عدس: نصف پیمانه

نخود: نصف پیمانه

پیاز: ۲ عدد متوسط

زردچوبه: ۱ قاشق چای‌خوری

فلفل و نمک: به میزان لازم

روغن: ۲ قاشق غذاخوری

آب: حدود ۶ تا ۸ پیمانه

این فهرست یک دستور پیشنهادی خانگی است. مقدار آب، ادویه و حبوبات را می‌توان بر اساس نوع بلغور، زمان پخت و غلظت دلخواه تنظیم کرد.

در برخی دستورها ممکن است از سبزی آش، نعناع خشک یا مواد دیگری نیز استفاده شود. با این حال، برای تهیه یک برویشین ساده، بلغور گندم و حبوبات به همراه پیاز و ادویه‌های پایه، مواد اصلی و در دسترس‌تری هستند.

مرحله اول؛ آماده‌سازی حبوبات و بلغور

پیش از شروع پخت، نخود را به‌ خوبی بشویید و چند ساعت در آب خیس کنید. بهتر است آب خیساندن نخود را در فاصله‌های مناسب عوض کنید. این کار به نرم شدن حبوبات کمک می‌کند و زمان پخت را کاهش می‌دهد. بلغور گندم را نیز بشویید و در صورت تمایل برای مدتی کوتاه در آب قرار دهید تا دانه‌ها کمی نرم شوند.

عدس نسبت به نخود زمان پخت کوتاه‌تری دارد و معمولا نیازی به خیساندن طولانی ندارد. با این حال شستن آن پیش از پخت ضروری است. آماده‌سازی جداگانه مواد، باعث می‌شود هر کدام در زمان مناسب به قابلمه اضافه شوند و در پایان، بافت آش یکدست‌تر باشد.

مرحله دوم؛ پخت نخود و بلغور

نخود خیس‌خورده را در قابلمه‌ای با آب تازه بریزید و روی حرارت قرار دهید. اجازه دهید نخود بپزد تا نرم شود. اگر نخود به‌ خوبی خیس نخورده باشد، ممکن است زمان بیشتری برای پخت نیاز داشته باشد. پس از نرم شدن نسبی نخود، بلغور گندم و عدس را اضافه کنید.

در این مرحله باید مقدار آب به اندازه‌ای باشد که مواد به‌ راحتی در قابلمه حرکت کنند. پس از جوش آمدن، حرارت را کاهش دهید و اجازه دهید بلغور و حبوبات به‌ آرامی بپزند. هم زدن منظم از چسبیدن مواد به کف قابلمه جلوگیری می‌کند و به ترکیب بهتر دانه‌ها کمک خواهد کرد.

مرحله سوم؛ پیاز داغ و ادویه‌های معطر

پیازها را نگینی خرد کنید و در تابه‌ای با روغن تفت دهید تا سبک و طلایی شوند. سپس زردچوبه و مقدار کمی فلفل اضافه کنید و مواد را هم بزنید تا عطر ادویه‌ها آزاد شود. بخشی از پیاز داغ را می‌توان برای داخل آش و بخشی را برای تزئین روی آن کنار گذاشت.

پیاز داغ در آش برویشین نقش مهمی در طعم نهایی دارد. اگر خانواده به غذای کم‌روغن علاقه دارد، می‌توان مقدار روغن را کاهش داد و پیاز را با حرارت ملایم آماده کرد. افزودن ادویه‌ها نیز بهتر است متناسب با ذائقه اعضای خانه باشد، به‌ویژه اگر کودکان قرار است از آش استفاده کنند.

مرحله چهارم؛ ترکیب مواد و جا افتادن آش

وقتی نخود، عدس و بلغور کاملا نرم شدند، پیاز داغ و ادویه‌ها را به قابلمه اضافه کنید. مواد را به‌آرامی هم بزنید تا طعم پیاز و ادویه در تمام آش پخش شود. در صورت نیاز، مقداری آب جوش اضافه کنید تا آش به غلظت دلخواه برسد.

آش برویشین باید روی حرارت ملایم به پخت ادامه دهد تا مواد کاملا با هم ترکیب شوند. در این زمان بلغور آب جذب می‌کند و آش غلیظ‌تر می‌شود. اگر غذا بیش از حد سفت شد، اضافه کردن آب جوش به‌ صورت تدریجی می‌تواند به تنظیم بافت کمک کند.

پخت آش با حوصله اهمیت زیادی دارد. حرارت زیاد ممکن است باعث ته گرفتن غذا یا خشک شدن سریع آب آن شود. استفاده از قابلمه مناسب و هم زدن هر چند وقت یک‌بار، به نتیجه بهتر کمک می‌کند.

چگونه آش برویشین را خوش‌طعم‌تر کنیم؟

برای خوش‌ طعم‌تر شدن آش برویشین، می‌توان از پیاز داغ تازه، زردچوبه و فلفل به اندازه مناسب استفاده کرد. اگر دوست دارید طعم آش ملایم‌تر باشد، بهتر است مقدار فلفل را کاهش دهید و از ادویه‌های تند کمتر استفاده کنید. برخی خانواده‌ها نیز از نعناع خشک یا سبزی‌های معطر در کنار پیاز داغ استفاده می‌کنند.

یکی از نکات مهم در تهیه آش، توجه به مقدار آب است. اگر آب بیش از حد باشد، آش رقیق می‌شود و اگر آب کم باشد، احتمال چسبیدن مواد به کف قابلمه افزایش پیدا می‌کند. بهتر است آب را در چند مرحله اضافه کنید و اجازه دهید غذا به‌ آرامی به غلظت مورد نظر برسد.

همچنین می‌توان با توجه به ذائقه خانواده، مقدار حبوبات را تغییر داد. افزایش عدس یا نخود، بافت آش را متفاوت می‌کند و ممکن است زمان پخت را نیز تغییر دهد. بهتر است هر بار که دستور را تغییر می‌دهید، میزان آب و زمان پخت را هم متناسب با آن تنظیم کنید.

ارزش غذایی آش برویشین

بلغور گندم و حبوبات از مواد غذایی هستند که می‌توانند بخشی از نیاز بدن به انرژی، فیبر و برخی مواد مغذی را تأمین کنند. غلات کامل و حبوبات در یک الگوی غذایی متنوع جایگاه مهمی دارند و مصرف آن‌ها به‌ عنوان بخشی از برنامه غذایی متعادل توصیه می‌شود.

آش برویشین به دلیل داشتن بلغور گندم و حبوبات، می‌تواند غذایی سیرکننده باشد. با این حال ارزش غذایی نهایی آن به مقدار روغن، نوع غلات، میزان حبوبات و مواد همراه بستگی دارد. اضافه کردن روغن زیاد یا مصرف آش در کنار خوراکی‌های پرکالری، میزان انرژی دریافتی را افزایش می‌دهد.

برای یک وعده متعادل، می‌توان آش را همراه با سبزی خوردن، ماست یا مقدار مناسبی نان سرو کرد. این ترکیب به خانواده کمک می‌کند تا در کنار غذای سنتی، از گروه‌های غذایی متنوع‌تری نیز استفاده کند.

نکات بهداشتی و نگهداری آش

برای تهیه آش برویشین، شستن حبوبات و بلغور پیش از پخت ضروری است. همچنین باید از آب سالم و ظروف تمیز استفاده کرد. حبوبات و غلات خام ممکن است آلودگی‌هایی داشته باشند و پخت کامل، بخش مهمی از ایمنی غذایی است.

اگر مقدار زیادی آش آماده می‌کنید، بهتر است آن را در ظرف‌های کوچک‌تر تقسیم کنید تا سریع‌ تر خنک شود و سپس در یخچال قرار دهید. باقی‌مانده غذا را مدت طولانی در دمای اتاق رها نکنید. هنگام مصرف دوباره آش را به‌ خوبی گرم کنید و در صورت تغییر بو، رنگ یا ظاهر، از خوردن آن خودداری کنید.