ماه: تیر ۱۴۰۵
دیدارهای روز دوم مسابقات والیبال نشسته قهرمانی جهان لغو شد
بازی های امروز مسابقات جهانی والیبال نشسته در هانگژو به دلیل شرایط آبهوایی، لغو و به روز دیگر موکول شد.
بر اعلام دولت چین مبنی بر شرایط نامناسب جوی و احتمال طوفان، تمامی بازی های امروز شنبه ۲۰ تیرماه مسابقات قهرمانی جهان در شهر هانگژو لغو شد.
پیش از این قرار بود تا تیم ملی دختران کشورمان از ساعت ۹ صبح به وقت ایران، برابر تیم کنیا صف آرایی کند و تیم مردان کشورمان از ساعت ساعت ۱۴ و ۳۰ به وقت ایران برابر تیم بوسنی قرار بگیرد که به دلایل مذکور هر دو بازی لغو شد.
همچنین مسئولین برگزار کننده این رقابت ها از تیمها و همراهان شرکت کننده در این رقابت ها درخواست داشتند که به هیچ وجه هتل محل استقرار را ترک نکنند و تا اطلاع ثانوی در هتل حضور داشته باشند.
چهاردهمین دوره مسابقات جهانی والیبال نشسته با حضور ۳۲ تیم از ۱۹ تیرماه در هانگژو چین آغاز شده است.
کمبود ویتامین B۱۲ ممکن است روند زوال مغز را افزایش دهد
طبق تحقیقات جدید، سطح «عادی» ویتامین B۱۲ ممکن است افراد مسن را در معرض آسیبهای پنهان مغزی و زوال شناختی قرار دهد.
به نقل از ساینس دیلی، دریافت ویتامین B۱۲ طبق دستورالعملهای بهداشتی فعلی ممکن است در واقع برای محافظت از مغز در حال پیر شدن کافی نباشد.
ویتامین B۱۲ بیشتر به خاطر کمک به بدن در ساخت DNA، گلبولهای قرمز و بافت عصبی سالم شناخته شده است. اما تحقیقات نشان میدهد که صرفاً رعایت حداقل استاندارد فعلی ممکن است همیشه کافی نباشد، به خصوص برای افراد مسن.
یک مطالعه انجام شده توسط دانشگاه کالیفرنیا نشان داد که افراد مسن سالم با سطح ویتامین B۱۲ پایینتر، حتی زمانی که این سطح هنوز در محدوده طبیعی پذیرفته شده قرار داشت، علائمی از مشکلات عصبی و شناختی نامحسوس را نشان دادند.
این مطالعه، بزرگسالان مسنتری را که زوال عقل یا اختلال شناختی خفیف نداشتند، بررسی کرد. حتی در این گروه نسبتاً سالم، سطوح پایینتر B۱۲ فعال با تفکر کندتر، پردازش بصری کندتر و آسیب قابل مشاهدهتر در ماده سفید مغز مرتبط بود. ماده سفید از الیاف عصبی تشکیل شده است که به قسمتهای مختلف مغز امکان برقراری ارتباط را میدهد.
نویسنده ارشد، دکتر «آری جی. گرین»، از موسسه علوم اعصاب ویل دانشگاه کالیفرنیا، گفت: «بازنگری در تعریف کمبود B۱۲ برای گنجاندن نشانگرهای زیستی عملکردی میتواند منجر به مداخله زودهنگام و پیشگیری از زوال شناختی شود.»
محققان ۲۳۱ شرکتکننده سالم را از طریق مطالعه شبکه پیری مغز برای سلامت شناختی ثبتنام کردند. شرکتکنندگان میانگین سنی ۷۱ سال داشتند و هیچکدام زوال عقل یا اختلال شناختی خفیف نداشتند.
میانگین سطح B۱۲ خون آنها ۴۱۴.۸ پیکومول در لیتر بود که بسیار بالاتر از حداقل حد مجاز ۱۴۸ پیکومول در لیتر است. محققان به جای تکیه بر کل ویتامین B۱۲، بر فرم فعال بیولوژیکی این ویتامین تمرکز کردند که ممکن است بهتر منعکس کننده میزان ویتامین B۱۲ مورد استفاده بدن باشد.
تیم تحقیق دریافت شرکتکنندگانی که ویتامین B۱۲ فعال کمتری داشتند، در آزمونهای شناختی سرعت پردازش کمتری داشتند. این اثر با افزایش سن قویتر بود. آنها همچنین در پاسخ به محرکهای بصری تأخیر داشتند که به پردازش بصری کندتر و کاهش کارایی سیگنال دهی مغز اشاره دارد.
اسکن MRI علامت هشدار دیگری را اضافه کرد. شرکتکنندگانی که ویتامین B۱۲ فعال کمتری داشتند، حجم بیشتری از ضایعات ماده سفید داشتند که نواحی آسیب مغزی هستند که با زوال شناختی، زوال عقل و خطر سکته مغزی مرتبط هستند.
در مجموع، شواهد جدید از یک پیام دقیقتر پشتیبانی میکنند. B۱۲ به وضوح برای سیستم عصبی ضروری است و کمبود آن نباید نادیده گرفته شود. اما صرفاً افزایش B۱۲ برای همه ممکن است راه حل نباشد.
البته یافتههای جدید ثابت نمیکند که کمبود ویتامین B۱۲ فعال به طور مستقیم باعث زوال شناختی میشود و به این معنی نیست که هر فرد مسن باید بدون راهنمایی پزشکی شروع به مصرف مکملها کند.
مدرسه پشت صفحه نمایش/ نگرانی خانوادهها از بازگشت آموزش مجازی
انتشار اخباری درباره احتمال مجازی شدن مدارس در سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ با هدف صرفهجویی در مصرف انرژی، موجی از نگرانی را میان خانوادههای دانشآموزان به راه انداخته است، نگرانیهایی که تنها به کیفیت آموزش محدود نمیشود، بلکه از نبود زیرساخت مناسب اینترنت، بهویژه در مناطق روستایی، تا افزایش آسیبهای فضای مجازی و کمرنگ شدن نقش تربیتی و اجتماعی مدرسه را در بر میگیرد.
مدرسه فقط چهارتا دیوار و چند نیمکت نیست، جایی است که کودکان و نوجوانان، علاوه بر خواندن و نوشتن، زندگی کردن را تمرین میکنند، جایی که دوستیها شکل میگیرد، مهارتهای اجتماعی آموخته میشود، استعدادها کشف میشوند و شخصیت آینده یک نسل آرامآرام ساخته میشود، با این حال، انتشار اخباری درباره احتمال مجازی شدن مدارس در سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ به دلیل مدیریت مصرف انرژی، بار دیگر خاطرات تلخ دوران آموزش غیرحضوری را برای بسیاری از خانوادهها زنده کرده و موجی از نگرانی و گلایه را در میان آنان به وجود آورده است.
بسیاری از والدین معتقدند تجربه سالهای گذشته نشان داد که آموزش مجازی، هرچند در شرایط اضطراری راهکاری اجتنابناپذیر بود، اما هرگز نتوانست جایگزین کامل کلاس درس شود، این نگرانی در استانها و مناطق روستایی دوچندان است، جایی که اینترنت ضعیف، نبود پوشش مناسب شبکه، کمبود تجهیزات هوشمند و مشکلات اقتصادی، دسترسی برابر دانشآموزان به آموزش را با چالشهای جدی روبرو میکند و فاصله آموزشی میان مناطق مختلف را افزایش میدهد.
از سوی دیگر، کارشناسان آموزشی و روانشناسان نیز هشدار میدهند که مدرسه صرفاً یک مرکز آموزشی نیست، بلکه مهمترین بستر تربیت اجتماعی، پرورش مهارتهای ارتباطی، فعالیتهای فرهنگی، ورزشی و شکلگیری هویت دانشآموزان به شمار میرود، افزایش ساعت حضور کودکان و نوجوانان در فضای مجازی، علاوه بر افت تعاملات اجتماعی، میتواند آنان را بیش از گذشته در معرض آسیبهای اینترنت، اعتیاد به شبکههای اجتماعی، کاهش تمرکز و مشکلات روحی و روانی قرار دهد.
اکنون خانوادهها این پرسش را مطرح میکنند که آیا صرفهجویی در مصرف انرژی باید به بهای کاهش کیفیت آموزش و تضعیف کارکردهای تربیتی مدرسه تمام شود؟ پرسشی که پاسخ به آن، نیازمند تصمیمگیری دقیق، فراهم شدن زیرساختهای لازم و توجه همزمان به منافع آموزشی، روانی و اجتماعی میلیونها دانشآموز کشور است.
چالشهای آموزش مجازی برای والدین
ترکی، مادر یکی از دانشآموزان چهارمحال و بختیاری با ابراز نگرانی از اخبار منتشر شده در فضای مجازی برای غیرحضوری مدارس در سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵، اظهار کرد: پسرم سال گذشته در پایه اول ابتدایی تحصیل میکرد، متاسفانه بیش از نیمی سال تحصیلی گذشته بهعلت شرایط جنگی و بارش برف مجازی بود و این مسئله برای آموزش دانشآموزان کلاس اولی چالشهای بسیاری داشت.
وی افزود: خانوادهها بسیار نگران آموزش فرزندشان هستند، به خصوص مادرانی که دارای فرزند نوزاد و کوچک هستند، در زمان آموزش غیرحضوری فشار بالایی را تحمل میکنند، زیرا بار اصلی آموزش بر دوش مادران است.
ترکی خاطرنشان کرد: آموزش به صورت مجازی هم برای خانواده هم برای دانشآموز چالشآفرین است، زمانیکه بچهها به مدرسه نمیروند، آموزش را جدی نمیگیرند، همچنین نمیتوانند معنای نظم، زمانبندی، حضور در جمع همسالان و … را به خوبی درک کنند.
اکبری، یکی از اهالی مناطق روستایی چهارمحال و بختیاری که دارای دو فرزند محصل است، در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: آموزش مجازی برای والدین در مناطق روستایی چالش بیشتری دارد، اینجا سرعت اینترنت پایین است، تلفن همراه خیلی پیشرفتهای در دسترس نداریم و فرزندانم نیز به سختی میتوانند آموزش مجازی را دریافت کنند.
وی افزود: تحصیلات بنده سیکل است، من علاوه بر دو فرزند محصل، دو فرزند کوچک دیگر نیز دارم، باتوجه به حجم کار، واقعا فرصت چندانی برای کمک به فرزندانم در آموزش مجازی ندارم، همچنین آموزشهای فعلی با دوران تحصیل ما در مدرسه کاملا متفاوت است.
اکبری تاکید کرد: خواهشمندیم حداقل در مناطق روستایی مدارس به صورت حضوری برگزار شوند، زیرا بسیاری از خانوادههای روستایی در شهرستان کوهرنگ با چالشهایی از جمله نبود امکانات، اینترنت پرسرعت، تلفن همراه مناسب و … مواجهه هستند.
موسوی، مادر یکی از دانشآموزان شهرکردی در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: مادران شاغل و دارای فرزند محصل، به ویژه در مقطع ابتدایی با چالشهای فراوانی در زمان غیرحضوری شدن مدارس مواجهه هستند.
وی افزود: زمانیکه فرزندم به مدرسه میرود، خیالم از بابت آموزش او آسوده است، کودکان بازیگوش هستند و اگر کسی بر آنها نظارت نکند، آموزش را جدی نمیگیرند، متاسفانه پدربزرگ و مادربزرگها نیز نمیتوانند به کودکان در آموزش مجازی کمک کنند و والدین شاغل بالاجبار باید کودکان خود در زمان غیرحضوری شدن مدارس، به مادر و پدر خود یا همسر بسپارند و این مسئله خود یک چالش دیگر برای مادران شاغل است.
موسوی خاطرنشان کرد: عمده والدین با غیرحضوری شدن کامل مدارس در سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ مخالف هستند، واقف هستیم که در برخی مواقع برای حفظ سلامت دانشآموزان میطلبد آموزشها غیرحضوری شود، اما دائمی شدن آن قطعا آسیبزا است، زیرا کودکان تنها در مدارس درس نمیخوانند، بلکه آموزش بودن در اجتماع، کار گروهی و … را نیز فرا میگیرند.
آموزش مجازی به دلیل نبود زیرساخت و سوادرسانهای مناسب نیست
مرتضی مالکی، معاون آموزش ابتدایی ادارهکل آموزش و پرورش چهارمحال و بختیاری در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه وزارت آموزش و پرورش تاکنون برنامهای برای مجازی کردن کامل آموزشها در سال تحصیلی ۱۴۰۶- ۱۴۰۵ برای صرفهجویی در مصرف انرژی اعلام نکرده است، اظهار کرد: اخبار منتشر شده در این حوزه، کذب است.
وی در خصوص آسیبهای آموزش در فضای مجازی، گفت: آموزش در فضای مجازی به دلیل فراهم نبودن بسترها و سواد رسانهای در شرایط کنونی مناسب نیست، اگر بسترها و زیرساختها فراهم بود، قطعا آسیب کمتری از آموزش به صورت مجازی میدیدیم، حتی در استانهای برخوردار کشور نیز، مناطقی وجود دارد که زیرساخت برای آموزش مجازی وجود ندارد و یا این بسترها مناسب نیست.
مالکی افزود: گاهی مشاهده میشود، خانوادهها دارای چند فرزند محصل هستند و تنها یک عدد گوشی هوشمند در خانواده وجود دارد، بنابراین والدین با چالش مواجه میشوند و دانشآموز از تحصیل به صورت مجازی محروم میماند، از دوران پسا کرونا، آموزشها به صورت تلفیقی است، یعنی در صورت ضرورت مانند آلودگی هوا، برودت، جنگ، بیماری و برخی موارد تنها آموزش به صورت مجازی و موقت برگزار میشود، در غیر اینصورت آموزش حضوری است.
معاون آموزش ابتدایی ادارهکل آموزش و پرورش چهارمحال و بختیاری با بیان اینکه محیط مدرسه صرفا برای آموزش نیست، توضیح داد: مدرسه یک واحد از جامعه بزرگ است، دانشآموز با حضور در مدرسه، برای ورود به جامعه بزرگتر آماده میشود، بچهها در مدرسه با افراد همسن، همفکر خود معاشرت میکنند تا راه و روش زندگی را نیز بیاموزند.
وی افزود: فعالیتهای مدارس تنها به آموزش دروس محدود نمیشود، برنامههای تربیتی، ورزشی، بهداشت و سلامت، مهارتآموزی نیز برای دانشآموزان پیشبینی شده است، امروز کسب مهارت در مدارس به یک موضوع حائز اهمیت تبدیل شده و در تلاشیم هنرستانها توسعه پیدا کند و حدود ۵۰ درصد هدایت تحصیلی به سمت مدارس کارودانش و هنرستان باشد.
مالکی بیان کرد: آموزش صرف در فضای مجازی آسیبهای بسیاری از جمله آسیب روحی و روانی، آسیب جسمی به چشم به دلیل استفاده مداوم از تلفن همراه، چاقی به دلیل بی تحرکی برای دانشآموزان دارد، همچنین شاهد اعتراضات دانشآموزان و والدین در خصوص آموزش مجازی و امتحانات حضوری نیز بودیم که خوشبختانه تصمیمات خوبی در این خصوص اتخاذ شد.
کدام بیماریها عامل تپش قلب در هنگام استراحت هستند؟
به طور کلی ضربان قلب پایین در حالت استراحت، یعنی زمانی که بدن فعالیت ندارد به این معنی است که قلب، سالم تر و کارآمدتر است.
ضربان قلب طبیعی در حالت استراحت برای بزرگسالان بین ۶۰ تا ۱۰۰ بار در دقیقه است. اما اگر استرس زیادی دارید یا در صورت مصرف کافئین، افزایش ضربان قلب در حالت استراحت امری طبیعی است.
ضربان قلب ورزشکاران در حالت عادی کمتر از سایر افراد معمولی است. در ورزشکاران متوسط ضربان قلب در حال استراحت معمولا بین ۶۰ تا ۸۰ بار در دقیقه است اما برخی از ورزشکاران ضربان قلب آرامتر بین ۳۰ تا ۴۰ بار در دقیقه دارند.
همچنین مصرف برخی از داروها می تواند بر ضربان قلب در حالت استراحت تاثیر بگذارد که از آن جمله می توان به مسدود کننده های کانال کلسیم و مسدود کننده های بتا اشاره کرد. این داروها ضربان قلب را کاهش می دهند و برای درمان بیماری هایی مانند درد قفسه سینه، ریتم غیر طبیعی قلب و فشار خون بالا تجویز می شوند.
دلایل افزایش مداوم ضربان قلب در حالت استراحت
افزایش مداوم ضربان قلب (تپش قلب) در حالت استراحت می تواند نشانه مهمی از وجود بیماری های زمینه ای باشد که معمولترین آنها عبارتند از:
– بیماری های قلبی، ریوی و عصبی
– عفونت ها
– التهاب
– کم خونی
– بیماری های عروقی از جمله بیماری شریان محیطی، بیماری عروق کرونر و موارد دیگر
– بیماری های غدد درون ریز و خود ایمنی، مانند کم کاری و پرکاری تیروئید، هاشیموتو، سرطان تیروئید و موارد دیگر
توصیه هایی برای آرام کردن قلب
هرچند در این موارد مهمترین اقدام، مراجعه به متخصص برای تشخیص صحیح و درمان به موقع بیماری موردنظراست اما ایجاد برخی تغییرات در عادات سبک زندگی نیز می تواند ضربان قلب را آرام کند و همچنین خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهد که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:
– مرتب ورزش کردن
– کاهش سطح استرس (با روشهای آرامسازی)
– تغییر رژیم غذایی
– خودداری از استعمال سیگار
– خودداری از مصرف کافئین
– مصرف میزان کافی آب
– خواب کافی
بازی کردن کودکان در هوای گرم؛ چگونه از گرمازدگی جلوگیری کنیم؟
تابستان آغاز شده و برخی از کشورها را با موج گرما مواجه کرده است. با افزایش دمای هوا، ممکن است بعضی افراد دچار گرمازدگی شوند یا تمرینات بدنی و حتی ماندن بیش از حد در فضای باز خستگی مفرط و کاهش سطح انرژی را به دنبال داشته باشد. در چنین شرایطی، اینکه کودکان «چه وقت» و «کجا» بازی کنند، گاهی اسباب سردرگمی و مشاجره والدین میشود.
متخصصان پزشکی میگویند که بهتر است والدین میان میزان فعالیت و حفاظت از ایمنی کودکان تعادل ایجاد کنند.
کودکان با توجه به جثه کوچکتر و سوختوساز بالاتری که دارند در برابر بیماریهای ناشی از گرما در مقایسه با بزرگسالان آسیبپذیرترند. کودکان ممکن است گاهی تشخیص ندهند که بیش از حد گرمشان شده است، از همین رو ضروری است که مراقبان و همراهانشان آنها را از نزدیک تحت نظر داشته باشند.
اوایل صبح و اواخر غروب، یعنی پیش از ۹ صبح و پس از ۴ عصر، بهترین زمان برای بازی کودکان در هوای آزاد است. برای این کار بهتر است این پنج شرط را رعایت کرد:
۱. لباس کودکان
به کودکان لباسهای سبک و گشاد با الیاف طبیعی مانند کتان بپوشانید که بتوانند در آن راحت نفس بکشند. لباس رنگ روشن به دلیل منعکس کردن نور خورشید، گزینه بهتری است.
۲. آبرسانی
کودکان را تشویق کنید تا مایعات زیاد و در درجه اول آب بنوشند و از نوشیدنیهای شیرین و کافئیندار اجتناب کنند، زیرا باعث کمآبی بدن میشوند. خوردن میوههای آبدار مانند هندوانه و خیار مفید است.
۳. حفاظت در برابر نور خورشید
روی پوست کودکان ضدآفتاب با قدرت حفاظت اسپیاف ۳۰ بمالید و در صورتی که شنا میکنند یا تعریقشان زیاد است هر دو ساعت یکبار آن را تمدید کنید.
۴. فعالیتها
به گزارش «نشنال نیوز»، آنها را تشویق کنید تا در سایه بازی کنند و برای حفاظت از مواجهه مستقیم با نور خورشید از کلاه یا ضدآفتاب استفاده کنند، یا مطمئن شوید در طول بازی در سایه استراحت میکنند و از فعالیت بدنی شدید در اوج گرما اجتناب میکنند.
۵. آموزش
در مورد اهمیت آبرسانی به بدن و تشخیص زمان نیاز به استراحت، به آنها آموزش دهید. خودتان هم بههوش باشید که هنگام بروز علائم گرمازدگی مانند تعریق شدید، ضعف، سرگیجه، حالت تهوع و گرفتگی عضلات بیدرنگ دستبهکار شوید. در صورت داغی بیش از حد بدن کودکان، آبرسانی و انتقال او به محل سایه ضروری است و در صورت لزوم نیز از مراقبتهای پزشکی لازم کمک بگیرید.
متخصصان توصیه میکنند که والدین با بررسی رنگ ادرار کودکان میزان آبرسانی به بدن آنها را کنترل کنند و همچنین مطمئن شوند که آنان پس از بازی استراحت کافی داشته باشند. بازی کودکان در فضای باز حتی در فصل گرما هم ضروری است؛ زیرا به سلامت عمومی کودکان و رشد جسمی آنان کمک میکند، سیستم ایمنیشان را تقویت میکند و بهمرور، تحمل کودک را در برابر گرما بیشتر میکند. با این حال حفظ تعادل در میزان بازیکردن خارج از خانه و حفاظت از کودکان در مقابل بیماریهای ناشی از گرما بسیار ضرورت دارد.
وقتی قانون در خانه پدربزرگ بیمعنا میشود؛ عشقِ بیقیدوشرط یا لوس کردنِ دردسرساز نوهها؟
بعضا والدین شاغل ناگزیرند برای نگهداری از فرزندان از خانواده خود کمک بگیرند اما به گفته یک روانشناس، برای جلوگیری از چند تربیتی شدن و یا تضاد تربیتی کودک لازم است مرز نقشها و مسئولیتها بهروشنی مشخص شود؛ هرچند استفاده از تجربه پدربزرگ و مادربزرگ، در کنار حفظ مسئولیت نهایی والدین، در تصمیمهای تربیتی، بهترین راه برای ایجاد محیطی امن، آرام و هماهنگ برای رشد کودک خواهد بود.
پگاه دوستی با بیان اینکه میتوانیم از تضاد تربیتی فرزند و به اصطلاح عامیانه چند تربیتی شدن کودکان بدلیل رفتارهای والدین از یک سو و پدربزرگ و مادربزرگها و یا خانواده والدین از سوی دیگر جلوگیری کنیم، گفت: نقش پدربزرگ و مادربزرگ در زندگی کودک میتواند بسیار ارزشمند و حمایتکننده باشد، اما برای اینکه این حضور به رشد سالم کودک کمک کند، لازم است مرز نقشها و مسئولیتها بهروشنی مشخص باشد.
به گفته وی، نخستین گام این است که خود والدین درباره اصول و شیوههای فرزندپروری به تفاهم برسند؛ زیرا اگر میان پدر و مادر اختلافنظر وجود داشته باشد، هماهنگی با پدربزرگ و مادربزرگ نیز دشوارتر خواهد شد. پس از آن، بهتر است درباره موضوعات مهمی مانند ساعت خواب، تغذیه، استفاده از تلفن همراه، قوانین خانه و شیوههای تشویق و تنبیه و… با اعضای خانواده گفتوگو شود تا همه در چارچوبی مشترک حرکت کنند. البته انتظار اینکه همه افراد دقیقاً یکسان رفتار کنند، واقعبینانه نیست و تفاوتهای جزئی، مانند زمان بیشتر برای بازی یا یک خوراکی اضافه، معمولا تا زمانی که اصول اساسی خانواده حفظ شود، آسیبزا نخواهد بود.
وابستگی بیش از حد کودک به پدربزرگ و مادربزرگها خوب است یا بد؟
این روانشناس درباره وابستگی بیش از حد کودک به پدربزرگ و مادربزرگ و تأثیر آن بر رابطه عاطفی فرزند با والدین در آینده، توضیح داد: رابطه صمیمی کودک با پدربزرگ و مادربزرگ نهتنها مضر نیست، بلکه میتواند به رشد هیجانی، احساس تعلق و دریافت حمایت عاطفی بیشتر کمک کند. با این حال، براساس نظریه دلبستگی، والدین باید همچنان پایگاه امن و مرجع اصلی کودک باقی بمانند و پدربزرگ و مادربزرگ نقش مکمل و حمایتگر داشته باشند، نه جایگزین والدین. بنابراین، محبت زمانی بیشترین اثر مثبت را خواهد داشت که تصمیمهای اصلی تربیتی همچنان بر عهده والدین باشد و نقش هر یک از اعضای خانواده بهروشنی مشخص شده باشد.
چه واکنشی به لوس کردن کودکان توسط پدربزرگ و مادربزرگ داشته باشیم؟
وی در خصوص این که اگر پدربزرگ و مادر بزرگ در تربیت کودک با والدین اختلافنظر داشته باشند، بهترین برخورد چیست؟ گفت: در نهایت، اختلاف نظر میان نسلها تا حد زیادی طبیعی است، زیرا هر نسل با باورها و تجربههای متفاوتی فرزندپروری کرده است. آنچه اهمیت دارد این است که این اختلافها در حضور کودک مطرح نشود؛ زیرا مشاهده تعارض میان بزرگترها میتواند احساس امنیت او را کاهش دهد.
این روانشناس در این باره که اگر پدربزرگ و مادربزرگ کودک را لوس کنند، واکنش والدین باید چه باشد؟ گفت: اگر پدربزرگ و مادربزرگ گاهی کودک را بیش از حد نازپرورده کنند، واکنش مناسب والدین، سرزنش یا برخورد هیجانی نیست، بلکه گفتوگویی محترمانه، شفاف و همراه با تعیین مرزهای روشن است. استفاده از تجربه ارزشمند پدربزرگ و مادربزرگ، در کنار حفظ مسئولیت نهایی والدین در تصمیمهای تربیتی، بهترین راه برای ایجاد محیطی امن، آرام و هماهنگ برای رشد کودک خواهد بود.
دوستی اظهار کرد: زمانی که میان والدین با پدربزرگ و مادربزرگ تعارض یا پیامهای متناقض وجود داشته باشد، نخستین فردی که آسیب میبیند کودک است. پژوهشها نشان میدهد دریافت پیامهای متناقض میتواند موجب سردرگمی، کاهش احساس امنیت، دشواری در پذیرش قوانین و حتی افزایش رفتارهای مقابلهای یا لجبازانه شود.
وی ادامه داد: اگر والدین نقش پدربزرگ و مادربزرگ را نادیده بگیرند یا برعکس، پدربزرگ و مادربزرگ بهطور مداوم در تصمیمهای تربیتی والدین دخالت کنند، روابط خانوادگی نیز دچار تنش خواهد شد. به همین دلیل، احترام متقابل، گفتوگوی سازنده و تعیین مرزهای روشن، مهمترین عوامل پیشگیری از این مشکلات هستند. این موضوع در خانوادههایی که والدین شاغل هستند و از پدربزرگ و مادربزرگ برای مراقبت از کودک کمک میگیرند، اهمیت بیشتری پیدا میکند. پیش از آغاز این همکاری، بهتر است درباره قوانین اصلی و انتظارات دو طرف توافق شود.
این روانشناس ادامه داد: در عین حال، والدین نباید تمام مسئولیت تربیت را به دیگران واگذار کنند. حتی اگر فرصت محدودی داشته باشند، اختصاص زمانی برای تعامل باکیفیت با کودک اهمیت زیادی دارد؛ زیرا پژوهشها نشان میدهد کیفیت رابطه والد و کودک، از صرف مدت زمانی که در کنار یکدیگر هستند، نقش تعیینکنندهتری در رشد کودک دارد.
دوستی در خصوص تفاوت کودکانی که کنار پدربزرگ و مادربزرگ زندگی می کنند با کودکانی که در مهدکودک هستند، گفت: نمیتوان گفت کودکانی که بیشتر کنار پدربزرگ و مادربزرگ بزرگ میشوند، یا کودکانی که به مهدکودک میروند، ذاتاً وضعیت بهتری یا بدتری دارند. اگر پدربزرگ و مادربزرگ رابطهای گرم، حمایتگر و هماهنگ با والدین داشته باشند، میتوانند نقش بسیار مثبتی در رشد کودک ایفا کنند. در مقابل، مهدکودک نیز فرصت مناسبی برای یادگیری مهارتهای اجتماعی، استقلال و تعامل با همسالان فراهم میکند. آنچه بیش از محل نگهداری اهمیت دارد، کیفیت روابط، ثبات قوانین و پاسخگویی مناسب به نیازهای عاطفی کودک است.
این روانشناس تاکید کرد: در برخورد با کودکانی که توانایی شناختی بالاتری دارند نیز باید توجه داشت که آنها معمولاً زودتر متوجه تفاوت رفتار بزرگترها و تناقضهای موجود میشوند و پرسشهای بیشتری مطرح میکنند. بهترین شیوه برخورد، گفتوگوی صادقانه، متناسب با سن کودک و پرهیز از فریب یا پنهانکاری است. البته نباید به دلیل هوش بالاتر، از این کودکان انتظار رفتار کاملاً بزرگسالانه داشت؛ زیرا از نظر هیجانی، همچنان کودک هستند و به محبت، امنیت و مرزبندی روشن نیاز دارند.
دارویی که ۹۰ درصد از پیشروی سرطان پانکراس جلوگیری میکند
پژوهشگران موفق به کشف تاثیر ۹۰ درصدی یک دارو در مهاجرت سرطان پانکراس در بررسیهای آزمایشگاهی شدهاند.
آدنوکارسینوم مجرای پانکراس یا لوزالمعده، شایعترین نوع این سرطان است که به طور خاص کشنده و درمان آن دشوار است.
بیشتر تومورهای این نوع توسط یک یا چند جهش در ژن KRAS هدایت میشوند که تقسیم سلولی سریعی را ایجاد میکنند که متوقف کردن آن دشوار است.
مدتهاست که درمان آنها به قدری چالش برانگیز در نظر گرفته شده که KRAS در طول دههها تحقیق، «غیرقابل درمان» برچسبگذاری شده است.
اکنون یک مطالعه آزمایشگاهی جدید به یک راه حل ممکن برای این مشکل اشاره میکند.
تیمی از کالج داروسازی و علوم دارویی دانشگاه فلوریدا A&M در حال آزمایش ترکیباتی به نام مهارکنندههای سیستئینیل آمید پلی ایزوپرنیله شده(PCAI) هستند تا سعی کنند بر نقصهای KRAS غلبه کنند.
این PCAIها به گونهای مهندسی شدهاند که تعاملات غیرطبیعی پروتئین مرتبط با سیگنالینگ KRAS جهشیافته را مختل کنند، نه اینکه یک جهش KRAS واحد را هدف قرار دهند.
محققان در مقاله جدید خود که در مجله Oncotarget منتشر شده است، مینویسند: تعداد محدود داروها برای درمان سرطانهای ناشی از KRAS همچنان یک مشکل مهم مراقبتهای بهداشتی است و داروهای فعلی به دلیل مقاومت ذاتی بیاثر میشوند. با توجه به این موضوع، برای مقابله با معمای KRAS به درمانهای جدید نیاز است.
در آزمایشهایی که روی سلولهای سرطانی پانکراس رشد یافته در آزمایشگاه انجام شد، معرفی چندین PCIA در ایجاد اختلال در برنامه بازی جهش استاندارد KRAS مؤثر بود.
از بین ترکیبات آزمایش شده، ترکیبی که «NSL-YHJ-2-27» نامگذاری شده است، در سرکوب سرطان پانکراس پیشرو بود و بیش از ۹۰ درصد از مهاجرت سلولهای سرطانی را حتی در غلظتهای پایین مسدود کرد.
تجزیه و تحلیل دقیق سلولها نشان داد که PCIAها از چندین طریق مؤثر بودند؛ آنها ژنهایی را که سرطان را سرکوب میکنند، فعال کرده و ژنهایی را که به گسترش آن کمک میکنند، غیرفعال کردند.
این ترکیبات همچنین سطح پروتئینهای دخیل در حرکت سلول را کاهش دادند و رشتههای اکتین را مختل کردند و داربست داخلی سلولهایی را که برای حرکت، حفظ شکل و تهاجم به بافتهای اطراف استفاده میشوند، از بین بردند.
محققان میگویند: این دادههای بهدستآمده با استفاده از سلولهای سرطانی پانکراس با جهشهای KRAS، توانایی PCAIها را در جلوگیری از متاستاز و رشد تومور نشان میدهد و قویاً پتانسیل آنها را برای استفاده بهعنوان درمانهای هدفمند مؤثر برای درمان انواع سرطان ناشی از اشکال جهشیافته متعدد KRAS نشان میدهد.
برای ایجاد چالش بیشتر در این ترکیبات، محققان آنها را روی مدلهای سهبعدی پیچیدهتری از تومورهای مینیاتوری آزمایش کردند و دوباره PCAIها در تحریک تخریب سلولی و تجزیه تومورها مهارت نشان دادند.
با این حال، این اثر به روشی که محققان انتظار نداشتند، آشکار شد.
سیگنالهای کلیدی رشد سرطان در سلولها در واقع به جای خاموش شدن، به صورت بیشفعال ارسال شدند و این اضافهبار سیگنال منجر به نتایج امیدوارکننده شد.
برای درک دقیق آنچه در اینجا اتفاق میافتد، تحقیقات بیشتری لازم است.
نتایج نشان میدهد که سلولها افزایش گونههای فعال اکسیژن را تجربه میکنند و اساساً خود را تخریب میکنند، اما مکانیسم هرچه باشد، به نظر میرسد که رشد و گسترش سرطان را حداقل در مدلهای سلولی رشد یافته در آزمایشگاه متوقف میکند.
محققان میگویند: متاستاز و تهاجم از ویژگیهای اصلی ناتوانکننده سلولهای تومور هستند که باعث افزایش میزان ابتلا و مرگ و میر در بین بیماران سرطانی میشوند. بنابراین، درمانهایی که تحرک سلولهای تومور را از بین میبرند، پتانسیل بالایی برای تأثیر مثبت بر مدیریت سرطان دارند.
در اینجا محدودیتهایی وجود دارد؛ از جمله اینکه این مورد تاکنون فقط روی سلولهای سرطانی پانکراس رشد یافته در آزمایشگاه آزمایش شده است.
قبل از در نظر گرفتن هرگونه آزمایش انسانی، کار بیشتری برای فهمیدن نحوه دقیق عملکرد این PCAIها، اینکه آیا به بافت سالم آسیب میرسانند یا خیر و اینکه آیا در مدلهای حیوانی مؤثر و ایمن باقی میمانند، مورد نیاز است.
با این حال، دلگرمکننده است که به نظر میرسد PCAIهای آزمایش شده آنچه را که برای مقابله با جهشهای KRAS از انواع مختلف لازم است، دارند.
ژن KRAS فقط در سرطان پانکراس دخیل نیست و با حدود ۳۰ درصد از کل سرطانهای دارای تومورهای جامد، از جمله سرطانهای روده بزرگ و ریه مرتبط است.
تحقیقات دیگر پیش از این برخی از تأثیرات احتمالی این نوع ترکیبات را به طور گستردهتری بررسی کردهاند.
محققان امیدوارند که رویکرد مورد استفاده در اینجا بتواند منجر به درمان انواع مختلف سرطان ناشی از KRAS شود.
محققان میگویند: PCAIها در برابر طیف وسیعتری از جهشیافتههای KRAS، از جمله KRAS-G12C، KRAS-G12D و KRAS-G12V مؤثر هستند، در نتیجه نشاندهنده کاربرد بالقوه ضد سرطان pan-KRAS هستند.
آنها افزودند: در واقع، کارهای قبلی ما اثربخشی PCAIها را در برابر سلولهای سرطانی پستان، ریه و پروستات که توسط پروتئینهای جهشیافته KRAS هدایت میشوند، نشان داد.
زایمان موفق مادر باردار در منزل با حضور بهموقع اورژانس دهو در میناب
سرپرست اورژانس پیشبیمارستانی دانشکده علوم پزشکی شرق هرمزگان از انجام موفق یک مورد زایمان در منزل توسط کارشناسان اورژانس پایگاه دهو در روستای ماشهران شهرستان میناب خبر داد.
عبدالهادی رنجبر با تشریح جزئیات این مأموریت اظهار کرد: ساعت ۸:۰۶ صبح امروز شنبه ششم، در پی تماس با مرکز پیام اورژانس میناب و اعلام شروع مراحل زایمان یک مادر باردار، تیم عملیاتی پایگاه اورژانس دهو بلافاصله به محل اعزام شد.
وی افزود: کارشناسان اورژانس در ساعت ۸:۱۶ بر بالین مادر باردار ۳۶ ساله در روستای ماشهران حاضر شدند. با توجه به شرایط مادر و آغاز روند زایمان، اقدامات لازم درمانی و حمایتی در محل انجام شد.
سرپرست اورژانس پیشبیمارستانی شرق هرمزگان ادامه داد: با اقدام سریع و بهموقع تیم اورژانس، آمادهسازی ست تخصصی زایمان و همچنین همکاری مامای منطقه، نوزاد در شرایطی ایمن و تحت حمایت کامل متولد شد.
رنجبر با اشاره به مراقبتهای پس از زایمان تصریح کرد: بلافاصله پس از تولد، علائم حیاتی مادر و نوزاد توسط تکنسینهای اورژانس بررسی و پایش شد و با تداوم مراقبتها در طول مسیر انتقال، هر دو در وضعیت عمومی مطلوب به بخش زایشگاه بیمارستان حضرت ابوالفضل(ع) میناب منتقل شدند.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: نوزاد متولدشده با نمره آپگار ۹ و در شرایط جسمی مناسب تحویل کادر درمان بیمارستان شد.
رنجبر در پایان از تلاش کارشناسان پایگاه اورژانس دهو و همکاری مامای محلی در این مأموریت موفقیتآمیز قدردانی کرد.
شهرنوش پارسیپور درگذشت
شهرنوش پارسیپور، نویسنده و مترجم، در ۸۱ سالگی در آمریکا از دنیا رفت.
شهرنوش پارسیپور، نویسنده و مترجم، متولد سال ۱۳۲۴ در تهران، بر اثر ایست قلبی تنفسی جمعه، دوازدهم تیرماه در آمریکا درگذشت.
پارسیپور که همسر سابق ناصر تقوایی بود و سالها در آمریکا اقامت داشت، در واکنش به حمله آمریکا و اسرائیل به ایران گفته بود: بسیار مخالف این حمله هستم و بسیار رنج میبرم از اینکه مردم ایران در این جریان کشته میشوند.
شناختهشدهترین اثر او در ایران «طوبا و معنای شب» است.
از جمله رمانها و داستانهای پارسیپور میتوان به «عقل آبی»، «ماجرای ساده و کوچک روح درخت»، «شیوا»، «بر بال باد نشستن»، «تجربههای آزاد» و «آویزههای بلور» اشاره کرد.
«شکار جادوگران در دهکده سلیم»، «رازهای اخترگویی، ئیچینگ»، «از کنفسیوس تا راهپیمایی دراز دلفین دولرس»، «تاریخ چین» و «لائودزه و مرشدان دائویی» نیز از ترجمههای شهرنوش پارسیپور هستند.
درمان جدید زانو بدون جراحی؛ تسکین پایدار درد برای بیماران آرتروز
پژوهشگران آلمانی روشی کمتهاجمی برای درمان درد زانو ابداع کردهاند که میتواند برای میلیونها نفر مبتلا به آرتروز که درمانهای معمول برای آنها مؤثر نبوده، گزینهای تازه باشد.
وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است:
این روش که در مجله رادیولوژی/ Radiology معرفی شده، با هدفگیری عروق خونی غیرطبیعی اطراف زانو، کاهش چشمگیر و پایدار درد، بهبود تحرک و افزایش کیفیت زندگی بیماران را به همراه داشته است.
آرتروز زانو یکی از شایعترین علل ناتوانی در جهان است و بیش از ۳۶۵ میلیون بزرگسال را درگیر کرده است. این بیماری معمولاً با التهاب مزمن، سفتی مفصل و کاهش تدریجی توانایی حرکتی همراه است. برای بسیاری از این بیماران، گزینههای درمانی در شرایط دشواری قرار دارد: داروها و تزریقها دیگر اثرگذار نیستند و از سوی دیگر، جراحی تعویض مفصل نیز ممکن است پرخطر، نامطلوب یا زودرس باشد.
پژوهشگران دانشگاه شاریته (Charité) در برلین، یک روش کمتهاجمی به نام آمبولیسازی شریان زانویی (GAE) را طراحی و آزمایش کردهاند که عروق خونی غیرطبیعی اطراف مفصل زانو را هدف قرار میدهد. در این روش، پزشک با استفاده از یک لوله نازک و انعطافپذیر به عروق آسیبدیده دسترسی پیدا میکند و ذرات ریز ژلمانندی را تزریق میکند که با مسدودکردن جریان خون و بدون نیاز به جراحی، التهاب و درد را کاهش میدهد.
دکتر فلوریان نیما فلکنشتاین (Florian Nima Fleckenstein)، متخصص روشهای کمتهاجمی از دانشگاه شاریته برلین و نویسنده این مطالعه، توضیح داد: برای بسیاری از بیماران مبتلا به آرتروز زانو، یک خلأ درمانی واقعی وجود دارد. روشهای معمول مانند تزریقهای مفصلی دیگر پاسخگو نیستند، اما تعویض مفصل نیز به دلایل پزشکی یا شخصی گزینه مناسبی محسوب نمیشود. این روش جدید میتواند این مشکل را حل کند.
جزئیات روش درمانی جدید
در این روش، ذرات ریز ژلمانندی که از مواد ژلاتینی با قابلیت جذب سریع ساخته شدهاند، به عروق غیرطبیعی اطراف زانو تزریق میشوند. این ذرات جریان خون را در عروق بیمارگونه مسدود میکند و با کاهش التهاب، درد را تسکین میدهند. این ذرات در عرض چند ساعت در بدن حل میشوند و در مقایسه با روشهای قبلی عوارض جانبی کمتری دارند.
این روش برای بیمارانی مناسب است که درمانهای معمول مانند فیزیوتراپی، داروهای ضدالتهاب و تزریقهای مفصلی در آنها مؤثر نبوده، اما هنوز به جراحی تعویض مفصل هم نیاز ندارند. این روش بهصورت سرپایی انجام میشود و بیماران معمولاً همان روز یا روز بعد از بیمارستان مرخص میشوند.
جزئیات مطالعه و نتایج بالینی
این مطالعه روی ۱۹۴ بیمار مبتلا به درد زانو ناشی از آرتروز انجام شد که شامل ۱۱۴ زن و ۸۰ مرد با میانگین سنی ۶۹ سال بود. همه شرکتکنندگان حداقل سه ماه درمان معمول را پشت سر گذاشته بودند، اما بهبودی کافی نداشتهاند.
همه ۲۳۹ عمل انجامشده در این مطالعه با موفقیت کامل همراه بود. هیچ عارضه جانبی متوسط یا شدیدی رخ نداد و تنها ۶.۷ درصد از شرکتکنندگان عوارض خفیف و موقتی را تجربه کردند که بهخودیخود برطرف شد.
کاهش چشمگیر درد و بهبود عملکرد
نتایج این پژوهش نشان داد که میزان درد بیماران بهسرعت و بهطور مداوم کاهش یافت. در مقیاس ۰ تا ۱۰ درد، امتیاز متوسط از ۷ قبل از درمان به ۴ پس از شش هفته و سپس به ۳ در پیگیریهای ششماهه و دوازدهماهه رسید که نشاندهنده بهبود پایدار در طول یک سال است.
امتیازات عملکرد روزانه از ۵۳ به ۷۱.۵، امتیازات ورزشی و تفریحی از ۱۵ به ۳۶ و امتیازات کیفیت زندگی از ۱۹ به ۴۰ افزایش یافت. در مجموع، ۸۰ درصد از شرکتکنندگان در پیگیری دوازدهماهه به بهبودی دست یافتند که از نظر بالینی معنادار بود.
چشمانداز آینده و اهمیت روش
دکتر فلکنشتاین در پایان گفت: یافتههای ما نشان میدهد که این روش نه تنها کمتهاجمی و ایمن است، بلکه دستکم تا یک سال پس از درمان، درد را بهطور چشمگیری کاهش میدهد و عملکرد بیماران را بهبود میبخشد. با انجام این روش روی نزدیک به ۲۰۰ بیمار، ما اکنون بزرگترین مجموعه دادههای موجود را برای این درمان در اختیار داریم و از همینرو میتوانیم با اطمینان بیشتری درباره ایمنی و کارآیی آن اظهارنظر کنیم. برای بیمارانی که شرایطشان مناسب باشد، این روش میتواند یک گزینه پایدار و کمتهاجمی باشد؛ راهکاری تازه و مؤثر که میان تزریقهای بینتیجه و جراحی پرهزینه قرار میگیرد.