ماه: مرداد ۱۴۰۵
رونمایی از برترینهای تنیس ۱۰۰۰ امتیازی بانوان
سومین رقابت ۱۰۰۰ امتیازی تنیس بانوان با معرفی قهرمانان بخش انفرادی و دو نفره در تنیس پارک آزادی به پایان رسید.
در بخش انفرادی این رقابت ها یاسمن یزدانی موفق شد در دیداری جذاب و تماشایی کیمیا ثاقب تهرانی را از پیش رو بردارد و بر سکوی نخست تکیه بزند. در این بخش هانا سلطانی و آنیل فرزانهپور نیز عناوین سوم مشترک را به خود اختصاص دادند.
در بخش دونفره نیز هانا سلطانی و یاسمن یزدانی در مقابل صبا خیرمنش و فاطمه سادات زنجانی به میدان رفتند که این بازی در نهایت با برتری ۶ بر ۳ و ۶ بر یک یزدانی و سلطانی به پایان رسید تا عنوان قهرمانی را از آن خود کنند.
این مسابقات در شرایطی در تنیس پارک آزادی (مجموعه ورزشی آزادی تهران) برگزار شد که مدیریت مسابقات با سارا آزاددوست و سرداوری آن بر عهده شبنم کمالی بود.
در این رقابتها ۱۱۵ بانوی ورزشکار از استانهای مختلف کشور از جمله البرز، تهران، قزوین، مازندران، فارس، بوشهر، اصفهان، سیستان و بلوچستان، آذربایجان غربی، سمنان، هرمزگان، گیلان، یزد، کرمان، گلستان، آذربایجان شرقی، کرمانشاه و قزوین حضور داشتند.
در دیدار پایانی و مراسم اختتامیه این مسابقات، فریده اشرف گنجوی نایب رئیس فدراسیون به همراه مسئولان کمیتههای مختلف فدراسیون تنیس و مشاور فنی تیم بانوان حضور داشتند و از نزدیک شاهد رقابت مدعیان بودند و در پایان نیز جوایز و احکام قهرمانان را اهدا کردند.
طرح سفیران سلامت با هدف ارتباط با بیماران و خانوادههای آنان آغاز شد
رئیس هیأت امنای صرفهجویی ارزی در معالجه بیماران گفت: طرح سفیران سلامت با ایجاد یک شبکه ارتباطی منسجم، زمینه تعامل مستمر میان هیأت امنا، بیماران و خانوادههای آنان را فراهم میکند تا دغدغهها، پیشنهادها، تجربههای ارزشمند و دیدگاههای آنان بهصورت مستقیم دریافت و در بهبود سیاستها و خدمات مورد استفاده قرار گیرد.
سید حسین صفوی درباره اجرای طرح سفیران سلامت با هدف ارتباط با بیماران و خانوادههای آنان افزود: ماموریت هیأت امنای صرفهجویی ارزی تنها به تامین دارو، تجهیزات و فناوریهای پزشکی محدود نمیشود؛ تلاش ما این است که ارتباط با بیماران پس از درمان نیز ادامه یابد و بتوانیم از نزدیک در جریان وضعیت آنان، کیفیت زندگی، میزان رضایتمندی و نیازهای جدیدشان قرار بگیریم.
وی ادامه داد: هزاران بیمار در سالهای گذشته با حمایت این هیأت از خدمات درمانی پیشرفته بهرهمند شدهاند. امروز در میان این عزیزان، دانشآموزان و دانشجویان موفق، پژوهشگران، پزشکان، ورزشکاران، هنرمندان، کارآفرینان و افراد اثرگذاری حضور دارند که هر یک میتوانند نماد امید، اراده و موفقیت برای جامعه باشند.
رئیس هیأت امنای صرفهجویی ارزی در معالجه بیماران، اظهار کرد: هیأت امنا در قالب طرح سفیران سلامت، شناسایی استعدادها، توانمندیها و موفقیتهای بیماران را دنبال خواهد کرد و در نظر دارد همه ساله از سفیران سلامت که در عرصههای علمی، فرهنگی، هنری، ورزشی، اجتماعی و حرفهای دستاوردهای ارزشمند کسب کردهاند، تقدیر کند. این افراد بهترین روایت از اثربخشی درمان و امیدبخشترین پیام برای خانوادههایی هستند که در آغاز مسیر درمان قرار دارند.
صفوی از برنامهریزی برای توسعه فعالیتهای آموزشی، فرهنگی و اجتماعی این شبکه خبر داد و گفت: برگزاری نشستهای هماندیشی، انتقال تجربه میان بیماران، اجرای برنامههای آموزشی، دریافت بازخورد از خدمات درمانی و تقویت مشارکت اجتماعی بیماران، از مهمترین برنامههای این شبکه خواهد بود.
وی اظهار کرد: طرح سفیران سلامت محدود به یک گروه خاص نخواهد بود و به تدریج همه گروههای دریافتکننده خدمات درمانی با حمایت هیأت امنای صرفهجویی ارزی، از جمله بیماران کاشت حلزون شنوایی، بیماران پیوندی، بیماران بهرهمند از تجهیزات پزشکی پیشرفته و سایر گروههای تحت حمایت را در بر خواهد گرفت.
رئیس هیأت امنای صرفهجویی ارزی در معالجه بیماران گفت: بزرگترین دستاورد نظام سلامت بازگشت بیمار به یک زندگی سالم، فعال، مؤثر و امیدآفرین است. زمانی که یک کودک ناشنوا به دانشگاه راه پیدا میکند، یک بیمار پیوندی به عرصه علم، ورزش یا کارآفرینی وارد میشود و یا بیماری که با بهرهگیری از فناوریهای نوین درمان شده، به عضوی مؤثر برای جامعه تبدیل میشود، در حقیقت نظام سلامت به مهمترین هدف خود دست یافته است. طرح سفیران سلامت با هدف معرفی این الگوهای موفق، تقویت امید اجتماعی و حفظ ارتباط ماندگار با این سرمایههای ارزشمند شکل گرفته است.
ترکیبات موجود در توتها، چای و کاکائو؛ دشمن پیری مغز
پژوهشگران دانشگاه سِمِلوایز مجارستان با بررسی صدها مطالعه دریافتند که ترکیبات گیاهی به نام «پلیفنول» که در چای، توتها، کاکائو و روغن زیتون فرا بکر یافت میشوند، میتوانند از طریق خواص آنتیاکسیدانی و ضد التهابی خود، به حفظ عملکرد سلولهای عصبی و مقابله با فرآیندهای آسیبزا در مغز در حال پیری کمک کنند. با این حال، هیچ رژیم غذایی یا ماده غذایی خاصی بهتنهایی نمیتواند از بروز زوال عقل (دمانس) پیشگیری کند.
به گزارش گروه علمی ایرنا، وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است:
پژوهشگران دانشگاه سِمِلوایز در مجارستان با بررسی صدها مطالعه آزمایشگاهی، حیوانی، جمعیتی و بالینی، به جمعبندی رسیدهاند که ترکیبات گیاهی به نام پلیفنول میتوانند از طریق فعالیت آنتیاکسیدانی و ضد التهابی خود، به حفظ عملکرد سلولهای عصبی کمک و با برخی از فرآیندهای آسیبزای مرتبط با پیری مغز مقابله کنند. این تحلیل در مجله نوترییِنتز/ Nutrients منتشر شده است.
یک فنجان چای، یک مشت توت یا کمی روغن زیتون فرابکر، همگی حاوی ترکیبات گیاهی هستند که میتوانند بر فرآیندهای مرتبط با پیری مغز تأثیر بگذارند. این ترکیبات که به پلیفنول معروف هستند، در مسیرهای زیستی مرتبط با آلزایمر و سایر بیماریهای ناشی از تخریب سلولهای عصبی نقش دارند.
رژیمهای غذایی غنی از پلیفنول
این بررسی توجه ویژهای به رژیم غذایی مدیترانهای داشت که بر سبزیجات، میوهها، حبوبات، غلات کامل، ماهی و روغن زیتون تأکید دارد. همچنین رژیم مایند/MIND را بررسی کرد که گونهای از رژیم مدیترانهای است و بهطور خاص برای حمایت از سلامت مغز طراحی شده است. این رژیم بر سبزیجات با برگ سبز و توتها تأکید دارد و مصرف گوشت قرمز، کره، پنیر، شیرینیها، غذاهای سرخشده و فستفود را کاهش میدهد.
ترکیباتی که بیشتر بررسی شدهاند عبارتاند از:
اپیگالوکاتشین گالات/ EGCG (آنتیاکسیدان اصلی موجود در چای سبز)؛
رنگدانههای طبیعی که به توتها رنگ میدهند؛
فلاونولهای کاکائو؛
کورکومین، مادهای که به زردچوبه رنگ زرد متمایز میبخشد.
نقش باکتریهای روده در پاسخهای فردی
بدن بسیاری از پلیفنولها را مستقیماً جذب نمیکند. در عوض، باکتریهای روده، آنها را به ترکیبات دیگری تبدیل میکنند که میتوانند بر التهاب، مصرف انرژی سلولی و از طریق این مسیرها، بر عملکرد سیستم عصبی تأثیر بگذارند. از آنجا که ترکیب میکروبیوم روده (مجموعه باکتریهای مفید ساکن در دستگاه گوارش) در هر فرد متفاوت است، یک ماده غذایی مشابه ممکن است در افراد مختلف پاسخهای زیستی یکسانی ایجاد نکند.
دکتر نوئمی موزس (Noémi Mózes)، استادیار مؤسسه پزشکی پیشگیرانه و بهداشت عمومی دانشگاه سملوایز و نویسنده اول این مطالعه، میگوید: این موضوع ممکن است توضیح دهد که چرا یک رژیم غذایی یکسان در همه افراد تأثیر مشابهی ندارد. در آینده، تغذیه شخصیسازیشده میتواند به ما کمک کند تا بهتر بفهمیم چه کسانی بیشتر از یک رژیم غذایی غنی از پلیفنول بهره میبرند.
زوال عقل؛ ضرورتی فزاینده برای پیشگیری
بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، بیش از ۵۵ میلیون نفر در سراسر جهان با زوال عقل (دمانس) زندگی میکنند و این تعداد در دهههای آینده رو به افزایش خواهد بود. از آنجا که زوال عقل یکی از مهمترین چالشهای سلامتی مرتبط با پیری است، پژوهشگران توجه بیشتری به عوامل سبک زندگی، از جمله رژیم غذایی، دارند که ممکن است به محافظت از سلامت مغز و کاهش خطر زوال شناختی کمک کنند.
با وجود نتایج امیدوارکننده در مطالعات انسانی، شواهد هنوز به اندازهای قوی نیست که بتوان یک ماده غذایی یا مغذی خاص را بهعنوان روشی مستقل برای پیشگیری از زوال عقل توصیه کرد.
نویسندگان تأکید میکنند که سالمندی سالم مغز بیشتر به عادات غذایی طولانیمدت وابسته است تا یک اَبَرغذای خاص. هیچ رژیم غذایی معجزهآسایی برای پیشگیری از آلزایمر اثبات نشده است. با این حال، شواهد فعلی نشان میدهد که مصرف منظم سبزیجات، میوهها، توتها، غذاهای پر فیبر، ماهی و مغزها، همراه با کاهش غذاهای فوقفرآوریشده، میتواند از سلامت مغز حمایت و به حفظ عملکرد شناختی در طول زمان کمک کند.
دسر شکلاتی فوری؛ میانوعدهای خنک برای روزهای داغ
آیا میدونستید با فقط چندتا از مواد سادهای که همین الان توی کابینت آشپزخونهتون دارید، میتونید یه دسر سطح کافه را به خونهتون بیارید؟ بدون نیاز به فر، بدون دردسر پختوپز طولانی و فقط در عرض چند دقیقه! اگر دنبال یک راه میانبر برای لذت بردن از طعم واقعی شکلات و بستنی در این گرما هستید، این گزارش برای شما نوشته شده است.
همه ما میدونیم که توی این گرمای طاقتفرسای تابستون، آدم دنبال یه چیزی میگرده که نه تنها بدنش رو خنک کنه، بلکه روحش رو هم شاد کنه. راستش رو بخواید، من هم امروز که هوا خیلی داغ بود، دنبال یه چیز سریع و در عین حال خیلی باکلاس میگشتم که هم با مواد موجود توی خونه درست بشه و هم مثل دسرهای کافه، خوشرنگ و لعاب باشه. بالاخره به این ترکیب بینظیر رسیدم! این دسر ترکیبی از نرمی موز، غلظت خامه و لذت بیحد و حصر بستنی شکلاتیه. اگه دنبال یه راه میانبر برای خوشحال کردن خودتون یا عزیزانتون هستید، این دستور دقیقاً همون چیزیه که لازم دارید.
مواد لازم
موز: ۱ عدد (بهتره رسیده باشه تا شیرینتر باشه)
شکلات: ۲۰ گرم (هر چی باکیفیتتر باشه، طعم دسر فوقالعاده میشه)
خامه صبحانه: ۲ قاشق غذاخوری
بستنی شکلاتی: نیم کیلو (قهرمان اصلی داستان ما!)
پودر کاکائو: ۱ قاشق غذاخوری (برای تزئین و طعم بیشتر)
شیر: نصف لیوان
طرز تهیه
۱. آمادهسازی پایه شکلاتی:
اول از همه، شکلات رو خرد کنید. من پیشنهاد میکنم برای اینکه راحتتر ذوب بشه، اون رو همراه با کمی از شیر (از همون نصف لیوان) توی ظرف مخصوص مایکروفر یا روی بخار آب بذارید تا کاملاً روان و یکدست بشه. وقتی شکلات ذوب شد، خامه صبحانه رو بهش اضافه کنید و هم بزنید تا یه کرم شکلاتی غلیظ و براق به دست بیاد.
۲. ترکیب موز و بافت دسر:
موز رو پوست بگیرید و یا خیلی ریز خرد کنید یا با چنگال کاملاً له کنید. حالا موز رو به اون کرم شکلاتی اضافه کنید. این مرحله خیلی مهمه چون موز باعث میشه دسر ما بافت نرم و دلپذیری پیدا کنه.
۳. جادوی بستنی:
حالا نوبت قهرمان داستانه! بستنی شکلاتی رو در یک ظرف سرو (مثل یک جام شیشهای قشنگ) بریزید. بعد، اون ترکیب موز و شکلاتی که درست کردیم رو روی بستنی بریزید. سعی کنید لایهلایه این کار رو انجام بدید تا موقع خوردن، هر لقمه ترکیبی از همه طعمها باشه.
۴. لمس نهایی و تزئین:
در آخر، برای اینکه ظاهر دسر هم مثل طعمش عالی باشه، پودر کاکائو رو با یک الک ریز روی تمام سطح دسر بپاشید. این کار باعث میشه ظاهر دسر خیلی حرفهای و شبیه دسر کافهها بشه.
چند نکته طلایی برای خوشمزهتر شدن:
سرد بودن همه چیز: حتماً از بستنی کاملاً یخزده استفاده کنید تا با گرمای موز و شکلات، دسر شما خیلی زود آب نشه.
افزودنی اختیاری: اگه دوست داشتید کمی تردی به دسر اضافه کنید، میتونید چند تکه گردو یا مغز بادام هم روی پودر کاکائو بپاشید.
زمان سرو: بهترین زمان برای خوردن این دسر، بلافاصله بعد از آماده شدن هست تا لذت خنکیاش از بین نرود.
چرا نسل جدید کمتر مهمانی میرود؟
«حوصله مهمانی ندارم»؛ جملهای که شاید این روزها بیشتر از گذشته شنیده میشود. نسلی که زمانی بخش مهمی از خاطراتش در خانه مادربزرگها، دورهمیهای خانوادگی و گفتوگوهای طولانی شکل میگرفت، امروز بخش زیادی از ارتباطات خود را در صفحه تلفن همراه تجربه میکند. مهمانیها کوچکتر شدهاند، دیدارهای حضوری کمتر شده و بسیاری از تعاملات انسانی جای خود را به پیامها، تماسهای کوتاه و حضور در شبکههای اجتماعی دادهاند.
دکتر معصومه حاتمی، فوقدکترای روانشناسی سلامت، معتقد است کاهش تمایل به دورهمیها را نمیتوان به بیعلاقگی نسل جدید به خانواده یا روابط اجتماعی نسبت داد؛ بلکه این پدیده حاصل مجموعهای از تغییرات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و روانشناختی است که سبک زندگی انسان امروز را دگرگون کرده است.
چرا نسل جدید کمتر دورهم جمع میشود؟
حاتمی با اشاره به تغییر الگوی روابط اجتماعی در نسل جدید میگوید: «میتوان گفت تمایل به دورهمیها کاهش پیدا کرده است، اما نباید این موضوع را سریع به این معنا تعبیر کنیم که نسل جدید به خانواده یا روابط اجتماعی بیعلاقه شده است. این یک پدیده چندبعدی است که مجموعهای از عوامل در شکلگیری آن نقش دارند؛ از تغییرات اجتماعی و فرهنگی گرفته تا عوامل اقتصادی و روانشناختی.»
او یکی از مهمترین عوامل این تغییر را تحول فناوری و شکلگیری ارتباطات دیجیتال میداند و توضیح میدهد: «در گذشته بخش زیادی از ارتباطات انسانها از طریق دیدارهای حضوری شکل میگرفت، اما امروز شبکههای اجتماعی و پیامرسانها بخشی از نیاز انسان به تعامل را پاسخ میدهند. نسل جدید در فضای دیجیتال متولد شده و طبیعی است که بخشی از هویت اجتماعی خود را در همین فضا تجربه کند.»
این روانشناس، فشارهای زندگی مدرن را عامل مهم دیگری در کاهش حضور افراد در جمعها عنوان میکند و میافزاید: «مشکلات اقتصادی، دغدغههای شغلی، فشارهای تحصیلی، سرعت بالای زندگی شهری و کاهش زمان آزاد باعث شده بسیاری از افراد از نظر روانی انرژی کمتری برای حضور در جمعهای بزرگ داشته باشند. گاهی آنقدر زندگی برای افراد دغدغه ایجاد کرده که ارتباطات اجتماعی به آخرین اولویت تبدیل شده است.»
حاتمی همچنین به تغییرات فرهنگی در نسل جدید اشاره میکند و میگوید: «این نسل بیش از گذشته بر استقلال فردی، مرزهای شخصی و انتخاب آگاهانه روابط تأکید دارد. در گذشته بسیاری از مهمانیها یک وظیفه اجتماعی تلقی میشد، اما امروز افراد بیشتر از خود میپرسند آیا این رابطه برای سلامت روان من مفید است؟ آیا حضور در این جمع ضروری است؟»
او با اشاره به شرایط خاص جامعه ایران ادامه میدهد: «تجربه بحرانهای اجتماعی، نگرانیهای اقتصادی، اخبار مداوم، تهدیدها و شرایط جنگی و نااطمینانیهای ناشی از آن، سطح استرس عمومی را افزایش داده است. در روانشناسی بحران، یکی از واکنشهای طبیعی انسان در شرایط فشار طولانیمدت، کاهش تعاملات غیرضروری و تلاش برای حفظ انرژی روانی است. بنابراین گاهی کاهش حضور در جمعها، در واقع واکنشی برای سازگاری با شرایط پراسترس است و الزاماً نشانه کاهش علاقه به دیگران نیست.»
مرز باریک میان خلوت سالم و انزوای آسیبزا
حاتمی معتقد است نباید حضور پررنگ نسل جدید در فضای مجازی را بهتنهایی نشانه یک آسیب روانشناختی دانست. به گفته او، امروز بخش مهمی از آموزش، کار، ارتباطات و حتی حمایت اجتماعی در فضای آنلاین شکل میگیرد و به همین دلیل، صرف استفاده زیاد از شبکههای اجتماعی و پیامرسانها، لزوماً به معنای وجود یک مشکل روانی نیست.
او ادامه میدهد: «در روانشناسی میان ارتباط انتخابی و سالم با اجتناب روانشناختی تفاوت وجود دارد. گاهی فرد ترجیح میدهد زمان بیشتری را تنها باشد یا در فضای مجازی فعالیت کند، زیرا به استراحت، آرامش و بازیابی انرژی نیاز دارد. این موضوع بهویژه در افرادی که شخصیت درونگراتری دارند یا دورههای پراسترس را پشت سر گذاشتهاند، طبیعی است.»
اگر تنها بودن انتخاب فرد باشد، مشکلی ندارد؛ اما اگر فرد به دلیل فرار از ارتباط، تنهایی را انتخاب کند، میتواند آسیبزا باشد.
این روانشناس اما هشدار میدهد که در برخی موارد، فاصله گرفتن از جمعها میتواند نشانه مسئلهای عمیقتر باشد: «زمانی باید حساس شد که این فاصله گرفتن همراه با نشانههایی مانند ترس شدید از قضاوت دیگران، افزایش اضطراب هنگام حضور در جمع، کاهش تدریجی روابط واقعی، احساس تنهایی همراه با ناتوانی در برقراری ارتباط یا وابستگی شدید به تأیید گرفتن در فضای مجازی باشد.»
حاتمی معتقد است معیار مهم در روانشناسی این است که فرد باید مشخص کند آیا تنهایی را انتخاب کرده یا از ارتباط فرار میکند: «اگر تنها بودن انتخاب فرد باشد، مشکلی ندارد؛ اما اگر فرد به دلیل فرار از ارتباط، تنهایی را انتخاب کند، میتواند آسیبزا باشد. خلوت سالم معمولاً باعث آرامش و بازسازی انرژی روانی میشود، اما انزوای ناسالم میتواند به افزایش تنهایی، اضطراب و کاهش کیفیت زندگی منجر شود.»
دورهمیهای خانوادگی؛ پناهی برای سلامت روان در روزهای سخت
حاتمی با تأکید بر نقش ارتباطات خانوادگی در سلامت روان میگوید: «انسان از نظر روانشناختی موجودی اجتماعی است و این یک اصل اساسی در روانشناسی محسوب میشود. بسیاری از پژوهشهای حوزه سلامت روان نشان میدهند که کیفیت روابط انسانی، یکی از مهمترین و اثرگذارترین عوامل محافظتکننده در برابر اضطراب، افسردگی و فشارهای زندگی است.»
او معتقد است دورهمیهای خانوادگی، اگر در فضایی سالم شکل بگیرند، میتوانند نقش مهمی در تقویت سلامت روان افراد داشته باشند: «دورهمیهای سالم میتوانند احساس تعلق و امنیت روانی ایجاد کنند، احساس تنهایی را کاهش دهند، در زمان بحران حمایت عاطفی فراهم کنند و تابآوری افراد را افزایش دهند. همچنین این ارتباطات فرصتی برای انتقال تجربهها و ارزشهای بیننسلی فراهم میکنند.»
این روانشناس با اشاره به شرایط دشوار اجتماعی و اقتصادی امروز ادامه میدهد: «بهخصوص در شرایطی که جامعه با بحرانهایی مانند جنگ، مشکلات اقتصادی یا نااطمینانیهای اجتماعی مواجه است، شبکههای حمایتی خانوادگی نقش بسیار مهمی در حفظ سلامت روان دارند. انسان در بحرانها بیش از هر زمان دیگری به این احساس نیاز دارد که تنها نیست و افرادی در کنار او هستند.»
«بخش زیادی از مهارتهای ارتباطی کودکان و نوجوانان در تعاملات واقعی شکل میگیرد؛ مهارتهایی مانند گفتوگو کردن، همدلی، حل اختلاف، مدیریت هیجان، همکاری و مشارکت و شنیدن نظر مخالف.»
او هشدار میدهد که کاهش فرصتهای تعامل واقعی میتواند چالشهایی برای نسل آینده ایجاد کند: «اگر نسل آینده بیشتر در فضای مجازی رشد کند و فرصت تعاملات واقعی کمتر شود، ممکن است در ایجاد روابط عمیق، صمیمیت عاطفی و مدیریت تعارضها با دشواریهایی روبهرو شود.»
با این حال، حاتمی تأکید میکند که هر نوع جمعی الزاماً مفید نیست: «منظور این نیست که انسان باید صرفاً بیشتر در جمع باشد؛ بلکه صحبت از دورهمیهای سالم است؛ دورهمیهایی که در آن احترام، امنیت روانی و پذیرش وجود داشته باشد. روابطی که همراه با سرزنش، مقایسه و فشار روانی هستند، حتی میتوانند آسیبزا باشند.»
چگونه نسل جدید را به ارتباطات اجتماعی سالم تشویق کنیم؟
حاتمی در پاسخ به این پرسش که والدین چگونه میتوانند فرزندان خود را به حضور در جمعها و حفظ روابط اجتماعی سالم تشویق کنند، تأکید میکند که اجبار راهکار مناسبی نیست.
او میگوید: «در تربیت نسل جدید، اجبار معمولاً نتیجه مطلوبی ایجاد نمیکند. نوجوان و جوان امروز نیاز دارد احساس کند انتخابش دیده میشود و مورد احترام قرار میگیرد.»
هدف حذف تلفن همراه یا حذف فضای مجازی نیست؛ هدف این است که فناوری جایگزین کامل روابط انسانی نشود
این روانشناس چند راهکار را برای تقویت روابط اجتماعی سالم در خانوادهها پیشنهاد میکند و نخستین گام را الگوسازی والدین میداند: «کودکان بیشتر از رفتار والدین یاد میگیرند تا از توصیههای آنها. طبق نظریه آلبرت بندورا، کودکان آن چیزی نمیشوند که فقط به آنها میگوییم؛ بلکه بیشتر آن چیزی میشوند که میبینند. خانوادهای که در آن گفتوگو، احترام و ارتباط سالم وجود دارد، الگوی مناسبی برای فرزند خود ایجاد میکند.»
«باید کیفیت دورهمیها را افزایش دهیم. اگر مهمانی برای کودک یا نوجوان همراه با اضطراب، مقایسه یا پرسشهای آزاردهنده باشد، طبیعی است که از آن فاصله بگیرد. اما اگر جمعها دوستانه، شاد و همراه با احساس راحتی باشند، ارتباط اجتماعی برای او به تجربهای لذتبخش تبدیل میشود.»
حاتمی تأکید میکند که والدین باید به جای تحمیل حضور در جمع، زمینه انتخاب و تجربه تدریجی را فراهم کنند: «بهتر است به جای اجبار، درباره احساس فرزندمان گفتوگو کنیم، به تدریج او را به تجربه روابط اجتماعی دعوت کنیم و مهارتهای ارتباطی را به او آموزش دهیم.»
او با اشاره به تجربه خود در اتاق درمان میگوید: «برخی نوجوانان از جمع فاصله میگیرند، اما این همیشه به دلیل بیعلاقگی به ارتباط نیست. در بسیاری از مواقع، مسئله به ضعف مهارتهای ارتباطی، ترس از ارزیابی دیگران، پایین بودن عزت نفس، اضطراب یا خجالتی بودن برمیگردد. اگر مهارتهای ارتباطی به نسل جدید آموزش داده شود، بسیاری از این مشکلات قابل حل خواهد بود.»
این روانشناس در نهایت بر ضرورت ایجاد تعادل در استفاده از فناوری تأکید میکند: «هدف حذف تلفن همراه یا حذف فضای مجازی نیست؛ هدف این است که فناوری جایگزین کامل روابط انسانی نشود.»