توضیحات معاون علوم پزشکی آذربایجان غربی در خصوص مرگ مادر باردار در ارومیه

معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی آذربایجان غربی در خصوص مرگ مادر باردار ۳۵ ساله در یکی از بیمارستانهای ارومیه توضیحاتی داد.

دکتر حسنی در خصوص مرگ مادر باردار گفت: متاسفانه چند روز قبل مادر بارداری در بیمارستان جامع زنان در ارومیه فوت کرده است، در چنین مواردی کارشناسان حوزه بهداشت و درمان پرونده مراقبتی مادر باردار و روند درمانی مادر را بررسی می کنند.

وی افزود: بعد از آماده شدن پرونده مادر باردار متوفی ، در کمیته مرگ و میر دانشگاهی بررسی و نظر نهایی داده می شود.

دکتر حسنی همچنین اضافه کرد: در این مورد بلافاصله کارشناسان مربوطه در بیمارستان حضور یافته و بعلت نامشخص بودن علت فوت، رضایت از خانواده متوفی برای کالبدشکافی گرفته شد و به پزشکی قانونی ارجاع شده است.

معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی ارومیه یادآورشد :در همین ارتباط جلسه ای پنج تا هفت بعد از ظهر روز شنبه دوازدهم تیرماه در محل بیمارستان با حضور رئیس بیمارستان، مدیر بیمارستان ،مدیر خدمات پرستاری ، مسئول شیفت اتاق عمل، مسئول شیفت زایمان، اعضای هئیت علمی ، مدیر گروه زنان و زایمان دانشگاه و رزیدنتهای که در آن شب کشیک بودند برگزار شد.

دکتر حسنی در ادامه ضمن تاکید بر اینکه علت اصلی و نهایی توسط پزشکی قانونی داده خواهد شد در خصوص سیر بیماری و فوت مادر باردار  گفت : مادر باردار ۲۲:۳۰ شب به بیمارستان مراجعه و بستری شده و ساعت۶:۲۷ دقیقه صبح تصمیم به سزارین اورژانس گرفته شده است ،مادر در عرض سه دقیقه به اتاق عمل منتقل شده و  در بدو ورود به اتاق عمل دچار ایست قلبی تنفسی شده است ، عملیات احیا در طول دو ساعت انجام شده که در نهایت موثر نبوده و مادر باردار فوت شده است.

دکتر حسنی در نهایت اضافه کرد: بعد از اعلام نتیجه نهایی توسط پزشکی قانونی کمیته دانشگاهی مرگ مادر باردار برگزار خواهد شد و در صورت وجود قصور پزشکی، مورد قابل پیگیری است.

مصائب ناگفته مجردها در ایام کرونا

«چه شبایی که تو کوچه‌ها و خیابونا نخوابیدم. خیلی سخت بود، خیلی. دوست زیاد دارم، اتفاقا خونه مستقل هم دارن اما وقتی زیاد میری سراغشون دیگه شروع می‌کنن به پیچوندن. هر جا هم می‌رفتم دنبال خونه قیمتا عجیب بالا بود و پولم نمی‌رسید تا اینکه بالاخره مجبور شدم برم حاشیه تهران یه جایی پیدا کنم. حالا هم بدون اسباب و اثاثیه سر می‌کنم اما خدا رو شکر صاحب یه سقف شدم.»

این حرف‌های «محسن» است که قرنطینه در روزهای کرونایی و خانه‌ماندن‌های طولانی عرصه را برایش تنگ کرده تا جایی که دیگر نتوانسته طاقت بیاورد و از خانه بیرون زده است.

او ۳۴ سال دارد: «من و خانواده‌ام انگار حرف همو نمی‌فهمیم. اونا یه جور دیگه فکر می‌کنن، من یه جور دیگه. استقلالمو مرتب زیر سوال می‌بردن. چی خوردی؟ چی میخوای بپوشی؟ صدای تلویزیونو زیاد نکن. کجا میری؟ با کی میری؟ کی میای خونه؟ همه این سوالا اذیتم می‌کرد. جالبه که قبل از کرونا و قرنطینه‌ها هیچکدوم از این مسائلو نداشتیم. نمیدونم چی شد که رفتاراشون یهو تغییر کرد! گرچه الانم یه وقتایی دلم تنگ میشه اما فکر می‌کنم هم اونا الان راحت‌ترن، هم من. بالاخره از یه سنی به بعد همه ما باید مستقل بشیم دیگه.»

به نظر می‌آید تاثیر شیوع ویروس کرونا روی زندگی خانوادگی و فرزندان و والدین هم کم نبوده است تا جایی که بسیاری از فرزندان بالای ۳۰ سال به فکر زندگی مستقل افتاده‌اند و حتی برخی از آنها این فکر را عملی کرده‌اند.

«سیما» یکی از دختران ۳۷ ساله‌ای است که قبل از کرونا صبح‌ها از خانه بیرون می‌زده و و شب‌ها خسته از محل کارش به خانه برمی‌گشته اما تعطیلات شیوع ویروس کرونا و دورکاری زندگی‌اش را تحت تاثیر قرار داده و به  زندگی مستقل و جداشدن از والدینش فکر کرده است: «بعد از کرونا خیلی از دوستا و همکارام رفتن کارشونو ادامه دادن و من جزء معدود آدمایی بودم که به دلایل مختلف تو خونه موندم که این کارم خوبیای زیادی داشت اما با مشکلاتی هم روبه‌رو شدم. مثلا یک سال تمام ناهارا کنار خونواده‌م بودم که خیلی برام ارزش داشت. قبل از اون هیچ وقت به جز روزای جمعه همچین تجربه‌ای نداشتم. من فکر می‌کنم تا یه زمانی کنار خونواده بودن خوبه اما وقتی زمان بیشتر می‌گذره متوجه خیلی از مسائل میشی. باید قبول کنیم که همه ما آدما به استقلال نیاز داریم و من این نیاز رو بشدت احساس می‌کنم و دوس دارم گاهی اوقات از خونواده فاصله بگیرم و حتی چند روز تو ماه تنها باشم.»

اما این همه دستاوردهای سیما در روزهای قرنطینه و کرونایی نبوده و این اتفاق‌ها نکات مثبتی هم برای او به همراه داشته است: «موضوع دیگه‌ای که دورکاری و قرنطینه به چشمم آورد ازدست‌دادن فرصتا بود. مدتی که برای کارم زمان گذاشتم فرصتای دیگه از من گرفته شد. تو خونه موندن به من ثابت کرد که می‌شد در کنار حرفه اصلی کارای دیگه‌ای هم انجام داد که من یا بلد نبودم یا قدر ندونستم. شاید هم  راهنمای خوبی نداشتم و نتونستم از ۱۲ سال روزای کاریم بهتر استفاده رو بکنم. متوجه شدم جایی که الان هستم جایی نیست که باید می‌بودم و این موضوع بیشتر از موضوع استقلال برام سخت و گرون تموم شد. من تو این مدت روزای پشت سرمو خیلی مرور کردم. به اینکه چطور زندگی کردم؟ اینکه وقتمونو چطوری بگذرونیم یه بحثه اما چطور زندگی‌کردن مهم‌تر از هر مسئله دیگه‌ایه و استقلال‌داشتن زیرمجموعشه. حالا مفهوم استقلال برام خیلی مهم و گسترده شده. شاید باید زودتر به این موضوع دقت می‌کردم. البته استقلال نه لزوما به معنای جدا زندگی‌کردن. استقلال توی خیلی از مسائل دیگه چه به لحاظ روحی، چه به لحاظ کاری و مسائل زندگی.»

«رویا» هم یکی دیگر از افرادی است که کرونا دغدغه‌های فکری برایش به وجود آورد: «فکر می‌کنم روابط اجتماعی‌مون قبل از کرونا با توجه به نوع کار، دوستی، برنامه ورزشی، سفر یا هر چیز دیگه‌ای تعریف می‌شد. منظورم اینه که ماها که با خونواده‌هامون زندگی می‌کنیم سعی می‌کردیم در عین حال که با خونواده زندگی می‌کنیم زمانی رو هم به خودمون اختصاص بدیم چون تو فرهنگ خونواده‌های ایرانی مستقل‌شدن بچه‌ها مرسوم نیست. اما همه این چیزایی که تعریف کردم بعد از کرونا تقریبا بهم ریخت و هر کدوم از ما هر چی سعی کرده بودیم فضا یا زمان مشخصی برای خودمون درست کنیم حالا باید همه اون زمانو با خونواده‌هامون بگذرونیم.»

این دو سالی که همه با ویروس کرونا مبارزه می‌کنند باعث شده روابط خانوادگی رویا عمیق‌تر شود و مسائلی که تا پیش از این نادیده گرفته بود برایش هویدا شود: «دورکاری موجب شد فضای شخصی افراد از بین بره و تمام وقتمونو با خونواده‌هامون بگذرونیم. حالا دیگه یه جورایی فضای شخصیمون با اعضای خانواده قاطی شده و زندگی اجتماعی که واسه خودمون ساخته بودیم از بین رفت و به روزای قبل از این اتفاق برگشتیم. یه  دوره‌ای دورکاریم کمتر شد و وقتی می‌رفتم سر کار احساس می‌کردم باید دوباره فضاها و روابطی که داشتم رو از اول بسازم و این انرژی‌گرفتن خیلی برام سخت بود و انگار متوجه نبودم دوران کرونا برام چه اتفاقی افتاده. از طرفی وقتی خونه هستی متوجه نیستی که چه وابستگی برای پدر و مادرا ایجاد شده مثلا سوالی که این مدت پدر و مادرم مرتب از من می‌پرسیدن این بود «تو که همه این سالا می‌تونستی دورکار باشی چرا این همه انرژی برای رفت و آمدت صرف می‌کردی؟» به نظر میاد تمایل خانواده و پدر و مادر هم اینه که خونه رو ترک نکنم و پیششون بمونم. وقتی مجبور می‌شم ساعتایی از خونه بیرون برم متوجه میشم که پدر و مادرم نسبت به قبل دلتنگ‌تر و بی‌طاقت‌تر شدن. در واقع زندگی اجتماعی من تقریبا از بین رفته و خانواده خودشو محق میدونه تو فضاهای من حضور داشته باشه و مدیریت این موضوع سخته. حداقل برای من که ۳۸ سالمه و باید زندگی مستقل برای خودم داشته باشم شرایط سخت‌تره. تمام سالایی که وقت زیادیو بیرون از خونه می‌گذروندیم بخشی از اخلاقمون تو جامعه ساخته شده و با خونواده متفاوته و این تفاوت فکری وقتی که تو خونه و با خونواده زندگی می‌کنیم مشخص میشه. البته من تونستم این موضوع رو کنترل کنم اما خیلی از دوستام بعد از این اتفاق و زیاد شدن اختلاف نظرها دنبال خونه و زندگی مستقلن.»

«افشین» هم یک سالی می‌شود که مستقل شده است؛ درست زمانی که ۳۱ ساله شد: «موضوع مستقل زندگی‌کردن همیشه مطرح بود و خب خونواده ایرانی هم همیشه مخالف. واقعیتش من تو قضیه کرونا و قرنطینه با اینکه همیشه خونه‌نشین و بیکار بودم، مشکل چندانی با خونواده نداشتم شاید به خاطر داشتن اتاق شخصی بود اما همیشه سیگارکشیدن برام مسئله بود. از طرفی هم مجبور بودم رفت و آمد با دوستامو محدود کنم. اما از وقتی شروع به کار کردم قضیه فرق کرد. مجبور بودم با تاکسی اینترنتی رفت و آمد کنم که کرونا نگیرم با این حال دو هفته بعد از شروع کارم کرونا گرفتم. استفاده از تاکسی اینترنتی هزینه‌هامو خیلی بالا برد چون خونه‌مون هم از مرکز شهر دور بود به همین دلیل خونواده‌م با مستقل‌شدن من مشکلی نداشت و یه خونه نزدیک محل کارم گرفتم. در کل قرنطینه و کرونا روی مستقل‌شدن من بی‌تاثیر نبود. من بیشتر به فضای اختصاصی و زندگی مستقل فکر می‌کردم و خب شاید حضور طولانی‌مدت  تو قرنطینه و زندگی محدود به خونواده روی اونا هم تاثیر گذاشت و راحت‌تر با مسئله مستقل‌شدن من کنار اومدن. البته قرنطینه برای من که اهل ولخرجی، کافه‌گردی و سفر بودم یه مزیت بزرگ داشت و من تو این مدت تونستم پس‌انداز کنم و ایده مستقل‌شدن رو عملی کردم.»

به نظر می‌رسد کرونا دغدغه‌های جدیدی برای خانواده‌ها و فرزندان ایجاد کرد؛ فرزندانی که تمایل به مستقل‌شدن بیشتر از قبل ذهنشان را درگیر کرد و خانواده‌هایی که پیش از این با جداشدن فرزندانشان مشکل داشتند و معتقد بودند این جدایی باید فقط با ازدواج اتفاق بیفتد، گاردشان را کمی پایین‌تر آوردند گرچه هنوز هم بسیاری از آنها مخالف سرسخت جداشدن بچه‌هایشان هستند.

احد عبدی – روانشناس – معتقد است: «مفهوم استقلال فردی زمانی مطرح می‌شود که فرد احساس کند از طرف محیط، جامعه یا فرد و افرادی امکان تصمیم‌گیری و رفتار مستقل از وی سلب شده است. والدینی که در تصمیم‌گیری‌های فرزندان خود ورود کرده و آزادی عمل را از آنها می‌گیرند یا مدام فکر می‌کنند فرزندانشان در حال انجام خطا و اشتباه هستند، نمی‌دانند که اگر روزی آنها در قید حیات نباشند چه بلایی بر سر آن فرزند خواهد آمد. نباید فراموش کنیم که اشتباه و خطا جزئی از زندگی است. به عبارتی وقتی والدین به جای حمایتگری، رفتارهای کنترل‌گرانه و سرزنشگر دارند موضوع استقلال فردی مطرح می‌شود و در چنین شرایطی حتماً به مراجعین توصیه می‌شود به فکر مستقل‌شدن باشند. اما اگر والد و فرزند بدون وابستگی و آسیب به یکدیگر یا بدونِ طرحواره‌هایی مثل رهاشدگی، ایثار، وابستگی، بی‌کفایتی و … در کنار هم زندگی کنند و به قول معروف بند ناف آنها از هم جدا باشد، چه ایرادی دارد که با هم و در کنار هم زندگی کنند؟ در واقع اگر این‌گونه زندگی کنند هر دو برنده بوده و به این نوع از تعامل، تعامل برد – برد گفته می‌شود، اما اگر قرار باشد یکی از طرفین برنده و دیگری بازنده باشد، در اصل هر دو بازنده‌اند و بهتر است به فکر مستقل‌شدن باشند.»

او به ایسنا می‌گوید: «برای مستقل‌شدن راهکارهای متعددی وجود دارد. اول از همه پیشنهاد می‌کنم با یک متخصص روانشناسی مشورت شود تا با کمک او فرد بتواند از بندِ تله‌های زندگی خود مثل رهاشدگی، شکست، وابستگی، بی‌کفایتی و … رها شود و در گام بعد بسته به ظرفیت و توانایی فرد راهکار مناسب پیدا خواهد شد. ضمناً اگر در این پروسه والدین هم مراجعه کنند قطعاً راهکارهای بهتری به دست خواهد آمد که یکی از آنها می‌تواند کمک‌گرفتن از والدین برای مستقل‌شدن فرد (چه مالی و چه روانی) باشد.»

این روانشناس درباره راهکارهای مستقل‌شدن توضیح می‌دهد: «از راهکارهای مستقل‌شدن می‌توان به زندگی در پانسیون، اجاره سوئیت کوچک در بخشی از شهر که هزینه‌های کمتری تحمیل کند نیز اشاره کرد و البته در مسئله مستقل‌شدن، فرد باید خودش را برای چالش‌های جدیدی آماده کند یکی از این چالش‌ها می‌تواند انجام چند شیفت کار در طی روز باشد تا بتواند هزینه‌های این مستقل‌شدن را تامین کند. گرچه نمی‌توان از شرایط کرونا و چالش‌های به وجود آمده در این پاندمی و اثرات زیاد آن بر اقتصاد و شرایط رفاهی مردم همچنین تاثیر آن به تصمیم به مستقل‌شدن جوانان چشم‌پوشی کرد، چرا که مشکلات مالی یکی از مهم‌ترین موانع استقلال فردی است. مراجعانی داشتم که قبل از شیوع کرونا مستقل بودند اما با توجه به خسارت‌های مالی در این مدت مجبور شدند برای ادامه زندگی (هر چند با نگاهی  مقطعی و کوتاه‌مدت) به خانواده‌هایشان رجوع کنند. حتی زنان سرپرست خانواده‌ای که به دلیل بیکاری مجبور به زندگی با خانواده خود شدند با چالش‌های بسیاری روبه‌رو شده‌اند.»

عبدی می‌گوید: «غالباً به افرادی که با این چالش به مراکز مشاوره مراجعه می‌کنند بسته به شرایط آنها و خانواده‌هایشان می‌توان توصیه‌های متفاوتی کرد. در گام اول ریشه‌یابی مشکل و تعریف مسئله بسیار حائز اهمیت است چرا که اگر مشکل به درستی تعریف نشود راهکار مناسب به دست نخواهد آمد اما در کل تلاش ما بر این است که افراد بتوانند مستقل از هر فرد دیگری به زندگی و حیات خود ادامه دهند چراکه استقلال فردی یکی از نشانه‌های بزرگسال سالم است. والدین عزیز باید بدانند یکی از مهم‌ترین نیازهای تمام موجودات زنده آزادی در بیان احساسات و به دست آوردن نیازهاست از این‌رو والدین آگاه و حمایتگر همواره تلاش می‌کنند تا فرزندشان، خودش مسیر زندگی را انتخاب کند. هر کدام از ما در موقعیت‌های مختلف زندگی نقش‌هایی را بازی می‌کنیم که باید مراقب باشیم نقش‌هایمان در این زندگی جابجا نشود. برای مثال ما در طول زندگی برای پدر و مادر خود نقش فرزند را بازی می‌کنیم، برای فرزند خود نقش والد را بازی می‌کنیم، برای خواهر و برادر خود نقش خواهر یا برادر را بازی می‌کنیم و … . از این رو والدین هم فقط باید نقش خودشان را در زندگی برای فرزندانشان بازی کنند. اگر بخواهند معلم، استاد، مشاور و … باشند ممکن است همه چیز خراب شود. در اینجا لازم می‌دانم از مراجعانی بگویم که در سن ۴۰ تا ۴۵ سالگی و حتی بیشتر بعد از آنکه والدین خود را از دست دادند بدون هیچ هدف و رسالتی در این زندگی سربار بقیه اعضای خانواده شده‌اند یا در بهترین شرایط ممکن قدرت تصمیم‌گیری و انتخاب ندارند. قطعاً هیچ والدی خواهان چنین سرنوشتی برای فرزند خود نیست.»

خطر وقوع اپیدمی اضطراب در کشور

تغییر مداوم سیاست‌ها و گفته‌ها و ضدونقیض‌گویی‌ها، کالایی‌دیدن واکسن، دادن وعده‌ها و امیدهای واهی و ناتوانی در به انجام‌ رساندن آنها به بی‌اعتمادی مردم نسبت به‌ گفته‌های مسئولان و نگرانی و اضطراب آنها نسبت به آینده منجر می‌شود.

به گزارش آوای دریا، روزنامه همشهری نوشت: «درخواست عمومی، واکسیناسیون علیه کروناست. هیچ‌کس اما پاسخگو نیست. وزارت بهداشت توپ را در زمین تولیدکنندگان می‌اندازد و تولیدکنندگان انگشت اتهام را به سمت وزارت بهداشت نشانه می‌گیرند. از آن طرف هم بخش خصوصی از اینجا مانده و از آنجا رانده، همچنان در تلاش برای واردات چند هزار دوزی واکسن کروناست که هنوز به نتیجه‌ای نرسیده است.

خارج از این دایره اما، مردمی به انتظار نشسته‌اند که یک چشم‌شان به کشورهای دیگر است که واکسیناسیون منظم و سریع در حال انجام است و چشم دیگرشان به درهای بسته مراکز واکسیناسیون تا نوبت‌شان شود. وضعیت کلافه‌کننده است. آمارهای منتشرشده از سوی وزارت بهداشت درباره میزان تزریق‌های روزانه واکسن کرونا، به‌راحتی بر کمبود شدید واکسن صحه می‌گذرد؛ آن هم درست زمانی که به یک واکسن داخلی و یک واکسن تولید مشترک، مجوز مصرف اضطراری داده شده است. وضعیت نابسامان واکسیناسیون همزمان با شیوع جهش جدید کرونا و بالارفتن میزان ابتلا و مرگ و قرار گرفتن پشت درهای پیک پنجم، نگرانی‌ها را از وضعیت اجتماعی و روان جامعه بالا برده است.

در این شرایط مصطفی معین که ریاست شورای‌ عالی نظام‌ پزشکی را عهده‌دار است و سابقه سال‌ها فعالیت در حوزه آموزش در سلامت را دارد، به پیامدهای بی‌توجهی به مطالبه‌گری مردم برای واکسیناسیون و دادن وعده‌های مکرر بدون تحقق آنها، اشاره می‌کند. او در گفت‌وگو با همشهری تأکید می‌کند که آثار منفی بحران کرونا بر سلامت روان جامعه، کمتر از خسارت‌های بهداشتی و اقتصادی آن نیست و بعدها هم تداوم خواهد داشت.

یک سال و نیم از شیوع کرونا در کشور می‌گذرد و ما هنوز برنامه مشخص و روشنی در مدیریت اپیدمی نداریم. حالا هم که ماجرای واکسیناسیون کرونا مطرح است، مردم با کندی تزریق واکسن مواجهند. خیلی‌ها نگران دوز دومشان هستند و بسیاری هم بلاتکلیف‌. حالا در کنار همه اینها ماجرای جهش‌های جدید کرونا و بیماری‌زایی بالای آن در میان است؛ در حالی‌ که هنوز گام‌های واکسیناسیون بسیار کند در حال پیش‌رفتن است. شما پیش از این فعالیت‌های زیادی در حوزه آموزش در سلامت داشته‌اید. به اعتقاد شما این شرایط چقدر روان مردم را نسبت به گذشته حتی بعد از شیوع کرونا ناآرام کرده است؟

در مدتی که از دنیاگیری کرونا گذشته است، بر اساس آمار رسمی اعلام شده از سوی وزارت بهداشت، در ایران بیش از ۳/۵ میلیون نفر به بیماری کووید-۱۹ مبتلا شده‌اند و بالاتر از ۸۵ هزار نفر جانشان را از دست داده‌اند. در شرایطی که فاصله‌گذاری اجتماعی، قرنطینه خانگی و محدودیت سفرهای شهری و بین‌ شهری ملال‌آور شده و خستگی ایجاد کرده، محدودیت رفتن به طبیعت یا نداشتن ورزش و تحرک بدنی، باعث اضافه‌وزن و چاقی و بی‌حالی یا خواب‌آلودگی و بدخوابی شده است. قطع روابط خویشاوندی و ارتباط با دوستان، احساس تنهایی و جداشدن از جامعه را به‌ وجود آورده و درگذشت غیر منتظره خویشان و دوستان و نبود امکان برگزاری مراسم عزاداری و کامل‌شدن مراحل سوگ، وضعیت را آشفته‌تر کرده است.

در این میان ترس و وحشت از یک بیماری خطرناک و هزارچهره، بدون وجود درمان قطعی در شرایطی همچنان در جامعه غلبه دارد که شایعات و شبه‌علم و انگ و خرافه در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی در حال انتشار است. تمام این عوامل به گسترش اختلال در سلامت روان و احساس بی‌پناهی و درماندگی یا اضطراب و افسردگی به‌ویژه در میان زنان با درجه‌های مختلف دامن زده است.

این وضعیت تنها به کشور ما اختصاص ندارد و کم و بیش در سایر کشورها هم رخ داده است اما هر قدر به‌ دلیل ضعف‌های مدیریتی، در انجام واکسیناسیون عمومی تأخیر ایجاد شود، مدت شیوع بیماری کووید-۱۹ طولانی‌تر و موج‌های جدید آن دامن‌گیر شود و در کنار آن خسارت‌های انسانی و اقتصادی بیشتر شود، پیامدهای روانی و اجتماعی شیوع کرونا هم دوچندان خواهد بود؛ اتفاقی که در این مدت در کشورمان شاهد آن بوده‌ایم.

ما اکنون با معضل جدیدی مواجه هستیم و آن هم نگرانی و آشفتگی سالمندان از نبود واکسن است. این موضوع التهابی را میان این گروه ایجاد کرده و خود و خانواده‌هایشان در کنار سایر دغدغه‌ها، حالا به‌ دنبال پیداکردن واکسن‌اند. این شرایط به‌ویژه برای سالمندان، طاقت‌فرسا شده. این در حالی است که این گروه درگیر بیماری‌های زمینه‌ای هم هستند و این شرایط، برایشان خطرناک است. به اعتقاد شما این وضعیت چقدر می‌تواند ابعاد آسیب‌زای بیشتری پیدا کند؟

در کشور ما بیش از ۸ میلیون نفر بالای ۶۰ سال دارند که ۲ میلیون نفر از آنها، تنها زندگی می‌کنند. تنهایی عامل خطر بزرگی است که به‌ دنبال خود افسردگی، مشکلات گوارشی، اختلال خواب و ترس و وحشت ایجاد می‌کند. معمولا مراقبت‌های غیر دارویی در کاهش اضطراب، افسردگی و استرس مزمن مؤثرند. نتایج پژوهش‌های گسترده در سطح جهان نشان می‌دهد که در بحران کرونا، قدرت سازگاری سالمندان با شرایط و تاب‌آوری آنها نسبت به گروه‌های سنی پایین‌تر یعنی میانسالان و جوانان بیشتر بوده است اما از سوی دیگر سالمندان به‌ دلیل ضعف سیستم ایمنی دوره کهولت و همچنین ابتلا به بیماری‌های زمینه‌ای مثل بیماری‌های قلبی و عروقی، فشار خون، بیماری‌های مزمن تنفسی، دیابت و … در معرض ابتلا به نوع شدید کرونا قرار دارند. آمارها نشان می‌دهد، بیش از ۵۰ درصد مبتلایان و بیش از ۶۵ درصد مرگ‌ومیرها به‌ دلیل کرونا در میان سالمندان بوده است. بنابراین رعایت توصیه‌های بهداشتی برای پیشگیری از سرایت ویروس، ارتباط منظم آنها با پزشک معالج و از همه مهم‌تر در اولویت قراردادن سالمندان در تزریق واکسن بسیار مهم است.

بی‌برنامگی در نوبت‌دهی برای واکسیناسیون سالمندان و کمبود واکسن که باعث ازدحام و ساعت‌ها انتظار در صف‌های طولانی و شلوغ آن‌ هم در هوای گرم شده، اتفاق تأسف‌آوری است و می‌توان آن را شاخصی از بی‌مسئولیتی مدیران مربوط دانست. در این شرایط، در کنار استرس و احساس بی‌پناهی، چه‌بسا تعدادی از این افراد در معرض ابتلا به کرونا قرار گیرند.

قبل از این که ماجرای واکسیناسیون مطرح شود، نگرانی مردم از ابتلا به این ویروس بود و حالا با تولید چندین واکسن در دنیا و واکسیناسیون جمعیت قابل‌ توجهی در کشورهای مختلف بخشی از مردم ایران، احساس عقب‌ماندگی می‌کنند. در کنار آن هم حالا مردم خیلی به وعده‌های تامین واکسن اعتمادی ندارند و حتی دیگر پروتکل‌های رسمی وزارت بهداشت را رعایت نمی‌کنند.

به‌ طور کلی، تغییر مداوم سیاست‌ها و گفته‌ها و ضدونقیض‌گویی‌ها، کالایی دیدن واکسن، دادن وعده‌ها و امیدهای واهی و ناتوانی در به انجام رساندن آنها به بی‌اعتمادی مردم نسبت به‌ گفته‌های مسئولان و نگرانی و اضطراب آنها نسبت به آینده منجر می‌شود. مطرح‌شدن سفر به کشورهای اطراف مانند ترکیه، امارات‌ و ارمنستان  برای تزریق واکسن بازتابی از ناامیدی مردم از مسئولان است.

وقتی مسائل و نحوه تصمیم‌گیری‌ها شفاف نباشد، اولویت‌های واکسیناسیون رعایت نشود، بیش از حد بر تولید واکسن داخلی تبلیغ شود و هر بار رونمایی‌هایی از یک واکسن جدید انجام بگیرد، بدون این که عرضه آن در زمان اعلام شده، صورت گیرد، طبیعی است که بی‌اعتمادی ایجاد شود.

وقتی تجویز اضطراری واکسن قبل از اتمام مراحل کارآزمایی نهایی صورت گیرد، جلب اعتماد عمومی با مشکل مواجه می‌شود. همه اینها در شرایطی است که برای خرید واکسن خارجی با وجود قرار گرفتن در پیک‌های جدید، تعلل و فرصت‌سوزی می‌شود و این به بی‌اعتمادی مردم دامن می‌زند.

مسئله‌ای که اکنون با آن مواجه هستیم، تکرار تجربه‌های گذشته در مدیریت بحران کروناست که موج انتقادات را نسبت به مسئولان کشور بیشتر کرده است. به‌ نظر می‌رسد مجموعه این مسائل در کنار بی‌اعتمادی، حلقه سرمایه اجتماعی را کوچک‌تر خواهد کرد. به همه اینها باید نبود یک برنامه دقیق برای کنترل و مدیریت تأثیرات روانی و اجتماعی ناشی از شیوع کرونا در یک سال و نیم گذشته را هم اضافه کرد. برای خروج از این وضعیت، چه اقدامی باید در اولویت قرار گیرد؟

ثبت مرگ بر اثر کرونا، بیش از میانگین جهانی چه در بین کادرهای پزشکی و پرستاری و چه عموم مردم و قرار گرفتن ایران در آخرین رتبه‌های منطقه‌ای و جهانی از نظر واکسیناسیون نسبت به جمعیت، منجر به بی‌اعتمادی، ناامیدی و انتقاد شدید از تکرار عملکردهای نادرست شده است. مدیرانی که پاسخگوی اشتباهات نیستند، عملکرد ضعیف دارند و رفتار اجتماعی دوگانه‌ای از خود نشان می‌دهند، هیچ‌وقت نمی‌توانند در میان مردم جایگاهی داشته باشند.

بی‌تردید آثار منفی بحران کرونا بر سلامت روانی جامعه که در بلندمدت هم ادامه خواهد داشت، کمتر از خسارت‌های بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی آن نیست و در دوران پساکرونا هم تداوم خواهد داشت. در جوامع و کشورهای پیشرفته، یک سند تقسیم کار ملی برای کنترل و مدیریت این بحران فراگیر چه در دوره حاد آن و چه در بلندمدت پساکرونا، تدوین شده و قرار است به اجرا گذاشته ‌شود. من اطلاع دقیقی از وجود چنین سندی در کشورمان ندارم. بنابراین پیشنهاد می‌شود چنین سندی در دستور کار قرار گیرد. علاوه بر تدوین و تصویب این سند پیشنهاد می‌شود، تیمی از دانشگاهیان بی‌طرف در تخصص‌های علمی مختلف با حکم رئیس‌جمهوری تشکیل شود و با مطالعه فرایند طی‌شده در مدیریت بحران کرونا در ایران، موارد قوت و ضعف آن را ارزیابی و مستند کنند و راهکارهای رفع ضعف‌ها و ناکارآمدی‌ها را برای پیشگیری از تکرار آنها در آینده ارائه دهند.»

ورود پنجمین محموله واکسن کرونا از سوی هلال احمر به کشور

دبیرکل جمعیت هلال‌احمر از ورود پنجمین‌محموله واکسن کرونا به میزان یک‌میلیون دُز به کشور خبر داد.

 محمد حسین قوسیان مقدم گفت: پنجمین محموله واکسن کرونا به میزان یک میلیون دُز خریداری شده توسط جمعیت هلال احمر وارد کشور و تحویل وزارت بهداشت و درمان شد. بنابر اعلام روابط عمومی جمعیت هلال احمر، وی افزود: پس از فراهم شدن مقدمات انتقال یک میلیون دُز واکسن کرونا به کشور، دقایقی پیش پنجمین محموله‌ واکسن در فرودگاه حضرت امام خمینی (ره) به مسئولین وزارت بهداشت تحویل داده شد.

پاسخ ارتش به درخواست دختر سیستان و بلوچستانی

در پی انتشار فیلمی از گلایه و گریه یک دختربچه سیستان و بلوچستانی از کم آبی در منطقه محل زندگی خود، خدمات آب رسانی توسط نیروی زمینی ارتش در مناطق روستایی استان سیستان و بلوچستان انجام شد.

به گزارش آوای دریا به نقل از ارتش، با توجه به شرایط بحران آب در مناطق جنوب شرق کشور و نیاز مردم استان سیستان و بلوچستان به آب و همچنین انتشار فیلمی از گلایه و گریه یک دختربچه سیستان و بلوچستانی از کم آبی در منطقه محل زندگی خود، خدمات آب رسانی توسط نیروی زمینی ارتش در مناطق روستایی استان سیستان و بلوچستان و محل زندگی این دختر بچه انجام شد.

پیش از این نیز امیر سرلشکر سیدعبدالرحیم موسوی فرمانده کل ارتش به امیر سرتیپ حیدری فرمانده نیروی زمینی ارتش و فرمانده میدانی مبارزه با کرونا دستورات لازم را برای امداد رسانی به مردم این استان بویژه در تأمین آب شرب داده بود.

در این راستا تیپ ۱۸۸ و ۱۵۸ نیروی زمینی ارتش روزانه پنج تانکر پنج هزار لیتری به مناطق روستایی ملا دادی بخش هیرمند شهرستان زابل خدمات آب رسانی انجام می دهند.

همچنین نیروی زمینی ارتش تانکرهای ۲۰۰ لیتری آب به روستاییان این مناطق اهدا کرده است.

تیپ های ۱۸۸ و ۱۵۸ نیروی زمینی ارتش همچنین، خدمات پزشکی و درمانی به مردم مناطق روستایی شهرستان زاهدان، زابل و خاش  ارائه می دهند.

ترک اعتیاد، رویای غیرقابل تعبیر برای زنان معتاد

این که اعتیاد در ایران تصویر ذهنی مردانه دارد و تصور اعتیاد زنان برای بخش بزرگی از مردم ناآشنا است ،واقعیتی است که سبب می‌شود تا زنان مسیر سخت‌تری برای ترک اعتیاد در پیش داشته باشند.

 سرگذشت « عاطفه » به صورت موجز و خلاصه بیانگر آخر و عاقبت گیر افتادن زنان در منجلاب اعتیاد است ، باتلاقی که مجبورند هر روز بیشتر و بیشتر در آن دست و پا بزنند کمتر و کمتر راه رهایی برایشان پیدا می شود.

در روستای دور افتاده‌ای زندگی می‌کردند، پدرش ناشنوا بود. روستایی که اکنون هم با گسترش شهرنشینی و فضای شهری، مسافت زیادی تا شهر دارد و خانه آنها که در انتهای روستا بود هم فاصله زیادی تا مسیر جاده داشت. کلاس دوم بود که دیگر نتوانست تمسخر بچه‌ها را تحمل کند. ادای صحبت کردن پدرش را درمی‌آوردند و او خجالت می‌کشید. عاطفه یک روز به خانه آمد و دیگر به مدرسه نرفت. از نظر مالی هم توانمند نبودند. از همان روزها، کارگری در زمین‌های کشاورزی را شروع کرد. مادرش می‌گوید «عاطفه قوی بود و قدرتمند، از مردها بیشتر کار می‌کرد، خرج ما را می‌داد. نمی‌دانم این مرد که خواهر و برادر و همه خانوده‌اش معتاد هستند از کجا سر راه عاطفه پیدا شد. عاطفه با او ازدواج کرد و حالا هر ۲ معتاد هستند».

همسر عاطفه به مواد مخدر سنتی اعتیاد دارد و عاطفه مصرف کننده شیشه است. فرزندی دارند و در حالی که باید مانند همسن  و سالان خود تا کلاس دوم، حداقل حروف الفبا را بداند و یا شمردن بلد باشد، جز چند روز به مدرسه نرفته و حروف الفبا را نمی‌شناسد.

«عاطفه اغلب ساعت‌ها روز را در خواب است. هر زمان که به خانه‌ اشان بروی در خانه باز است و فرزندش می‌رود و می‌آید و عاطفه غرق در دنیای خود. گاهی هم که بیدار باشد صدای داد  فریادش گوش فلک را کر می کند. ناسزا می‌گوید. همسایه‌ها از دستش کلافه هستند. نمی‌دانیم چه کنیم، از آنها می‌ترسیم. زن و شوهر خیلی خشن هستند،. عاطفه خشونت بیشتری دارد» اینها را یکی از همسایگان عاطفه گفت.

«فرزندش رها در کوچه و خیابان است، گاهی قبل از ساعت هفت صبح، پسرش را در کوچه می‌بینم، لباس‌هایش اغلب کثیف و گل‌آلود است. شام و ناهارش معلوم نیست. هر کسی هم که رد می‌شود چیزی به او می‌گوید. وقتی پدر و مادرش اینطور هستند همه به خود حق می‌دهند که با این بچه بدرفتاری کنند» همسایه دیگری این صحبت‌ها را بیان می‌کند.

همسر عاطفه زباله‌گرد است و سابقه خرده‌فروشی مواد مخدر، سرقت و زندان دارد. یک بار که همسر عاطفه به زندان افتاد ، مادر و خواهرانش تصمیم گرفتند او را به کمپ ترک اعتیاد ببرند. عاطفه یک ماهی در کمپ ترک اعتیاد بود. «آن وقت‌ها که عاطفه رفته بود ترک کند ، مادرش آمد و خانه عاطفه را تمیز کرد، مراقب فرزندش بود، آن مدت اصلا ندیدیم که فرزند عاطفه در کوچه رها شده باشد، لباس‌هایش هم تمیز و مرتب بود و تازه داشت زندگی می‌کرد» همسایه‌ها از مادر مهرمان عاطفه می‌گویند که چه زن مهربان و ساده‌ای است و چقدر در آن مدت زحمت کشیده تا دخترش به زندگی برگردد. اما همسر عاطفه از زندان آزاد شد و با خواهر همسرش به آن مرکز ترک اعتیاد رفت و عاطفه را به خانه آورد و درمان نیمه‌کاره باقی ماند. عاطفه دوباره به سراغ شیشه رفت و رویای مادر و همسایه‌هایش نقش برآب شد. اعتیاد نه تنها دامن عاطفه را گرفته ، بلکه به جان مادر و فرزندش هم آتش زده ؛ مادری که توان تقابل با همسر عاطفه را ندارد و فرزندی که آنقدر کوچک است که کاری از دستش برنمی‌آید جز اینکه به مادربزرگ بگوید «یه روز میذارم میرم».

دزد مهر مادری

اعتیاد بلای خانمان‌سوزی است که مبتلای آن فرقی نمی‌کند مرد باشد یا زن، در هر حال خانمان برانداز است ، اما آنجا که مادر که اسوه محبت و مهربانی و پناه فرزند است به اعتیاد مبتلا شود، از مهر مادری دیگر چیزی برای عرضه به فرزند ندارد و چه بسا مانند عاطفه، فقط فریادهایش را از نداشتن مواد مخدر، بر سر فرزند هوار کند و خبری از ایفای نقش مادری نباشد.

طبق آمار رسمی که اردیبهشت ماه امسال از سوی مدیرکل درمان و حمایت‌های اجتماعی ستاد مبارزه با مواد مخدر بیان شده از ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار معتاد در کشور، تخمین زده می‌شود ۱۵۶ هزار زن معتاد باشند.

بر اساس آمار دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر که مربوط به آذرماه سال گذشته است ؛ ۶ درصد معتادان کشور زن هستند. طبق آمار معاون امور توسعه پیشگیری بهزیستی مازندران در خرداد ماه سال ۹۸ به میزان ۱۰ درصد از معتادان مازندران را زنان تشکیل می‌دادند.

دبیر شورای هماهنگی مبارزه به مواد مخدر مازندران ، سال ۹۹ درباره زنانه شدن اعتیاد در استان هشدار داده و گفته بود : افزایش تعداد زنان معتاد در سنین پایین، یک زنگ خطر است. احمد مظفری در نشست خبری هفته مبارزه با مواد مخدر امسال هم از زنانه شدن اعتیاد و کاهش سن اعتیاد صحبت کرد. وی به ایرنا گفت: نرخ شیوع و مرگ و میر زنان معتاد همپای مردان معتاد در حال افزایش است.

مظفری با بیان اینکه ۶۵ درصد همسر آزاری‌ها، ۵۵ درصد از طلاق، ۲۳ درصد از نزاع و خشونت و ۲۵ درصد از قتل عمد، پایه و اساس مواد مخدر دارد، اظهار کرد: بیشترین آمار مرگ و میر مواد مخدر در مازندران مربوط به معتادان مجرد است که یا جدا شده‌اند و یا به خاطر وضعیت اعتیاد، ازدواج نکرده‌اند. آمار تفکیکی درباره اعتیاد زنان در مازندران وجود ندارد. نبودن این آمار، مساله دیگری در مسیر ترک اعتیاد زنان است.

رنج مضاعف برچسب

یک روانشناس ترک اعتیاد در گفت و گو با ایرنا اظهار کرد: آمار دقیقی از اعتیاد زنان در کشور وجود ندارد و این مساله ترک اعتیاد را برای زنان، سخت‌تر می‌کند.

زهرا قبادی با اشاره به اینکه زنان کمتر برای ترک اعتیاد به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند، افزود: در یک مرکز ترک اعتیاد با شیوه متادون‌تراپی از ۱۳۷ مراجعه‌کننده، فقط هفت نفر زن هستند، اغلب زنان که درگیر اعتیاد هستند از ترس آبرو و یا خجالت، برای ترک اعتیاد مراجعه نمی‌کنند.

وی با بیان اینکه ابرچسبی که جامعه به زنان معتاد می‌زند به مراتب سخت‌تر از برچسبی است که به مردان معتاد زده می‌شود، گفت: همین مساله باعث شده به ویژه زنان جوان، مراجعه کمتری برای ترک اعتیاد داشته باشند.

قبادی با اظهار این که زنان معتاد اغلب دارای شوهر، پدر و یا برادر معتاد هستند که در زندگی آنها هم تاثیر داشته و به سمت اعتیاد کشیده شده‌اند، گفت: فرقی نمی‌کند پدر یا مادر کدام یک در خانواده معتاد باشند ، تاثیر سوء آن بر کودک نمود خواهد یافت.

این روانشناس با اشاره به اینکه برخی از مردان معتاد همسران خود را معتاد می‌کنند تا مجبور شوند برای خود و شوهرشان مواد تهیه کنند، افزود : در کنار عوامل روانشناختی شخصیتی که باعث اعتیاد می‌شود، اصلی‌ترین علت اعتیاد، محیط خانه و خانواده است.

قبادی با بیان اینکه سرخوردگی‌های اجتماعی و کمبودها باعث می‌شود برخی افراد به سمت اعتیاد کشیده شوند، ادامه داد: اعتیاد شدید در زنان بعضا به موارد فحشا و تن‌فروشی هم منجر می‌شود.

وی با اشاره به اینکه بانوانی که برای ترک اعتیاد از طریق متادون‌تراپی مراجعه می‌کنند اغلب در سنین بالا هستند، خاطرنشان کرد: دختران جوان کمتر به مراکز ترک اعتیاد مراجعه می‌کنند و این کار را سخت می‌کند.

قبادی با بیان اینکه در ترک اعتیاد زنان با یک مشکل قانونی هم مواجه هستیم، اظهار کرد: زنان متاهل در مقابل قدرت غلبه مرد، نمی‌توانند به مراکز ترک اعتیاد مراجعه کنند، این شوهران مانع از ترک اعتیاد همسران خود می‌شوند و اگر زنی حتی به میل خود و نه با فشار خانواده، برای ترک اعتیاد مراجعه کند، مانع بزرگی به اسم شوهر معتاد دارد.

وی با اشاره به افزایش مصرف گل و حشیش و شیشه در میان دختران جوان، افزود: این افراد در دورهمی‌های دوستانه، گل و حشیش مصرف می‌کنند و تصور آنها این است که معتاد نیستند و تفریحی مصرف می‌کنند؛ نداشتن رابطه خوب در خانواده باعث می‌شود جوانان و نوجوانان تحت تاثیر دوستان قرار گیرند و به سمت مصرف مواد مخدر می‌روند.

پیوند اعتیاد زنان و سایر آسیب‌های اجتماعی

۱۹ ساله بود؛ به قد بلند و صورت استخوانی. در حاشیه شهر با پدرش زندگی می‌کرد؛ پدری که بیش از ۸۰ سال سن داشت و جای پدربزرگش بود. حاصل ازدواج دوم پدرش از مادری کم سن و سال بود که به عقد پدرش آمد و چند سالی بعد از تولد او، پدر و مادرش از هم جدا شدند.

پیرمرد شربت متادون مصرف می‌کرد. دختر به مدرسه نرفته بود و از شربت متادون پدر استفاده می‌کرد و فکر نمی‌کرد وارد دره اعتیاد شده است. اهل یکی از استان‌های جنوبی بودند. علاوه بر تنهایی و گذران ایام با پدر پیرش، تحت خشونت برادری بود که سال‌ها قبل به مازندران کوچ کرده بود.

یک جامعه‌شناس در گفت و گو با ایرنا اظهار کرد: در دهه‌های گذشته، اعتیاد مقوله‌ای کاملا مردانه قلمداد می‌شد و تصور عموم براین بود که ورود زنان به این عرصه و درگیری آنان با این موضوع بسیار ناچیز است. اما نگاهی به آمارهای موجود در سطح جهان و ایران و تحقیقات به عمل آمده در این زمینه، مؤید تغییرات عمده در الگوهای سنی، جنسی، طبقاتی، جغرافیایی و فراگیری در کشورهای گوناگون است.

دکتر مطهره فولادی با اشاره به اینکه در جهان، سوء مصرف مواد در مردان، شایع‌تر از زنان است، افزود : واقعیت این است که عرصه اعتیاد و سوء مصرف مواد مخدر از تک جنسیتی بودن سنتی گذشته به سمت ۲ جنسیتی شدن در شرایط معاصر پیش می‌رود و جامعه ایران نیز با چنین گرایش و روندی در تغییر الگوهای جنسیتی مصرف مواد روبه‌رو است.

این پژوهشگر با بیان اینکه اعتیاد در بین زنان از نظر علت، شیوع  و تاثیر آن بر جامعه اختلافات قابل توجهی با اعتیاد در مردان دارد، گفت: ولی با این حال در کشور ما، در حال حاضر هیچ گونه خدمات اختصاصی برای اعتیاد زنان وجود ندارد و حتی برخی از خدمات و مراکز فقط به مردان اختصاص دارند.

وی افزود : از سوی دیگر با توجه به اینکه مصرف مواد مخدر در زنان ناهنجارتر از مردان تلقی می‌شود، زنان معمولا از مراجعه به مراکز درمانی معتادان که بیشترین مراجعه کنندگان آنها مردان هستند اکراه دارند ، در نتیجه با توجه به اینکه مراکز درمانی مهم ‎ترین مکان دسترسی به معتادان هستند ، بیشترین میزان اطلاعات مربوط به معتادان از این مراکز تامین می‌شود.

این جامعه شناس گفت : یکی از مشکلات این است که شیوع اعتیاد در زنان کمتر از میزان واقعی تخمین زده شده و در نتیجه آمار دقیقی از زنان معتاد در دست نباشد که این خود یکی از موانع ترک اعتیاد زنان تلقی می‌شود.

فولادی با اشاره به اینکه در اعتیاد به مواد مخدر نقش زنان چه به عنوان مصرف کننده و چه به عنوان افراد در معرض خطر انکار ناپذیر است ، افزود : اما به دلایل اجتماعی عمده مطالعات اعتیاد در کشور، جمعیت مردان را هدف گرفته است. نه تنها مطالعات بلکه روش‌های پیشگیری و درمان نیز غالبا مرد محور است.

وی با اعلام این که در تازه ترین مطالعات و یافته‌های کلینیکی مشخص شده که وابستگی افراد به مواد مخدر در زنان و مردان کاملا متفاوت است ، گفت : این یافته ها منجر به پیشنهاد طی مراحل ترک مختلف در زنان و مردان شده است.

این جامعه‌شناس با بیان اینکه سوء مصرف مواد مخدر و اعتیاد از عوامل تأثیرگذار بر وضعیت سلامت جسمی، روانی و اجتماعی در جامعه هستند، ادامه داد: اگر چه در جهان پیشرفت قابل توجهی در درک این اختلالات و یافتن مناسب‌ترین راه پیشگیری و درمان آنها ایجاد شده است ، اما از انجام پژوهش بر زنان تا ۲ دهه قبل کاملا غفلت شده بود. بیشتر مداخلات مربوط به سوء مصرف مواد که تا کنون طراحی و اجرا شده‌اند، به طور قابل ملاحظه‌ای بر اساس ویژگی‌ها و نیازمندی‌های مردان شکل گرفته‌اند.

فولادی یادآور شد: از آنجا که به طور سنتی نسبت زنان در مطالعات مربوط به اعتیاد در کسانی که تحت درمان هستند کم‌تر است، تأثیر سوء مصرف مواد بر زنان کم‌تر از مردان شناخته شده است ، اما شواهد علمی که تاکنون تولید شده، نشان می‌دهد که سوء مصرف مواد و اعتیاد چالش‌های متفاوتی را برای سلامت زنان ایجاد کرده و سیر متفاوتی را هر دو جنس دارد.

وی افزود : مطالعات اجتماعی موجود، زمینه‌ها و عوامل گرایش زنان به سوء مصرف مواد مخدر را بیش از هر چیز ناشی از وضعیت آشفته و مغشوش بسترهای خانوادگی قلمداد کرده‌اند و اغلب قائل به وجود رد پای یک مرد در اعتیاد زنان هستند.

فولادی با اظهار این که گفته می شود اغلب زنان معتاد مجرد، پدر یا برادر معتاد دارند و یا مورد یک بزه اجتماعی واقع شده‌اند و اکثر زنان معتاد متأهل هم توسط همسرانشان آلوده می‌شوند، گفت: اگر چه نقش اثرگذار مردان در زندگی زنان، بویژه در جایگاه همسر قابل انکار نیست و شاید به دلیل فقدان حمایت‌های اجتماعی، بسیاری از زنان زندگی و همراهی با همسر معتاد را به تنش و درگیری و یا جدایی ترجیح دهند، اما ضرورت دارد در رابطه با اعتیاد به مواد مخدر جدید که سهم قابل توجهی در روند افزایشی و رو به رشد اعتیاد زنانه دارد، با احتیاط بیشتری نسبت به چنین تحلیل‌هایی مواجه شد و از چنین تقلیل‌گرایی‌هایی پرهیز کرد.

وی افزود : شاید بتوان در این زمینه برای کلیشه‌های جنسیتی رایج مدرن که بر خلاف کلیشه‌های جنسیتی سنتی کمتر به چالش کشیده می شوند و همچنین سردر گمی در هویت‌های جنسیتی و فشار اجتماعی و فرهنگی دستیابی به الگوی موفق و مطلوب زنانه، نقش بیشتر و مؤثرتری قائل شد.

این جامعه‌شناس با بیان اینکه زنان معتاد اغلب حوادث خشونت بار تکان دهنده‌ای را از لحاظ روانی تجربه و تحمل کرده اند، گفت : همچنین در تعداد زیادی از معتادان، سابقه و تاریخچه‌ای از سوء استفاده جنسی در کودکی، افسردگی و اضطراب دیده شده است. مباحث مطرح شده در سه حوزه مهم‌ترین عوامل موثر بر گرایش، آسیب‌ها و پیامدها و نیز درمان سوء مصرف مواد در میان زنان نشان داد که در سه حوزه مورد نظر، عواملی وجود دارند که یا به صورت اختصاصی در مقوله اعتیاد زنان حائز اهمیت هستند یا عواملی که با وجود اثرگذاری بر وضعیت و پیامدها و درمان اعتیاد در میان دو جنس، درباره زنان از اهمیت و تأثیر بیشتری برخوردارند.

وی با اشاره به اینکه آسیب‌های اعتیاد زنان از دو جنبه حائز اهمیت است ، افزود : یکی ، از جنبه آسیب‌هایی است که به خود فرد وارد می شود و دیگری با توجه به اهمیت نقش زنان در خانواده و آسیب‌هایی است که به شبکه اطراف بویژه خانواده و جامعه وارد می شود. پیامدهای جسمی، روانی و اجتماعی که از رهگذر زنان معتاد به اطرافیان به خصوص فرزندان وارد می‌شود با مشکلاتی که از ناحیه مردان با نقش‌های مشابه وارد می شود ، قابل مقایسه نیست.

این جامعه شناس با تاکید بر این که آسیب‌های فردی اعتیاد در زنان چه از جنبه مشکلات جسمی و روانی و چه از جنبه مسائل اجتماعی و خانوادگی به مراتب مخرب‌تر از موقعیت مشابه مردان است، تصریح کرد : اعتیاد زنان، علاوه بر بیماری‌های سوء تغذیه، فشار خون بسیار بالا و سرطان، آنان را در معرض بیماری‌های خطرناکی مانند هپاتیت و ایدز قرار می دهد. در واقع زنان معتاد در مقایسه با مردان احتمال بیشتری دارد دچار ایدز و دیگر بیماری‌های ناشی از روابط جنسی شوند و در مقایسه با زنان دیگر احتمال بیشتری وجود دارد که به بیماری‌های زنانه و معضلات آن دچار شوند. زن مصرف کننده در فرهنگ ما به راحتی از خانواده و دوستانش طرد می شود. همچنین، زنان با توجه به مشکل کسب درآمد و توانایی برای به دست آوردن مواد مخدر از راه‌های دیگر ، گاهی به کارهای ضد اخلاقی تن می‌دهند و به راحتی مورد سوء استفاده جنسی قرار می‌گیرند که این باعث افزایش تخریب آنها شده و برگشت آنها به زندگی سالم را سخت تر می کند.

وی با اشاره به اینکه پیامدهای خانوادگی و اجتماعی اعتیاد زنان نیز به مراتب عمیق‌تر از مردان است ، توضیح داد : شاید بتوان گفت آسیبی که در اثر اعتیاد زنان به مواد مخدر بر جامعه و محیط اجتماعی پیرامون مترتب می‌شود، کمتر از آسیب‌های فردی نیست. خانواده هسته اصلی و نهاد بنیادی هر جامعه است و زنان نقش محوری را در خانواده ایفا می‌کنند و پرورش و تربیت فرزندان نسل بعد که آینده سازان و سرمایه‌های آتی هر جامعه‌ای محسوب می‌شوند عموما در دامان زنان صورت می‌گیرد. اعتیاد زنان به سوء مصرف مواد مخدر به طور منفی فرزندان و خانواده را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به طور مستقیم و غیر مستقیم، بسیاری از مشکلات و انحرافات اجتماعی از این ناهنجاری ناشی می‌شود.

فولادی با اشاره به اینکه فروپاشی خانواده‌های زنان مصرف کننده از طریق طلاق یا مرگ بر اثر مشکلات جسمی ناشی از اعتیاد از جمله این مسائل است، گفت: در اشکال حاد اعتیاد زنان، بر آسیب‌ها و انحرافات اجتماعی حاد دیگری نیز دامن زده می‌شود و خشونت، افزایش تجاوز، روابط جنسی خارج از چارچوب، تجارت جنسی، بارداری‌های ناخواسته، فروش کودکان، افزایش کودکان کار در جامعه و مواردی از این دست از جمله مسائلی هستند که به شکل مستقیم یا غیر مستقیم با معضل اعتیاد زنان پیوند دارند.

مهمانی‌های شبانه با سرو گل

در یکی از خیابان‌های حاشیه شهر که از قضا محل خرید و فروش مواد مخدر است در حال قدم زدن هستم، زن و مردی را اتفاقی دیدم. زن جوان به مرد التماس می‌کرد و مواد مخدر می‌خواست. مرد بی‌اعتنا به او، ایستاده بود و گاهی چند قدم برمی‌داشت و زن هم به دنبالش. هرچه زن بیشتر التماس می‌کرد بی‌اعتنایی مرد بیشتر می‌شد. زن با حالت زار به مرد می‌گفت«حالم خوب نیست، بده دیگه. به جون سارا و مانیا اگه پول داشتم بهت می‌دادم، حتما پولش رو چند روز دیگه بهت میدم».

یک روانشناس در گفت و گو با ایرنا اظهار کرد: افراد در دوره‌های سنتی مختلف دارای شخصیت‌های متفاوتی هستند؛ نوجوانی و جوانی یکی از حساس‌ترین مراحل زندگی افراد است که فرد در این مرحله دارای خصوصیاتی مثل استقلال‌طلبی، خودنمایی، لذت‌جویی، هیجان طلبی و تاثیرپذیری از گروه دوستان است و در نتیجه زمینه مناسبی برای انحراف بویژه گرایش به مواد مخدر وجود دارد.

دکتر مبینا شهریاری با بیان اینکه اعتیاد زنان به عواملی بستگی دارد، افزود: در علت‌های فردی، شخص برای کاهش دردهای جسمانی، کسب لذت، کنجکاوی و کمبود عاطفه و محبت به آن روی می‌آورد.

وی با اشاره به اینکه پایین آمدن سطح شناخت نسبت به پیامدهای استفاده از مواد مخدر از دیگر علل گرایش به سمت مصرف مواد مخدر است، ادامه داد : افراد سست عنصر به سرعت تحت تاثیر افراد معتاد قرار می‌گیرند و ناهنجاری‌ها را قبول می‌کنند، افراد ضعیف و شکننده در برابر مشکلات، بیشتر در معرض خطر ابتلا هستند.

این روانشناس با بیان اینکه در اکثر جوامع تعداد معتادان زندانی مرد بیشتر از معتادان زندانی زن است، گفت: چون زنان معتاد، مواد مخدر را در خانه مصرف می‌کنند و به همین خاطر مشکلات اعتیاد زنان در جامعه کمتر به چشم می‌آید.

وی با اشاره به اینکه زنانی که از زندگی زناشویی خود راضی نیستند، احساس می‌کنند حامی ندارند وخانواده پشتیبان آنها نیستند و پذیرش ندارند، بعد از جدایی بیشتر در معرض استفاده از مواد مخدر قرار دارند، تصریح کرد: زنانی که در زندگی مورد بدرفتاری و خشونت همسر خود قرار می‌گیرند ممکن است برای غلبه بر درد، اضطراب و ترس ناشی از آن درگیر اعتیاد شوند.

این روانشناس ادامه داد: در مهمانی‌های شبانه معروف به مهمانی‌های شیطانی، مردان و زنانی که به بهانه‌های مختلف دور هم جمع می‌شوند و مصرف مواد نخستین پذیرایی است که در این محفل کذایی قرار دارد.

وی با اشاره به اینکه احساس تنهایی از دیگر عوامل روی آوردن فرد به اعتیاد است و برخی روانشناسان اعتیاد را بیماری تنهایی می‌دانند، خاطرنشان کرد: افرادی که ارتباط محکم و خوبی با خانواده و دوستان ندارند و جمع‌گریز هستند و تقریبا همیشه احساس تنهایی می‌کنند ، برای تحمل  شکست در رابطه به مواد مخدر روی می‌آورند و لذت‌های آنی را جایگزین آن مساله می‌کنند.

شهریاری با بیان اینکه همسران معتاد از مهم ترین عوامل اعتیاد زنان به حساب می‌آیند، اظهار کرد: این افراد برای اینکه اعتقاد همسر خود را کاهش دهند و همسر برای مصرف مواد مخدر آنها، درگیری ایجاد نکند و حامی‌شان باشد و به اصطلاح برای مصرف خود، دوست و همراه داشته باشند زنان خود را درگیر مصرف می‌کنند و در مواقع تنگ‌دستی برای تهیه مواد از زنان معتاد خود به صورت ابزاری بهره می‌برند.

وی با اشاره به اینکه بسیاری از معتادان طبق پژوهش‌ها شخصیت ضد اجتماعی دارند، افزود: این افراد همسر خود را به کارهای نامشروع و خودفروشی وادار کرده و حتی از فرزندان خود برای تکدی‌گری استفاده می‌کنند تا مصرف خود را تامین کنند. مردان معتاد حتی دختران کم سن و سال خود را برای گرفتن مواد، به عقد مردان مسن درمی‌آورند.

این روانشناس با اظهار این که تاب‌آوری و صبر در برابر ناملایمات به اراده افراد بستگی دارد و کسانی که تحمل کمتری دارند بیشتر به سمت اعتیاد کشانده می‌شوند ، گفت : اعتیاد، نظام خانواده را متلاشی و درآمد خانواده را کم می‌کند و فرد معتاد نسبت به قوانین اجتماعی و خانوادگی بی‌تفاوت می‌شود که زمینه انحرافات را فراهم می‌کند. در ضمن فرصت ازدواج دختران مجرد معتاد و فرزندان مادران معتاد بسیار کاهش می‌یابد مگر اینکه فردی مانند خود را انتخاب کنند.

شهریاری با بیان اینکه ارتباط و تاثیر مادر با بچه‌ها بیشتر از ارتباط پدر با فرزند است، ادامه داد: زنان معتاد از طرف خانواده هم طرد می‌شوند ضمن اینکه جامعه هم آنها را نمی‌پذیرد چون اعتیاد زنان رفتارهای ضداخلاقی هم به همراه دارد. مادر معتاد نمی‌تواند نقش مادری خود را حتی به میزان کم ایفا کند و فرزندان این افراد بشدت تحت فشار قرار دارند چون عواطف مادری را احساس نمی‌کنند.

وی با اشاره به اینکه مادر معتاد نیاز خود را مقدم بر سایر نیازهای افراد خانواده می‌داند، خاطرنشان کرد: اعتیاد زنان آسیب‌های جبران ناپذیری دارد، برخی زنان حتی اگر برای ترک اعتیاد اقدام کنند مورد حمایت خانواده قرار نمی‌گیرند. همچنین کاهش توجه به بهداشت شخصی، ابتلا به هپاتیت و اچ آی وی در زنان معتاد بسیار زیاد است.

شهریاری گفت: آمار درستی از اعتیاد زنان نداریم اما اعتیاد زنان روز به روز در حال افزایش است. ضمن اینکه کمبود مرکز ترک اعتیاد زنان را در مازندران شاهد هستیم . سه مرکز ترک اعتیاد زنان در شهرهای ساری، بابل و تنکابن در استان هم از امکانات و ظرفیت پذیرش کافی برخوردار نیست.

وی با اشاره به اینکه انتظار است مسئولان برای جلوگیری از ازدواج دختران با افراد معتاد، نظارت بیشتری روی آزمایش‌های زمان ازدواج داشته باشند، اظهار کرد: برخی آزمایش‌های اعتیاد با سهل‌انگاری انجام می‌شود و خانواده‌ها هم صرف آزمایشی که انجام شده اعتماد می‌کنند و بعدها متوجه می‌شوند آزمایش فرمالیته بوده و اعتباری نداشته و فرد مورد نظر معتاد بوده است.

شهریاری خاطرنشان کرد: ترک اعتیاد باید با اراده شخص معتاد صورت گیرد، ترک اعتیاد با زور و جبر، تاثیرگذار نیست و فرد دوباره با شدت بیشتری به سمت اعتیاد گرایش پیدا می‌کند.

بخشنامه پاسخگوی مسائل اجتماعی زنان نیست

یک ساختار هدفمند در حوزه زنان شاید بتواند مسیر ترک اعتیاد زنان را هموار کند. بر کسی پوشیده نیست ترک اعتیاد در مراکز ترک اعتیاد، فقط بخشی از مسیر است و درمان‌های روانشناختی  و استفاده از مشاوره‌های روان درمانی پس از ترخیص از ملزومات ترک اعتیاد برای افراد معتاد است.

یک جامعه‌شناس به ایرنا گفت: آسیب‌های اجتماعی به عوامل متعدد از قبیل اقلیم، شغل، جنسیت و بسیاری از عوامل دیگر بستگی دارد و اعتیاد به عنوان یکی از فراگیرترین آسیب‌های اجتماعی، ساحت‌های مختلف انسان و جامعه را هدف قرار می‌دهد.

دکتر شعبان بزرگی با اشاره به اینکه زنان در طول تاریخ در اکثر جوامع، به عنوان جنس دوم یا جنس دیگر، عرفی شدن را پذیرفتند و با چنین شرایطی در فرآیند جامعه‌پذیری در مقابل بحران‌های اجتماعی، آسیب‌پذیرتر بوده‌اند، اظهار کرد: اعتیاد زنان، مساله چند ساحتی است که ابعاد بسیار گسترده‌ای برای بهبود وضعیت نامطلوب، طلب می‌کند.

وی با بیان اینکه زنان در طول تاریخ، با توجه به نقش‌هایی که در فرآیند اجتماعی شدن فرزندان، تولید فرزند و پرورش و مدیریت خانواده داشتند ویژگی‌های سازمانی بسیاری از نهادهای اجتماعی مانند خانواده، آموزش و پرورش، اقتصاد و دیگر مسائل را درون بافتار خویش جای داده‌اند، افزود: در واقع آسیب‌شناسی اعتیاد زنان نشان می‌دهد که زنان به دلیل اینکه ستون ساختاری نهادهای اجتماعی هستند به ساختار نهادی هم آسیب وارد می‌آید.

این پژوهشگر تصریح کرد: به دلیل اینکه نظام اجتماعی و در پی آن نظام سیاسی در جامعه ایرانی، نظامی پدرسالارانه بوده است ، قوانین نیز توسط مردان و برای مردان تحریر شده و تقریر این تحریر در سطح زیرساخت‌های فرهنگی، یکی از اصلی‌ترین موانع رشد، توسعه و یکپارچگی هویت و وجدان جمعی زنان نسبت به جامعه متعصب است.

بزرگی ادامه داد: روح آنچه به عنوان وجدان جمعی می‌نامیم در زنان باعث عدم تقویت و ترمیم مسئولیت‌هایی است که جامعه در مقابل زنان دارد ، اما در دهه‌های اخیر جنبش‌های مدنی و خیرخواهانه که عمومی با جذب حداکثری زنان، گسترش یافته است تغییرات بسیار عمیقی در مطالبات و نقش زنان ایجاد کرده است.

وی با اشاره به اینکه حل مساله زنان بویژه در حوزه اعتیاد به انواع مواد مخدر، باید به شکل امری بین‌النهادی مورد بررسی قرار گیرد، گفت:همیاری نهادهای اجتماعی، همپای سازمان‌های متولی امر و تقویت پایه‌های تشکل‌های مدنی، می‌تواند مطالبات عرفی زنان را تغییر داده و با کمک شبکه‌های رسمی تولید قدرت، به قانون تبدیل شود.

این جامعه‌شناس خاطرنشان کرد: نگه داشتن مطالبات مشروع زنان در حد بخشنامه می‌تواند لشکر اعتیاد را بیشتر به دامن جامعه بکشاند. زنان برای آن که بر آسیب‌های اجتماعی غلبه کنند به قانون نیاز دارند نه بخشنامه.

بزرگی یادآور شد: قانونگذاری مردانه در جامعه ایرانی باید به صورت دیگری و در متنی تازه جریان یابد. قانون نگاری مطالبه‌گرایانه باید جایگزین بخشنامه‌های فصلی حمایتی و قیم‌مآبانه شود. شورایی از زنان در سازمان‌های متبوع و متولی امر اعتیاد زدایی می‌تواند کلید حل زیربنایی تمایز و تبعیض جنسیتی باشد.

براساس مشاهدات میدانی می‌توان ادعا کرد مردان بعد از ترک اعتیاد می‌توانند از شرایط امن خانواده بهره برده و از مراقبت‌های بعد از ترخیص برخوردار شوند. اما زنانی که همسر، برادر و یا پدر معتاد دارند در صورت اراده شخصی برای ترک اعتیاد، دوباره به آن محیط ناامن برمی‌گردند و مانند عاطفه، زمینه اعتیاد مجدد دارند. به نظر می‌رسد توجه به شرایط ترک اعتیاد برای زنان باید از سوی مسئولان متولی مورد توجه قرار گیرد تا ورای کمبودهای قانونی و اصرار برخی مردان معتاد بر معتاد بودن همسران خود، زنان معتاد بتوانند مسیر درستی را در ترک اعتیاد طی کنند.

ابتکار: هویت ملی را در قالب لباس‌های سنتی و اجتماعی نشان دهیم

معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری گفت: هویت ملی در حوزه‌ی پوشش،امر بسیار مهم است و انتظار می رود هویت ملی را در قالب لباس‌های سنتی و اجتماعی نشان دهیم.

معصومه ابتکار در آیین گشایش سومین نمایشگاه ملی مد، لباس و صنایع‌دستی که به صورت مجازی به میزیانی دانشگاه شهید چمران اهواز برگزار شد، اظهار داشت: مهارت‌های زندگی از جمله مهارت‌هایی است که در قالب یک دوره آموزش مربی از سال ۱۳۹۷ تولید شده و به زودی نیز به صورت مجازی در شبکه‌ی شاد ارائه می گردد و می‌تواند برای دانشگاه‌ها نیز مورد استفاده قرار گیرد.

وی افزود: طرح «سفیران فرهنگی»، طرح «کمند» و برگزاری نمایشگاه‌های «ملی مد و لباس و صنایع‌دستی» از دیگر برنامه‌هایی است که برگزاری آن‌ها با هدف مهارت‌آموزی برای دانشجویان دنبال شده و نتایج بسیار مثبتی نیز داشته است. معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری ادامه داد: اولین دوره‌ نمایشگاه مد و لباس و صنایع‌دستی سال ۱۳۹۷ برای نخستین بار در دانشگاه الزهرا (س) به صورت حضوری برگزار شد که در این نمایشگاه آثار باارزش، متنوع و جذابی ارائه شده بود؛ برگزاری این‌گونه نمایشگاه‌ها می‌تواند در زمینه‌ الگوسازی مدل و لباس مفید باشد و به زندگی اجتماعی دانشجویان کمک کند.

وی با اشاره به ارسال ۵۰۰ اثر از دانشجویان دختر به سومین نمایشگاه مد، لباس و صنایع‌دستی، گفت: از این تعداد ۲۴۲ اثر به نمایشگاه راه یافته است که امیدواریم بتوانیم از طریق صندوق تسهیل‌گری امید تسهیلاتی در اختیارات این دانشجویان قرار دهیم تا قدم نخست را برای کسب‌وکار خود بردارند.

ابتکار گفت: برگزاری کارگاه‌های آموزشی یکی از نقاط مثبت در این نمایشگاه است که توانسته کمک بسیاری به مهارت‌آموزی دانشجویان داشته باشد؛ همچنین برگزاری نمایشگاه در فضای مجازی نیز زمینه‌های بروز خلاقیت و هنر دانشجویان را در شرایط همه‌گیری بیماری کرونا فراهم کرد.

 وی بیان کرد: امید است بتوانیم این نمایشگاه را در ابعاد مختلف توسعه دهیم و در سال‌های آینده از فناوری‌های نوین در برگزاری آن بهره ببریم؛ همچنین در کنار برگزاری این نمایشگاه زمینه‌ی بازاریابی در فضای مجازی را نیز برای ارائه تولیدات دانشجویان دختر فراهم کنیم.

ایده دانشگاه اجتماعی از زمان استقرار دولت یازدهم شکل گرفت

در ادامه مدیرکل پشتیبانی فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، بیان کرد: دانشگاه‌ها باید به حل مشکلات پیرامون خود کمک کنند؛ ایده دانشگاه اجتماعی از زمان استقرار دولت یازدهم شکل گرفت و وزارت علوم توانست ارتباط خوبی بین دانشگاه‌ها و جامعه ایجاد کند.

محمدهادی عسکری افزود: نیمی از افراد جامعه را بانوان دانا و توانایی تشکیل داده اند که نقش های مختلفی را در جامعه ایفا می کنند و نیاز است زمینه های فعالیت هرچه بیشتر این بخش از جامعه به خوبی فراهم شود.

وی بر ضرورت مشارکت بانوان در سرنوشت خود تاکید کرد و گفت: از عمده دستاوردهای دولت برگزاری نمایشگاه‌هایی است که می‌تواند به شکل دائمی برای توسعه‌ی کسب‌وکار دختران دانشجو برگزار شود تا بخشی از دغدغه‌های والدین برای اشتغال فرزندانشان برطرف گردد.

مدیرکل پشتیبانی فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گفت: یخش دولتی توانایی جذب تمامی فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها را ندارد و موظفیم به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی کنیم که در زمینه‌ی توانمندسازی دانشجویان حرکت کرد.

توجه به مسئولیت‌های اجتماعی از شاخص های دانشگاه موفق و پیشرو

همچنین رئیس دانشگاه شهید چمران اهواز، گفت: دانشگاهی موفق و پیشرو است که در برنامه‌های کلان خود، شاخص مسئولیت اجتماعی را مدنظر قرار داده و برنامه مدون و منعطفی را برای گسترش، تعمیق و اجرایی نمودن این شاخص در میان جامعه دانشگاهی تحت پوشش خود (اعضای هیئت علمی، کارکنان و دانشجویان) پیاده کند.

غلامحسین خواجه افزود: اکنون در تعریف دانشگاه روزآمد، کارآمد و موفق، گذشته از فعالیت‌ها و شاخص‌های آموزشی و پژوهشی، شاخص تاثیرگذار و نوینی تحت عنوان «دانشگاه و مسئولیت اجتماعی» نیز مورد توجه قرار گرفته است.

وی ادامه داد: بنابراین با اجرایی کردن معیارها و ملاک‌های پیشین امکان رقابت و حضور پویا در عرصه دانشگاهی میسر نبوده و لزوم بازنگری اساسی در این مورد بر کسی پوشیده نیست. رئیس دانشگاه شهید چمران اهواز تصریح کرد: مسئولیت اجتماعی به این معنا است که دانشگاه نسبت به مسائل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه بی‌تفاوت نبوده و گذشته از پایش مستمر این موارد، به منظور مرتفع نمودن این مسائل راه‌حل‌های منطقی، واقعی و قابل‌ اجرا ارائه کند.

وی با تاکید بر اینکه فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی بستر مناسبی است که از طریق آن می‌توان زمینه‌های مشارکت جامعه دانشگاهی به ویژه دانشجویان جوان را در محقق نمودن شاخص «مسئولیت اجتماعی» فراهم کرد، گفت: ویژگی اساسی این فعالیت‌ها، دانشجو محور بودن آن‌ها است.

خواجه بیان کرد: برخی ملاحظات جامعه امروز، لزوم بازنگری اساسی در سرفصل‌ها و کارکرد رشته‌های دانشگاهی را ایجاب می‌کند و یکی از راه‌های پیشگیری از افزایش جمعیت بیکاران تحصیل‌کرده، نیازسنجی دقیق بازار کار در مناطق گوناگون کشور و جذب دانشجو در رشته‌های کاربردی و تقاضامحور است. وی اظهار داشت: با این وجود این اقدام به تنهایی کافی نیست بلکه مهارت‌آموزی دانشجویان در حین تحصیل و آماده کردن آن‌ها جهت ورود به بازار کار به عنوان یک نیروی ماهر و کارآزموده تحصیل‌کرده از دیگر اقدامات موثر در این زمینه است.

رئیس دانشگاه شهید چمران اهواز گفت: معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز در سال‌های اخیر تلاش کرده با محوریت مهارت‌آموزی دانشجویان دختر کارگاه‌های متنوعی از قبیل چرم‌دوزی، عروسک‌سازی، آموزش نقاشی روی پارچه و لباس، طراحی و چاپ کیسه‌های پارچه‌ای، بافت تابلو فرش، نقاشی روی شیشه و آموزش رزین و برخی رشته‌های دیگر در این مسیر گام بردارد.

وی افزود: سومین نمایشگاه ملی، مد، لباس و صنایع‌دستی ویژه دانشجویان دختر، با اهدافی نظیر الگوسازی در زمینه‌ی مد و لباس در حوزه‌های زندگی اجتماعی دانشجویان دختر با هدف افزایش غرور ملی، فراهم کردن زمینه‌های ورود این دانشجویان به فضای کسب و کار در حوزه‌ی مد، لباس و صنایع‌دستی و نیز حمایت از دانشجویان در مقام طراحان نوپا و در نهایت گسترش فضای کارآفرینی و ایجاد اشتغال و تقویت امید به آینده، به همت معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و معاونت امور زنان و خانواده‌ ریاست‌جمهوری و با میزبانی دانشگاه شهید چمران اهواز در حال برگزاری است.

خواجه در پایان از همراهی دکتر ابتکار معاون امور زنان و خانواده‌ی ریاست‌جمهوری و اهتمام دکتر غفاری معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم به این رویداد و هم‌چنین از تلاش‌ها و پیگیری‌های ستاد برگزاری نمایشگاه در دانشگاه شهید چمران اهواز تقدیر کرد.

در ادامه مدیر امور برنامه‌ریزی فرهنگی و اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز،  بیان کرد: هدف اصلی این نمایشگاه حرفه‌آموزی به دانشجویان دختر است و تلاش مجموعه این بوده است که به فضای کسب‌وکار حرفه‌ای واردشده و بتوانند کسب‌وکار خود را گسترش داده و درآمدزایی داشته باشند.

فرشید نادری تصریح کرد: پس از انتشار فراخوان برگزاری نمایشگاه از ۲۴ استان کشور آثار متنوعی به دبیرخانه‌ نمایشگاه ارسال شد که با توجه به همه‌گیری بیماری کرونا در کشور این حضور نشان‌دهنده استقبال از برگزاری جشنواره است.

معرفی برگزیدگان جشنواره ملی مد، لباس و صنایع دستی

همچنین در آیین گشایش سومین نمایشگاه ملی مد، لباس و صنایع‌دستی که به میزبانی دانشگاه شهید چمران اهواز و در سالن همایش‌های دانشکده‌ی کشاورزی برگزار شد، برگزیدگان این جشنواره معرفی شدند.

در بخش هنرهای پوشیدنی، فرشته ایمانی برگزیده بخش هنرهای پوشیدنی شامل صنایع‌دستی مرتبط با مد و لباس،سعیده رزازپور برگزیده بخش هنرهای پوشیدنی شامل صنایع‌دستی مرتبط با مد و لباس، مهدیه احمدبکی شایسته تقدیر بخش هنرهای پوشیدنی شامل صنایع‌دستی مرتبط با مد و لباس شدند.

برگزیدگان بخش لباس بانوان با استفاده از دست بافته‌ها و رودوزی‌های سنتی کشور، زهرا حاجیعلی برگزیده بخش لباس بانوان با استفاده از دست بافته‌ها و رودوزی‌های سنتی کشور،فاطمه منتظری شایسته تقدیر بخش لباس بانوان با استفاده از دست بافته‌ها و رودوزی‌های سنتی کشور، برگزیدگان بخش لباس‌های بانوان با تمرکز بر لباس‌های قومی،آتنا محمودی برگزیده بخش لباس‌های بانوان با تمرکز بر لباس‌های قومی،شهناز کورائی شایسته تقدیر بخش لباس‌های بانوان با تمرکز بر لباس‌های قومی،مریم رونده جو، شایسته تقدیر بخش لباس‌های بانوان با تمرکز بر لباس‌های قومی معرفی شدند. آیین گشایش سومین نمایشگاه ملی مد،لباس و صنایع‌دستی به میزبانی دانشگاه شهید چمران با حضور ویدئو کنفرانس معصومه ابتکار معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری،غلامرضا غفاری معاون فرهنگی و اجتماعی و حضور محمد مهدی عسکری مدیرکل پشتیبانی امور فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم برگزار شد.

مهارت خوب زیستن در نظام آموزشی از رویکردهای مهم دولت است

معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده:

معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده، توجه به بحث آموزش مهارت زندگی در نظام آموزشی را از رویکردهای مهم دولت دوازدهم عنوان کرد و گفت: معتقدیم آموزش مهارت خوب زیستن قبل از علم آموزی در اولویت قرار دارد که با کاشت نهال کمند در دانشگاه ها، این هدف دست یافتنی شد.

معصومه ابتکار در مراسم اختتامیه رویدادهای کار، مهارت و نوآوری دانشجویان دختر(کمند) در دانشگاه های کشور با میزبانی دانشگاه مازندران، با یادآوری اینکه در دولت دوازدهم همپیمانی های موثر و کاربردی را در حوزه های مرتبط با زنان داشتیم، اظهار داشت:‌ در این دوره، معاونت حدود ۲۳۰ موافقتنامه با دستگاه های مختلف اجرایی از جمله با وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و همچنین دانشگاه های کشور منعقد کرده که بر اساس آن همکاری های بسیار خوبی شکل گرفته است؛ به طور مشخص رویداد کمند و سفیران فرهنگی که در حوزه توان افزایی کانون های فرهنگی دانشجویی است.

وی ادامه داد:  طرح سفیران فرهنگی و کمند برای افزایش مهارت های تاب آوری و مهارت های گفت و گو و ارتباطی در جمع دانشجویان بسیار کاربردی و مهم است. ضمن اینکه در موضوع نمایشگاه های صنایع دستی، مد و لباس دانشجویان دختر همکاری های خوبی صورت گرفته و فرصتی برای عرضه کارهای دانشجویان است که در حال حاضر نمایشگاه دائمی مجازی برای این موضوع فعال است.

ابتکار با یادآوری اینکه جشنواره زن و علم با جایزه مرحوم مریم میرزاخانی هم از دیگر همکاری ها است که هر ساله اجرا می شود و در آن زنان برتر در حوزه های پژوهش معرفی می شوند، خاطرنشان کرد: امسال به طور خاص جشنواره پروین اعتصامی را برای زنان نویسنده و شاعر کشور برگزار خواهیم کرد.

معاون رئیس جمهوری با تاکید بر اینکه همواره در موضوع ارتباط بین دانشگاه و صنعت، دانشگاه و تولید و بخش های مختلف اجرایی کشور همانند بهداشت و درمان، دغدغه نبود ارتباط و پیوند مناسب وجود دارد، توضیح داد: چرا که دانشگاه ها بیشتر نگاه نظری داشتند و به جنبه کاربردی علم کمتر توجه می شد به همین دلیل یافتن کسب و کار مناسب برای دانشجویان بعد از فارغ التحصیلی دغدغه بود.

وی ادامه داد: در دولت دوازدهم چند رویکرد باعث تغییر این شرایط شد و با تقویت و توسعه شرکت های دانش بنیان، فرصت خوبی برای دختران و پسران فارغ التحصیل به دست آمد؛ این شرکت های دانش بنیان و استارتاپ ها از دستاوردها و پیشرفت های بزرگ کشور ما است که توانست اکوسیستم خوبی که بین معاونت علمی و فناوری و بخش خصوصی به وجود آورد.

ابتکار، توجه به بحث مهارت زندگی در نظام آموزشی را از دیگر رویکردهای مهم دولت دوازدهم عنوان و تصریح کرد: مهارت آموزی چه در دانشگاه ها و چه در آموزش و پرورش مورد توجه جدی قرار گرفت چرا که معتقدیم مهارت های خوب زیستن در اولویت قرار دارد.

وی ادامه داد: تلاش کردیم مهارت های خوب زیستن، تاب آوری و ارتباط گیری را گسترش دهیم تا انسجام خانواده و اجتماع و حس خودباوری و اعتماد به نفس ملی ارتقا یابد. همینطور مهارت های شغلی و  کاری که به افراد این فرصت را می دهد که آینده خود را بسازند و دیدگاه هایی که دارند را به نتیجه برسانند.

معاون رئیس جمهوری با تاکید بر اینکه با آموزش مهارت های شغلی، طرح ها از سطح ایده و نظریه به خدمات و محصول تبدیل می شود، یادآور شد: طرح کمند بر روی موضوع مهارت ها و توجه به خلاقیت و نوآوری دانشجویان تمرکز دارد و مورد استقبال دانشجویان و اساتید قرار گرفته است. از استان ها و روسای دانشگاه ها انتظار داریم این نهال کمند که امروز در دانشگاه ها کاشته شده را آبیاری مراقبت و این الگوی موفق برای مهارت افزایی دانشجویان را توسعه دهند.

ابتکار تاکید کرد: در سطوح مختلف دانشگاه ها این ایده را بسط دهید تا به نقطه ای برسیم که دانشجویان همه این فرصت را داشته باشند که در طرح کمند مشارکت کنند و آموزش های مهارتی بییند و اعتماد به نفس برای مشاغل خود کسب کنند. با این کار اعتماد به نفس و امید به آینده در آنان شکوفا می شود و این اتفاق بزرگی است برای دانشجویان و دانشگاه های ما که در عصر نوین از نوآوری و نگاه به سمت آینده و افق گشایی بهره ببرند.

نمایشگاه مد و لباس دانشجویان بستری برای معرفی هویت ملی است

معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده:

 معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده، با بیان اینکه نمایشگاه مد و لباس دانشجویان بستری برای معرفی هویت ملی است، گفت: امیدواریم با آمد و رفت دولت ها این برنامه های خوب و زیرساخت های عالی آسیب نبیند و کماکان دانشجویان بتوانند از این فرصت حداکثر بهره را ببرند.

معصومه ابتکار در مراسم آغاز به کار سومین نمایشگاه ملی مد، لباس و صنایع دستی ویژه توانمندی‌های دانشجویان دختر که امسال به صورت مجازی برگزار می شود، یادآور شد:‌ پیش از این در بحث آموزش مهارت ها غفلت شده بود اما در حال حاضر با همکاری دانشگاه ها و سفیران فرهنگی دانشگاه ها، مهارت های ارتباطی، گفت و گو و تاب آوری مورد توجه قرار گرفته است.

وی با بیان اینکه نخستین نمایشگاه ملی مد، لباس و صنایع دستی نخستین بار در سال ۹۷ و در دانشگاه الزهرا برگزار شد، اظهار داشت: برگزاری این نمایشگاه ها هم در زمینه الگوسازی در بحث مد و لباس مفید است و هم به زندگی اجتماعی دانشجویان و اهمیت دادن بحث هویت کمک می کند.

حفظ هویت و توسعه اشتغالزایی از کارایی های مهم نمایشگاه مد و لباس است

معاون رئیس جمهوری در بخشی دیگر از سخنان خود به کارایی های این نمایشگاه ها اشاره و خاطرنشان کرد: در بحث پوشش، اینکه بتوانیم هویت ملی را در قالب لباس های سنتی و اجتماعی معرفی کنیم بسیار حایز اهمیت است. آنجا که از نمادهای هویت ملی و صنایع دستی و هنر ایرانی در لباس بکار برده شود و ترویج این کار ارزشمند است. وی ادامه داد: در کنار حفظ هویت، اشتغال زایی و ایجاد کسب و کارهای کوچک هم از دیگر کارایی های این نمایشگاه است و طراحان جوان می توانند با بکارگیری هویت اقوام و تنوع فرهنگی که درکشور وجود دارد، ایده پردازی و آن را معرفی و کسب درآمد کنند.

ابتکار تصریح کرد: حدود ۵۰۰ اثر از دانشجویان دختر به این نمایشگاه ارسال شده است که ۲۴۲ اثر به نمایشگاه راه یافته اند که تعدادی اثر برتر اعلام خواهند شد و توسط معاونت مورد قدردانی قرار خواهند گرفت.

معاون رئیس جمهوری با بیان اینکه برگزاری کارگاه های آموزشی در کنار این نمایشگاه به اثربخشی آن کمک می کند، خاطرنشان کرد: این نمایشگاه به صورت مجازی در سراسر کشور در حال برگزاری است؛ توسعه فضای مجازی که با حمایت و ایستادگی رییس جمهوری و دولت امکان آن فراهم شد و امروز این زمینه را فراهم کرده که بسیاری فعالیت آموزشی را از این طریق دنبال می کنند.

ابتکار افزود: این نمایشگاه افق گشایی به سمت آینده را ایجاد کرده است و انتظار داریم توسعه پیدا کند و همه دانشگاه ها این فرصت را برای دانشجویان فراهم کنند تا در آن حضور داشته باشند. ضمن اینکه امیدواریم با بکارگیری فناوری های جدید، فرصت های بازاریابی فراهم شود و دانشجویان از همین جا بتوانند ‌تولیدات خود را عرضه و وارد رقابت برای فروش کنند.

وی خاطرنشان کرد: امیدواریم این کار استمرار داشته باشد و با آمد و رفت دولت ها این برنامه های خوب و زیرساخت های عالی آسیب نبیند و کماکان دانشجویان بتوانند از این فرصت حداکثر بهره را ببرند.

سومین نمایشگاه ملی مد، لباس و صنایع دستی به همت معاونت فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و معاونت ریاست جمهوری در امور زنان و خانواده و با محوریت دانشگاه شهید چمران اهواز امروز سه شنبه ۱۵ تیرماه آغاز به کار کرد.

بخش های رقابتی این دوره از نمایشگاه شامل سه بخش: طراحی، الگوسازی و دوخت لباس بانوان با استفاده از بروز رسانی یا استفاده مدرن از دست بافته‌ها و رودوزی‌های سنتی کشور؛ طراحی، الگوسازی و دوخت لباس‌های بانوان با تمرکز بر لباس‌های قومی (بروز رسانی یا استفاده مدرن از لباس‌های اقوام با توجه به کاربرد الگوی آنها با ذکر شناسنامه کار)، و هنرهای پوشیدنی شامل تولیدات صنایع دستی مرتبط با مد و لباس (زیورآلات، کیف، کفش، کمربند و …) است. همچنین رویکردهای این نمایشگاه ملی، الگوها و سبک‌های اصیل و نوین ایرانی-اسلامی در پوشش مبتنی بر نمادهای فرهنگ، هنر و تمدن ایرانی، معرفی وجهه مدرن هنر ایرانی در هنرهای پوشیدنی، مدرن‌سازی پوشش‌های سنتی و قومی، ترویج فرهنگ محیط زیستی در استفاده از مواد دوستدار محیط زیست و یا قابل بازیافت اعلام شده است.

ابتکار خواستار گسترش همکاری‌کارآفرینان ایرانی و ژاپنی شد

معاون رییس جمهوری در امور زنان و خانواده گفت: مردم ایران و ژاپن اشتراکات تاریخی و فرهنگی زیادی دارند و این اشتراکات زمینه خوبی برای گسترش همکاری و همفکری بین کارآفرینان و زنان دو کشور فراهم می کند تا تجربیاتشان را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.

معصومه ابتکار در وبینار تخصصی «حمایت از زنان کارآفرین در دوران کرونا با تاکید بر بازار دیجیتال» اظهار کرد: کرونا ابعاد مختلف زندگی بشر را در سراسر جهان تغییر داده و ایران هم از این موضوع مستثنی نبوده است. در جهانی که بی عدالتی در توزیع اقلام بهداشتی و به ویژه واکسن کرونا موج می زند و باوجود تحریم ها و فشارهای خارجی، دانشمندان ایرانی با تولید واکسن بومی گامی دیگر در راه بهبود وضعیت همه مردم به ویژه کارفرینان و زنان برداشتند.

وی به استفاده گسترده از فناورهای دیجیتال در دوران کرونا اشاره کرد و افزود: وجود زیرساخت‌های ارتباطی و اینترنت در سراسر کشور زمینه را برای استفاده از فناوری های دیجیتال در ایران در دوران کرونا فراهم کرد و به این ترتیب تجارت، آموزش و دیگر حوزه‌ها همچنان فعال باقی ماندند.

 معاون رییس جمهوری در امور زنان و خانواده، پرداخت یارانه، وام و حمایت‌های مختلف دولت از کارآفرینان در دوران کرونا را یادآور شد و گفت: سازمان‌های مردم نهاد در ایران هم فعالیت‌های خوبی در دوران کرونا برای کمک به کسب و کارهای آسیب دیده انجام دادند که قابل تقدیر است. ابتکار به همکاری معاونت رییس جمهوری در امور زنان و خانواده با نهادها، سمن ها و کارآفرینان ژاپنی اشاره کرد و افزود: با بنیاد صلح ساساکاوا همکاری خوبی در زمینه های مختلف از جمله حمایت از کارآفرینان و زنان داریم.

وی همچنین تحریم‌های ناعادلانه علیه اقتصاد ایران در دوران شیوع کرونا را یادآور شد و گفت: فشار اقتصادی علیه مردم و کارآفرینان و زنان ایران ادامه دارد اما آنها در مقابل کرونا و تحریم خارجی ایستاده اند و این فشارها آنها را به هم نزدیک‌تر و اراده آنها برای بهبود شرایط اقتصادی تقویت کرده است. معاون رییس جمهوری در امور زنان و خانواده، همکاری بین کارآفرینان ایرانی و ژاپنی را خواستار شد و گفت: مردم ایران و ژاپن اشتراکات تاریخی و فرهنگی زیادی دارند و این اشتراکات زمینه خوبی برای گسترش همکاری و همفکری بین کارآفرینان و زنان دو کشور است تا تجربیاتشان را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.

ابتکار با اشاره به اینکه دولت تدبیر و امید، رساندن سهم زنان در مدیریت کشور به ۳۵ درصد را هدفگذاری کرده بود، خاطرنشان کرد: سهم زنان در مدیریت کشور در دولت تدبیر و امید از پنج درصد به ۲۵ درصد رسید که امیدواریم این رویکرد در دولت جدید نیز ادامه یابد.

وی، نقش زنان در خانواده و جامعه ایران و ژاپن را برجسته ارزیابی کرد و گفت: زنان دو کشور نه تنها کارآفرینی کردند و برای دیگر زنان و حتی مردان شغل ایجاد کردند بلکه آنها بذر امید را در دل نسل آینده کاشتند.

معاون رییس جمهوری در امور زنان و خانواده، نقش زنان ایرانی و ژاپنی در مبارزه با شیوع بیماری کرونا و تولید و توزیع اقلام بهداشتی را یادآور شد و گفت: شیوع بیماری کرونا زنان ایرانی و ژاپنی را متوقف نکرد و زیر فشار و استرس، خلاقانه از ابزارهای نوین مثل بازار دیجیتال برای پیشبرد امور استفاده کردند و در اقدامی بشردوستانه تجربیاتشان را با دیگران به اشتراک گذاشتند.

ابتکار در ادامه داوطلبانه بودن و رویکرد بشردوستانه اقدامات کارآفرینان زن در ایران و ژاپن را ستود و افزود: کرونا با همه مشکلاتی که ایجاد کرد، مردم را به هم نزدیک کرد و باعث شد تا بیشتر قدر همدیگر را بدانند و به یاری هم بشتابند. کرونا نه تنها ما را مجبور به تغییر سبک زندگی کرد بلکه نگاه بشردوستانه را در ما تقویت کرد. وی، توجه به زنان جامعه را توجه به کل جامعه ارزیابی کرد و گفت: همکاری و همفکری زنان در بازارهای دیجیتال و شبکه شدن آنها می‌تواند ارتقای توانایی‌های آنها را به همراه داشته باشند و زمینه را برای تبادل اطلاعات و تجربیات بین آنها فراهم کند.

معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری از اجرای یک تحقیق مقایسه ای برای بررسی وضعیت زنان کارآفرین ایرانی با همکاری بنیاد صلح ساساکاوا و مقایسه آن با زنان کارآفرین در ژاپن خبر داد و افزود: دولت تلاش های زیادی برای آموزش زنان به ویژه استاندارد سازی کالاهای زنان کارآفرین در مناطق دورافتاده انجام داده است.

ابتکار با بیان اینکه همکاری‌های فرهنگی اقتصادی ایران و ژاپن تاریخی است، خاطرنشان کرد: طی دولت یازدهم و دوازدهم، همکاری در زمینه توان افزایی اقتصادی زنان بین معاونت زنان و بنیاد ساساکاوای ژاپن به صورت یک توافق مشترک دنبال شده است. در این دوره، چهار طرح مطالعه مشترک در زمینه مقایسه توان‌افزایی زنان کارآفرین، تقویت نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در کارآفرینی و تاثیر کرونا بر مدل‌های کارآفرینی با استفاده از بازاریابی مجازی برگزار شد.

وی تصریح کرد: دولت ایران برای مقابله با آثار کرونا و تحریم‌ها بر اقتصاد ایران تدابیر ویژه‌ای انجام داد که تامین یارانه معیشتی، وام های کم بهره و تاخیر در بازپرداخت وام‌ها و مالیات‌ها و بیمه‌ها از جمله آنها هستند.

معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، مهارت‌افزایی و توان افزایی در زمینه بازاریابی مجازی و مهارت های سایبری برای زنان ایران در قالب همکاری با وزارت رفاه و جهاد دانشگاهی و وزارت کشور را یادآور شد و گفت: الگوهای موفقی برای مشاغل خانگی و آموزش مهارت به زنان روستایی و کارآفرین ایجاد کردیم.

ابتکار گفت: موقعیت زنان ایرانی در مقابله با شرایط سخت تحریم‌ها و کرونا نشان می دهد که اراده قوی و اعتماد به نفس آنها بر این چالش پیروز شده است و زنان ژاپنی هم در شرایط کرونا به تقویت کسب و کارهای اینترنتی پرداختند و توانستند تا حدی آسیب ها را جبران و مدل‌های نوین کسب‌وکار ارائه کنند.

وی، موفقیت اصلی را در تقویت نوع دوستی و دیگرخواهی و حمایت از آسیب دیدگان در شرایط کرونا ارزیابی کرد و افزود: کرونا این فرصت را فراهم کرده که فراتر از روال عادی بتوانیم برای آینده برنامه ریزی کنیم و از فناوری‌های نوین و اینترنت در این زمینه بهره ببریم. دولت ایران در سال های اخیر به توان افزایی زنان در بعد اقتصادی، مهارتی و مدیریتی توجه ویژه ای کرد که ثمرات آن در آینده بیشتر روشن خواهد شد.

مرتضی رحمانی موحد سفیر ایران در ژاپن هم در این وبینار با اشاره به روابط تاریخی و فرهنگی دو کشور خاطرنشان کرد: همکاری خوبی بین نهادهای دولتی و غیردولتی ایران در حوزه حمایت از زنان کارآفرین وجود دارد و امیدواریم که این همکاری‌ها در آینده گسترش و ارتقا یابد.

وی، اقدامات بنیاد صلح ساساکاوا و همکاری این سازمان غیردولتی ژاپنی با معاونت زنان و خانواده ریاست جمهوری را قابل تقدیر دانست و بر توسعه این همکاری‌ها تاکید کرد.

کازوتوشی آیکاوا سفیر ژاپن در ایران نیز در این وبینار، امپراطوری های ایران و ژاپن در دوران باستان را دو امپراطوری بزرگ و باشکوه آسیا ارزیابی کرد و افزود: فرهنگ ایرانی و ژاپنی اشتراکات زیادی دارند و هر دو ملت میراث‌دار تمدنی باستانی و بزرگ هستند.

وی، اقدامات دولت تدبیر و امید در حوزه حقوق شهروندی و حمایت از زنان را برجسته دانست و گفت: دولت ایران در سال‌های اخیر اقدامات خوبی در حوزه حمایت از زنان به ویژه زنان کارآفرین و صیانت از کرامت، عزت و حقوق زنان و حفاظت از آنها در مقابل خشونت داشته که قابل تقدیر است. سفیر ژاپن در ایران، نقش زنان در دو جامعه ایران و ژاپن را به لحاظ جامعه شناختی برجسته دانست و گفت: زنان در ایران و ژاپن ستون خانواده هستند و جامعه همواره مدیون فداکاری و تلاش آنهاست.

آیکاوا با بیان اینکه مقابله با کرونا، همکاری بین کشورها را اجتناب ناپذیر کرده است، گفت: دولت ژاپن در سال‌های اخیر تلاش های زیادی برای حمایت از زنان کارآفرین به ویژه کارآفرینی بومی و محلی انجام داده است.

وی با اشاره به چالش‌های پیش روی جامعه ایران و ژاپن در حوزه های مختلف قومی، مذهبی و جنسیتی تصریح کرد: پذیرش تفاو ها و احترام به آنها می‌تواند بسیاری از مشکلات در حوزه تفاوت‌های جنسیتی، مذهبی و قومی را برطرف کند.

حمیدرضا طیبی رییس جهاد دانشگاهی هم در این وبینار، اقدامات این نهاد در حمایت از زنان، اشتغال و کارآفرینی آنان را تشریح کرد.

همچنین فعالان حوزه زنان و کارآفرینان و محققان ژاپنی در این نشست، اقدامات دولت ژاپن برای حمایت از کارآفرینان و وضعیت کسب و کارهای کوچک و متوسط در این کشور را تشریح کردند و اقدامات معاونت زنان و امور خانواده ریاست جمهوری در دوران ریاست معصومه ابتکار را قابل تقدیر دانستند.

فعالان و محققان ژاپنی، اقدامات معاون کنونی امور زنان و خانواده ریاست جمهوری را در ارتقای توان مدیریتی و کارآفرینی زنان ایرانی موثر دانستند و رشد شاخص های حقوق زنان در ایران را ستودند. وبینار تخصصی «حمایت از زنان کارآفرین در دوران کرونا با تاکید بر بازار دیجیتال» با سخنرانی معصومه ابتکار معاون رییس جمهوری در امور زنان و خانواده، کازوتوشی آیکاوا سفیر ژاپن در ایران، حمیدرضا طیبی رییس جهاد دانشگاهی، مرتضی رحمانی موحد سفیر ایران در ژاپن، طیبه سیاوشی نماینده مجلس دهم و تعدادی از پژوهشگران ایرانی و ژاپنی با همکاری مرکز بین المللی اعتلای گفت‌وگوی خانواده ریاست جمهوری، جهاد دانشگاهی واحد الزهرا(س) و بنیاد صلح ساساکاوا روز دوشنبه برگزار شد.